زندگی اردک​ها و غازها در مزارع صنعتی

اردک​ها و غازها برای گوشت، تخم و همچنین، یک غذای اسف​بار فرانسوی به نام "پاتۀ جگر پرچرب" (Pate de foie gras) پرورش داده می​شوند. شرایط زندگی اردک​ها و غازها در پرورشگاه​ها به همان بدی زندگی مرغ​ها و بوقلمون​هاست ولی این موجودات بخت برگشته یک بدشانسی دیگر هم آورده​اند و آن این است که از چند هزار سال پیش جگر اردک​ها و غازهای مبتلا به چربی خون به مذاق برخی خوش آمده است و فرانسویان دست به ابداع غذایی به نام پاتۀ جگر پرچرب زده​اند. برای تهیۀ این غذا که هنوز جزء منوی غذای بسیاری از رستوران​های چهارستاره و پنج ستاره در دنیاست، میلیون​ها اردک و غاز سالیانه به طور مصنوعی به بیماری جگر مبتلا می​شوند به این ترتیب که روزانه دو یا سه بار یک لولۀ آهنی یا پلاستیکی از دهان حیوانات وارد معدۀ آنها می​شود و مقدار زیادی غذا داخل معدۀ آنها ریخته می​شود. به این ترتیب، پس از سه تا چهار هفته جگر به ۱۰ برابر حجم معمولی خود می​رسد طوری که پرنده دیگر قادر به حرکت نیست. خوراندن اجباری غذا می​تواند باعث خون​مردگی​های دردناک، پارگی یا زخم در دهان یا دستگاه گوارشی و حتی ترکیدن جگر شود. حیواناتی که زنده می​مانند پس از ۳ تا ۴ هفته کشته می​شوند. این پرندگان در قفس​های کوچک نگهداری می​شوند طوری که حتی قادر به چرخیدن در آن نیستند.
در نتیجۀ اعتراضات مکرر طرفداران حقوق حیوانات، تهیۀ این غذای نکبت​بار در برخی از نقاط دنیا مانند برخی کشورهای اروپایی و برخی از ایالت​های آمریکا ممنوع شده است.
خوشبختانه پاتۀ جگر اردک و غاز در سفرۀ ایرانیان جایی ندارد ولی سوء استفاده از اردک​ها در ایران به شکل دیگری رواج دارد. هر ساله پرورش دهندگان اردک​ها، هزاران هزار جوجه اردک یک یا دوروزه را راهی بازار می​کنند. این جوجه اردک​ها غالباً با رنگ​های شیمیایی نیز رنگ می​شوند تا با رنگ​های صورتی، نارنجی، آبی و بنفش توجه کودکان بیشتری را به خود جلب کنند. خود این رنگ شیمیایی باعث بیماری بسیاری از جوجه​ها و مرگ تعداد زیادی از آنها می​شود. متاُسفانه تعداد زیادی از مردم درک درستی از احتیاجات طبیعی این حیوانات ندارند و آنها را به عنوان هدیه برای کودکان و نوه​های خردسال خود خریداری می​کنند. آنچه در چند روز بعد اتفاق می​افتد، کاملاً قابل پیش​بینی است. یک جوجه اردک که تمام مدت فشرده یا انگولک شده است با پا یا بالی شکسته در یکی از اتاق​های خانه می​میرد تا کودک خردسال اسباب​بازی دیگری پیدا کند. خریداری این جوجه​ها توسط افرادی که شرایط نگهداری آنها را ندارند، نه تنها باعث آزار و مرگ این حیوانات دوست داشتنی می​شود بلکه باعث تشویق این صنعت برای ادامۀ این قضیه و حتی پرورش تعداد بیشتری جوجه در سال​های آتی می​شود.​