اسپوندیلیت‌ آنكیلوزان‌(بیماری ماری ـ استرامپل؛AS)

(نام لاتین: spondylitis ankylosing)



شرح بیماری
اسپوندیلیت‌ آنكیلوزان‌ عبارت‌ است‌ از یك‌ بیماری‌ مفصلی‌ پیشرونده‌ و مزمن‌ همراه‌ با التهاب‌ و سفتی‌. با حالت‌ «خم‌ شدن‌ به‌ جلو» ناشی‌ از سفتی‌ ستون‌ فقرات‌ و ساختارهای‌ حمایت‌ كننده‌ آن‌ مشخص‌ می‌گردد. ناحیه‌ ساكروایلیاك‌ مفاصل‌ لگن‌، مهره‌ای‌ كمری‌، سینه‌ای‌ و گردنی‌ را درگیر می‌كند. در داخل‌ خانواده‌ها، مردان‌ و زنان‌ به‌ یك‌ اندازه‌ مبتلا می‌شوند. در جمعیت‌ عمومی‌ مردان‌ 5-4 برابر زنان‌ مبتلا می‌گردند و شروع‌ بیماری‌ معمولاً در اواخر دهه‌ دوم‌ یا اوایل‌ دهه‌ سوم‌ زندگی‌ است‌.


علایم‌ شایع‌
مراحل‌ ابتدایی‌:
در دوره‌های‌ راجعه‌ كمردرد، درد می‌تواند در طول‌ عصب‌ سیاتیك‌ نیز ایجاد گردد.
سفتی‌ كه‌ در صبح‌ها بدتر است‌.
مراحل‌ بعدی‌:
بدتر شدن‌ پیشرونده‌ علایم‌. درد غالباً از قسمت‌ تحتانی‌ پشت‌ به‌ قسمت‌ میانی‌ پشت‌ یا بالاتر از آن‌ در گردن‌ گسترش‌ می‌یابد. مفاصل‌ اندام‌های‌ فوقانی‌ و تحتانی‌ پاها و دست‌ها ممكن‌ است‌ درگیر شوند.
كم‌خونی‌
سفتی‌ عضلات‌
خستگی‌؛ كاهش‌ وزن‌
التهاب‌ عنبیه‌ (در تقریباً 25% از بیماران‌).


علل‌
ناشناخته‌ ولی‌ ممكن‌ است‌ ناشی‌ از تغییرات‌ ژنتیك‌ یا اختلالات‌ خودایمنی‌ باشد.


عوامل تشدید كننده بیماری
سابقه‌ خانوادگی‌ اسپوندیلیت‌ آنكیلوزان‌.


پیشگیری‌
پیشگیری‌ خاصی‌ ندارد.


عواقب‌ مورد انتظار
در حال‌ حاضر این‌ بیماری‌ غیرقابل‌ علاج‌ تلقی‌ می‌گردد. علایم‌ به‌ طور پیش‌بینی‌ نشده‌ای‌ پیشرفت‌ می‌كنند و حملات‌ خفیف‌ تا متوسط‌ و دوره‌هایی‌ از فروكش‌ كردن‌ كامل‌ بیماری‌ وجود دارد. با درمان‌ می‌توان‌ علایم‌ را تسكین‌ و كاهش‌ داد و بیشتر بیماران‌ می‌توانند زندگی‌ طبیعی‌ را پیش‌ بگیرند. گاهی‌ بیماری‌ شدید است‌ و به‌ خاطر بدشكلی‌های‌ ایجاد شده‌، ناتوان‌ كننده‌ می‌گردد.


