گفتم که خدا مرا مرادي بفرست توفان زده ام مرا نجاتي بفرست فرمود که با زمزمه يا مهدي نذر گل نرگس صلواتي بفرست * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * در انتظار باران نيست آنکه بذري نکاشته زهي خجسته زماني که يار باز آيد به کام غمزدگان غمگسار باز آيد اگر فداي امام زمان نخواهد شد ز سر چه گويم و سر، خود چه کار باز آيد * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * ويرانه نه آنست که جمشيد بنا کرد ويرانه نه آنست که فرهاد فرو ريخت ويرانه دل ماست که هر جمعه به يادت صد بار بنا گشت و دگر بار فرو ريخت * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * يازده پله زمين رفت به سمت ملکوت يک قدم مانده، زمين شوق شکفتن دارد * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * شايد آن روز که سهراب نوشت: "تا شقايق هست زندگي بايد کرد" خبري از دل پر درد گل ياس نداشت بايد اينگونه نوشت: هر گلي هم باشد، چه شقايق چه گل پيچک و ياس زندگي بي مهدي زندگي با غمهاست * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * اگر با آمدن "آفتاب" از "خواب" بيدار شويم نمازمان قضاست... * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * اي مدنيبرقع و مکي نقاب سايهنشين، چند بود آفتاب منتظران را بهلب آمد نفس اي ز تو فرياد به فرياد رس * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * از ناکجای وجود بی مقدارم، تا آستان بی کران کوی تو، در میان سیلاب اشک، پلی از نیاز می زدم. پلی از انتظار، از غیبت تا ظهور * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * چه انتظار عجیبی تو بین منتظران هم عزیز من چه غریبی ! عجیب تر آن كه چه آسان نبودنت شده عادت چه بی خیال نشستیم نه كوششی ، نه ت فقط نشسته و گفتیم : خدا كند كه بیایی * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * آقا بيا تا زندگي معنا بگيرد شايد دعاي مادرت زهرا بگيرد آقا بيا تا با ظهور چشم هايت اين چشم هاي ما کمي تقوا بگيرد * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * اگرچه... او يوسف دلرباي زهراست/ با هيچ گهر خريدني نيست با ديده ي از گناه لبريز/ آن روي چو ماه ديدني نيست ولي... تو مگو ما را بدان شه بار نيست/ با کريمان کارها دشوار نيست. * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * اين ديده نيست قابل ديدار روي تو/ چشمي دگر بده که تماشا کنم تو را تو در ميان جمعي و من در تفکّرم/ کاندر کجا روم و پيدا کنم تو را * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * بخوان دعای فرج را دعــــــــــا اثــــــر دارد دعا کبوتر عشق است و بال و پر دارد بخوان دعای فرج را و عـافــیــت بـطـلـــب که روزگار بســـی فتنه زیر ســـر دارد بخوان دعای فرج را کـه یـوسـف زهــــــرا ز پشت پرده ی غیبت به ما نظـر دارد بخوان دعای فرج را به یاد خیمه ی سبز که آخرین گل سرخ از همه خبـــر دارد * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * بــوی عـطــر یــار دارد جمـعه ها وعــــده دیـــدار دارد جمــعه ها جمــعـه هـا دل یاد دلبـر مـی کنـد نغمه یا ابـن الـحسن سـر مـی کنـد * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * غروب پنجشنبه بي قرارم / شبيه جمعه ها چشم انتظارم فقط يك جمعه مي آئي ولي من / تمام جمعه ها را دوست دارم ... * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * این عشق آتشین ز دلم پاک نمی شود مجنون به غیر خانه ی لیلا نمی شود بالای تخت یوسف کنعان نوشته اند هر یوسفی که یوسف زهرا نمی شود * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * پر از عطشم، مرا تو دريايي کن سرشار از احساس و تماشايي کن هر چند که ما بديم و پيمان شکنيم اي خوب بيا دوباره آقايي کن * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * خانه آرزوهایم کلبه ای است کوچک در دشت شقایقها که تو را کم دارد راستی کی می آیی ؟ * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * خستگان عشق را ایام درمان خواهد آمد - غم مخور آخر طبیب دردمندان خواهد آمد * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * زهي خجسته زماني که يار باز آيد به کام غمزدگان غمگسار باز آيد اگر فداي امام زمان نخواهد شد ز سر چه گويم و سر، خود چه کار باز آيد * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * سؤالي ساده دارم از حضورت من آيا زنده‌ام وقت ظهورت؟ اگر تو آمدي، من رفته بودم اسير سال و ماه و هفته بودم دعايم كن دوباره جان بگيرم بيايم در حضور تو بميرم * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * عصر يك جمعه دلگير، دلم گفت: بگويم، بنويسم كه چرا عشق به انسان نرسيدست، چرا آب به انسان نرسيدست، و هنوزم كه هنوز است، غم عشق به پايان نرسيدست بگو حافظ دل‌خسته ز شيراز بيايد، بنويسد كه هنوزم كه هنوز است، چرا يوسف گم‌گشته به كنعان نرسيدست و چرا كلبه احزان به گلستان نرسيدست عصر اين جمعه دلگير، وجود تو كنار دل هر بي‌دل آشفته شود حس كجايي گل نرگس؟ * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * عمريست كه از حضور او جا مانديم در غربت سرد خويش تنها مانديم او منتظر است تا كه ما برگرديم ماييم كه در غيبت كبري مانديم * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * قطعه گمشده اي از پر پرواز کم است يازده بار شمرديم و يکي باز کم است اين همه آب که جاريست نه اقيانوس است عرق شرم زمين است که سرباز کم است ***اللهم عجل لوليک الفرج*** * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * کاش صاحب برسد ،بنده به زنجیر کند ماجوانان همه را در ره خود پیر کند کاش چشم گل زهرا به دل ما افتد با نگاهش به دل غمزده تاثیر کند * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * کی می‌شود صبح ، ناشتای چشم‌هایمان را به نگاه تو بگشاییم؟ کی می‌شود شام ، تصویر تو را به قاب خوابهایمان ببریم؟ کی می‌شود شب و روزمان، در فضای ظهور تو بگذرد؟ يا ابا صالح من ... * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * گفتم که روی خوبت از من چرا نهان است گفتا تو خود حجابی ، ورنه رخم عیان است * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * مُردم به خدا از غم هجران و جدايي/ اي دلبر دور از نظرم پس تو کجايي بر حال دل زار، تو خود خوب گواهي/ جز عشق تو ما را نبود هيچ گناهي * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * مست عشقم، مست يارم، مست دوست مست معشوقي که عالم مست اوست يا صاحب الزمان ادرکني * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * مهدي جان! صبح بي تو ، رنگ بعدازظهر يک آدينه دارد بي تو حتي مهرباني حالتي از کينه دارد * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * نمي پرسم از هيچ کس از تو؛ که شأن هيچ پرسشي، پاسخي چون تو نيست اي آقاي آدينه ها * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * نه شرم و حیا ، نه عار داریم از تو اما گله بیشمار داریم از تو ما منتظر تو نیستیم "آقا جان" تنها همه "انتظار" داریم از تو * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * هجر تو ز درد و داغ ، دلگیرم کرد اندوه غم زمان زمینگیرم کرد گفتند که جمعه می‌رسی از کعبه این رفتن جمعه جمعه‌ها پیرم کرد * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * اس ام اس نیمه شعبان * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * در انتظار دیدنت همه دلها بیقرارند ای تک ستاره بهشت حسرت به دلمان نزار * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * دنیا را آذین می بندیم اگر لحضه آمدنت را بدانیم ...
