دلم هنوز کودک مانده است.... تا بزرگ شدنش راه درازی در پیش است... به درازای سالها زندگی کردن.... به درازی رنج روزهای دل بستگی .... دلم هنوز کودک مانده است و من بی دل بزرگ شده ام.. دلم را در صداقت لحظه های کودکی ام جا گذاشتم.. کسی حجم صداقتش را تاب نیاورد.... باید بزرگش کنم... باید با دو رنگی لحظه های امروز آشنایش کنم.
