تولید SCP از متانول، راه حل بیوتكنولوژی برای معضل كمبود خوراك دام و طیور مشكل كمبود آب در سطح جهان و به تبع آن خشكسالی و از بین رفتن منابع طبیعی، باعث شده است كه كمبود علوفه و غذای دام، به یكی از مهمترین دغدغههای صنعت دامپروری بدل شود. بیوتكنولوژی میتواند با تولید پروتئینهای افزودنی نظیر SCP، ضایعات غنی شده، اسیدهای آمینه و آنزیمهای كمكهضمكننده و همچنین با طراحی و تهیه علوفههای بهتر با استفاده از تغییر ژنتیكی گیاهان و تعادل اسیدهای آمینه، نیازهای تغذیهای دام و كمبودهای آن را برآورده سازد. متن زیر مروری كوتاه بر برخی روشهای تولید پروتئین تكنولوژی یاخته (SCP) دارد كه یكی از دستاوردهای بیوتكنولوژی در زمینة غذای دام و طیور است: تاریخچه تولید SCP از هیدروكربنهای نفتی تولید SCP از متان تولید پروتئین تك یاخته (SCP) از متانول تاریخچه پروتئین تكیاخته (SCP) اصطلاحی پذیرفته شده برای توده سلولی میكروبی است كه به عنوان غذای انسان و خوراك دام به كار میرود. این اصطلاح برای اولین بار در سال 1986 توسط پروفسور كارول ویلسون در انستیتو تكنولوژی ماساچوست (MIT)، به كار برده شد. این اصطلاح برای مادة با محتوای پروتئینی كمتر از 65 درصد مناسب نیست و كمیتة تخمیر واحد بینالمللی شیمی محض و كاربردی، اصطلاح "تودة سلولی تكیاخته" را برای چنین مواردی توصیه میكند. همچنین مناسبتر است، برای تودة سلولی محتوی پروتئین به دست آمده از قارچ، اصطلاح "پروتئین قارچی" كه اخیراً در بسیاری از منابع بكارگرفته شده است، استفاده شود. اولین كنفرانس بینالمللی در مورد SCP در سال 1967 در انستیتو تكنولوژی ماساچوست برگزار شد. در این زمان بیشتر پروژهها در مراحل آزمایشگاهی بود. در كنفرانس دوم كه در سال 1973 برگزار شد، بسیاری از كمپانیها در كشورهای مختلف تولید SCP را در مقیاس صنعتی شروع كرده بودند. تولید SCP از مخمر تورولا برای اولین بار در جنگ جهانی اول توسط آلمانها انجام شد. در اواسط سال 1930 و جنگ جهانی دوم، این امر مورد توجه بیشتری قرار گرفت و تولید آن به 15 هزار تن در سال رسید. در سال 1959 تیم تحقیقاتی شركت نفت بریتانیا مشاهده كرد كه میكروارگانیسم مورد مطالعة آنها قادر به رشد بر روی نرمال پارافین است و در سال 1965 واحدی برای تولید SCP به میزان 4000 تن در سال، طراحی و ساخته شد و در نهایت در سال 1976 كارخانهای با ظرفیت صد هزار تن در سال مورد بهرهبرداری قرار گرفت. در آن زمان، بهدلیل محتوای بالای اسیدهای هستهای SCP (كه بخاطر دستیابی به سرعت رشد بالاتر توسط میكروارگانیسمهای تكسلولی تولید میشود)، امكان استفاده از آن در خوراك انسان وجود نداشت. اما شركت RHM در انگلستان با همكاری شركت ICI در اواسط دهه 80 میلادی پروتئین میكروبی تحت نام تجارتی Quorn تولید كرد كه ساختاری شبیه به گوشت داشته و توسط رشد كپكFusarium graminerarum بر روی مواد نشاستهای تولید میشد. این محصول بخاطر استفاده از كپك كه بطور طبیعی دارای محتوای اسید هستهای كمتری از باكتریها میباشد و بخاطر اضافه كردن یك عملیات برای كاهش RNA در فرآیند تولید صنعتی، دارای محتوای هستهای خیلی پایین میباشد و لذا استفاده از آن در خوراك انسان در انگلستان مجاز تشخیص داده شد. تولید اولیه این محصول در سال 1985، 1000 تن در سال بود و از موفقیت اقتصادی برخوردار شد، زیرا بجای كنجاله سویا با سویا و گوشت رقابت میكرد.
