پژوهشگران آمريكايي دريافتند كه ماهيهاي برقدار براي برقراري ارتباط با محيط و ساير همنوعان، خود را به پريز وصل ميكنند. محققين دانشگاه تگزاس در آستين آمريكا در تحقيقات خود نشان دادند كه تنها انسان براي برقراري ارتباط با ديگران، رايانهها و تلفنهاي همراه را به پريز برق وصل نميكند بلكه ماهيهاي برقدار نيز از روش مشابهي كمك ميگيرند. ماهيهاي ساكن اعماق بدون نور رودخانههاي مركز و جنوب آمريكا، براي جنگيدن، حركت كردن و پيدا كردن جفت يك ميدان الكتريكي توليد ميكنند. توليد اين برق براي ماهيهاي برقدار بسيار پرهزينه است، بنابراين ماهيها از يك سوئيچ خاموش كننده براي ذخيره انرژي استفاده ميكنند. اين سوئيچ، سيگنالهاي الكتريكي توليد شده توسط ماهي را قطع و وصل ميكند. به گزارش مهر، اين دانشمندان دريافتند كه ماهي اين سوئيج را از طريق كانالهاي سديمي وارد غشاي سلولهاي ويژهاي كه "الكتروسيتها" نام دارند ميكند. الكتروسيتها اندامهاي برقدار ماهي را ميسازند. زماني كه كانالهاي سديمي بيشتري وارد غشاي اين سلولها مي شود پالسهاي الكتريكي ساطع شده از اين اندام برقدار بيشتر ميشود. براساس گزارش PLoS Biology، اين دانشمندان همچنين نشان دادند كه اين فرايند تحت كنترل هورمونهايي است كه ريتم شبانهروزي ماهي را حفظ ميكنند. فرايند روشن و خاموش كردن برق ماهي ميتواند به سرعت در رودرويي با موقعيتهاي مختلف اجتماعي تغيير كند. به طوري كه وقتي ماهي غيرفعال است كانالهاي سديم از غشاي سلولي خارج ميشوند و به اين ترتيب از شدت پالسهاي الكتريكي كاسته مي شود. سلولهاي الكتروسيتها در اندامهاي برقدار ماهي از تغيير شكل سلولهاي ماهيچهاي ساخته ميشوند.
