داروهاي ضد ايدز در كاهش خطر از دست دادن قدرت بينايي موثر هستند

نتايج يك تحقيق جديد از سوي پژوهشگران دانشكده پزشكي دانشگاه هاروارد در بوستون آمريكا و متخصصان انستيتو اينسرم U848 در فرانسه نشان داده است كه داروهاي ضد ويروس اچ آي وي مي تواند در كاهش مشكل از دست دادن بينايي تاثير مثبت و كارآيي داشته باشند.

اين تحقيقات كه با مطالعه روي موش‌هاي آزمايشگاهي صورت گرفته نشان داده است كه داروهاي ضد ايدز موسوم به مهاركننده هاي پروتئاز مي توانند برخي از انواع اختلالات از دست دادن بينايي را كاهش دهند.
از دست دادن قدرت بينايي اغلب در نتيجه مرگ سلول هاي عصبي در چشم (فوتو ريسپترها يا گيرنده‌هاي نوري) بروز مي كند. همچنين مرگ اين سلول ها در فرآيندي موسوم به آپوپتوسيس اتفاق مي افتد.
در اين تحقيق به موش‌هايي كه با چنين آسيب هاي چشمي مواجه بودند به مدت يك ماه داروهاي مهاركننده پروتئاز داده شد.
اين پژوهشگران پس از پايان دوره يك ماهه دريافتند كه داروهاي فوق ميزان آپوپتوسيس در گيرنده‌هاي نوري يا همان مرگ سلول هاي عصبي در چشم را كاهش كاهش مي دهند.
تجزيه و تحليل كشت‌ سلولهاي شبكيه در موش و آنهايي كه ميزان پروتئين‌هاي خاص در چشم‌هايشان كاهش يافته بود، نشان داد كه داروهاي مهاركننده پروتئاز دو مسير مولكولي را كه عامل مرگ سلولي است، دچار اختلال و آشفته مي كند كه البته به عقيده پژوهشگران هر دو مسير با تاثير روي ميتوكندري سلول‌ها روي مرگ سلول هاي گيرنده نوري چشم نقش دارند.
اين دسته از داروهاي ايدز نخستين بار در سال 1995 مورد تاييد قرار گرفتند. پروتئاز تقريبا در هر سلول زنده‌اي وجود دارد.
پروتئاز يك آنزيم گوارشي است كه پروتئين را تجزيه مي‌كند و يكي از آنزيم‌هايي است كه ويروس ايدز براي تكثير خود از آن استفاده مي‌كند.
پروتئاز در ويروس ايدز به زنجيره‌هاي طويل و سالم پروتئين‌ها و آنزيم‌ها در سلول‌ها حمله كرده و آنها را به قطعات كوچكتري تقسيم مي‌كنند.
سپس اين قطعات كوچك آلوده، به آلوده كردن ساير سلول‌هاي سالم بدن ادامه مي دهند و به اين ترتيب روند گسترش بيماري ادامه پيدا مي‌كند.
مهار كننده پروتئاز قبل از اينكه آنزيم پروتئاز شانسي براي تقسيم كردن پروتئين ها و آنزيم داشته باشد، عمل مي‌كند و مانع از فعاليت اين آنزيم مي شود.
در اين روش مهار كننده پروتئاز تكثير ويروس و در نتيجه آلوده كردن سلول‌هاي جديد را آهسته مي‌كند.
منبع: ايسنا