عوارض‌ احتمالی‌
نارسایی‌ احتقانی‌ قلب‌
التهاب‌ چشم‌ كه‌ به‌ ندرت‌ منجر به‌ كوری‌ می‌گردد.
آمیلوئیدوز
بیماری‌ دریچه‌ قلب‌
بیماری‌ گوارشی‌
بیماری‌ ریوی‌
تحت‌ فشار قرار گرفتن‌ عصب‌ كه‌ باعث‌ كرختی‌ اندام‌ها می‌گردد.
ناتوانی‌ و بی‌حركتی‌ دایمی‌


درمان‌
اصول‌ كلی‌
آزمون‌های‌ تشخیصی‌ می‌توانند شامل‌ بررسی‌های‌ آزمایشگاهی‌ خون‌ و رادیوگرافی‌ ستون‌ فقرات‌ باشند.
اهداف‌ درمان‌ عبارتند از كاهش‌ بدشكلی‌ بیشتر، آسوده‌سازی‌ بیمار و تسكین‌ سایر علایم‌
درمان‌ شامل‌ فعالیت در زمان ابتلا به این بیماری های‌ ورزشی‌ برای‌ روش‌های‌ تنفس‌، حفظ‌ وضعیت‌ مناسب‌ و به‌ كار گرفتن‌ گروه‌های‌ عضلانی‌ (در خلاف‌ جهت‌ بدشكلی‌ احتمالی‌) است‌. رعایت‌ درمان‌ توسط‌ بیمار، مهم‌ است‌.
ممكن‌ است‌ مشاوره‌ فیزیولوژیك‌ توصیه‌ گردد.
روی‌ پشت‌ خود بر روی‌ یك‌ تشك‌ محكم‌ بخوابید. سعی‌ كنید از بالش‌ استفاده‌ نكنید یا اینكه‌ از یك‌ بالش‌ كوچك‌ استفاده‌ كنید.
قبل‌ از فعالیت در زمان ابتلا به این بیماری بدنی‌ برای‌ تسكین‌ درد، از دوش‌ آب‌ داغ‌ یا كمپرس‌های‌ گرم‌ استفاده‌ كنید.
جراحی‌ برای‌ جایگزینی‌ لگن‌ آسیب‌ دیده‌ یا قرار دادن‌ پیوندهای‌ استخوانی‌ در ستون‌ فقرات‌ (تنها در مراحل‌ پیشرفته‌).
پرتودرمانی‌ به‌ ستون‌ فقرات‌ (تنها در صورت‌ شكست‌ سایر روش‌های‌ درمانی‌).
سیگار نكشید.


داروها
داروهای‌ ضد التهاب‌ غیراستروئیدی‌ به‌ كاهش‌ ناراحتی‌ كمك‌ می‌كنند.
سولفاسالازین‌، ویتامین‌ D و داروهای‌ سركوبگر ایمنی‌، گزینه‌های‌ بالقوه‌ هستند.
مسكن‌های‌ قوی‌تر و شل‌كننده‌های‌ عضلانی‌ ممكن‌ است‌ برای‌ دوره‌های‌ زمانی‌ كوتاه‌ تجویز گردند.


فعالیت در زمان ابتلا به این بیماری
تا حد توان‌ خود، فعالیت در زمان ابتلا به این بیماری كنید.
برای‌ حفظ‌ وضعیت‌ قرارگیری‌ مناسب‌ و برای‌ این‌ كه‌ تا حد امكان‌ راست‌ بایستید، ورزش‌ كنید.
در صورت‌ امكان‌ به‌ طور منظم‌ شنا كنید، شناور شدن‌ در آب‌ به‌ شما اجازه‌ خواهد داد كه‌ راست‌ راه‌ بروید و نواحی‌ دردناك‌ راحت‌تر خواهند بود.
از فعالیتی‌ كه‌ بر پشت‌ شما فشار وارد كند و از ورزش‌های‌ تماسی‌ كه‌ احتمال‌ خطر بالای‌ آسیب‌ به‌ ستون‌ فقرات‌ دارند) اجتناب‌ كنید.


رژیم‌ غذایی‌
رژیم‌ غذایی‌ خاصی‌ ندارد.


درچه شرایطی باید به پزشك مراجعه نمود؟
اگر شما یا فرزندتان‌ علایم‌ اسپوندیلیت‌ آنكیلوزان‌ را داشته‌ باشید.
اگر در طول درمان‌ موارد زیر پیش‌ بیایند: ـ تب‌، ممكن‌ است‌ نشانگر عود یك‌ مرحله‌ حاد باشد. ـ افزایش‌ درد و ناتوانی‌ علی‌رغم‌ اقدامات‌ مذكور