http://gallery.military.ir/albums/userpics/normal_800px-Schnellboot_P6129_S79.jpg

Type 051C (دستهبندی ناتو: Luzhou class ) گونهای از ناوشکنهای دفاع ضدهوایی است که توسط شرکت کشتیسازی Dalian و جهت استفاده در نیروی دریایی ارتش آزادی خواه خلق چین PLAN ساختهشدهاست. شناور اول Shenyang (با شماره بدنهی 115) نام دارد که در دسامبر سال 2004 به آب انداختهشد، نصب سامانهها در سال 2005 به پایان رسید و شناور پس از طی دورههای آزمایشی دریایی در اکتبر سال 2006 رسما وارد خدمت شد. شناور دوم Shijiazhuang (با شمارهی بدنهی 116) بود که در سال 2005 بهآبانداختهشد و در مارس 2007 رسما وارد خدمت شد. هر دو شناور در ناوگان دریایی شمال و در پایگاه دریایی Qingdao (در نزدیکی ژاپن) قرار دارند.
هدف اصلی ساخت ناوشکنهای Type 051C تامین دفاع هوایی مناسب جهت حفاظت از شناورهای نیروی دریایی است اما این ناوشکنها دارای قابلیتهای ویژهی نبرد سطحی و ضدزیردریایی نیز هستند. به نظر میرسد بدنهی شناورها بر اساس بدنهی ناوشکن Type 051B (دستهبندی ناتو: Luhai) که مربوط به حوالی سال 1990 است ساختهشده و تناژ جابجایی آن 7100 تن است. نیروی رانشی مورد نیاز ناوشکن از طریق توربینبخار تامین میشود که بر اساس سیستم توربین گازی شرکت PRC عمل میکند. ناوشکن دارای عرشه فرود بالگرد است اما دارای آشیانه نیست.
مانند سایر شناورهای دارای سیستم PRC ناوشکنهای Type 051C در تعدادی اندک و جهت آزمایش کارایی طرح شناور، سیستمهای دفاعی و حسگرها ساختهشدهاست. بعد از تکمیل دو ناو اول تا کنون هیچ خبری مبنی بر ساخت ناوشکن سوم منتشر نشدهاست. البته اخبار تایید نشدهای مبنی بر تلاش PRC جهت ساخت ناوشکنهایی با قابلیتهای بیشتر منتشر شدهاست.

سامانهی موشکی S-300FM Rif-M
بارزترین و مهمترین ویژگی ناوشکنهای Type 051C استفاده از سامانهی دفاع موشکی روسی Rif-M در این ناوشکنهاست. هر مقر شلیک موشک مجهز به شش چرخانندهی "Revolver" بزرگ است و موشکها از مقرهای شلیک عمودی VLS شلیک میشوند. هر مقر تعداد هشت فروند موشک آمادهی شلیک دارد. تعداد دو مقر در قسمت جلوی عرشهی شناور در پشت توپ اصلی قرار دارد و چهار مقر دیگر در قسمت عقب عرشه و در جلوی جایگاه فرود بالگرد قرار دارند. شناور در کل دارای تعداد 48 فروند موشک آمادهی شلیک است.
سامانهی موشکی S-300FM Fort-M یا SA-N-20از موشکهای 48N6 استفادهمیکند و این موشکها مجهز به فنآوری TVM ""track-via-missile هستند. این سامانه در سال 1990 معرفی شد. موشکهای سامانه قادرند اهداف هوایی را در فاصلهی 5 تا 150 کیلومتری و در ارتفاع 10 تا 27 کیلومتری مورد هدف قرار دهند. این موشکها توسط رادار رهگیر سهبعدی آرایهفازی VOLNA (کد ناتو: Tomb Stone) هدایت میشوند. این رادار در قسمت انتهایی ناوشکن و بر روی قسمت آشیانه نصب شدهاست. این رادار قادر است همزمان تعداد 12 فروند موشک را جهت درگیری با 6 هدف هدایت کند. جهت پوشش 360 درجهای تعداد دو رادار مورد نیاز است (مانند رزمناو روسی کلاس Kirov) اما تنها یک رادار بر روی ناشکن دیدهمیشود که این امر باعث به وجود آمدن نقطهی کور شده است که این امر نقصی مهم به شمار میرود.
همانند گونهی زمینی سامانه یعنی S-300PMU، گونهی دریایی آن S-300F نیز سامانهی کارامد جهت هدف قرار دادن تهدیدات هوایی محسوب میشود و درتمامی رزمناوهای روسی ساختهشده پس از سال 1980 از این سامانه استفادهشدهاست.
PRC در سال 2002 درخواست تعداد دو مجموعه از سامانهی 300FM/Rif-M را تحویل روسها دادهاست.
رادار آرایهفازی VOLNA

موشکهای ضد کشتی
سامانهی موشکی سطح به سطح شناور نسبت به سامانهی سطح به هوای آن از قدرت کمتری برخوردار است. این سامانه از تعداد هشت فروند موشک ضد کشتی YJ-83 استفادهمیکند. موشکها در هشت جایگاه شلیک (دو دستهی چهارتایی) قرار دارند. موشک YJ-83 دارای رادار داخلی فعال است و نیروی رانش آن از طریق یک موتور توربوجت سوخت جامد تامین میشود. این موشک دارای برد 120 کیلومتر است و روش حرکتی آن به حالت کف رو "sea skimming" است، سرعت آن 0.9 ماخ (1.5 ماخ منبعی دیگر) بوده و سرجنگی 165 کیلوگرمی آن دارای فیوز تاخیر ضربهای است.
موشک YJ-83

تسلیحات ضدزیردریایی
شناور مجهز به دو مقر 324 میلیمتری سهگانهی شلیک اژدر میباشد. که از اژدرهای Yu-7 (کپی چینی از اژدر آمریکایی Mk46 Mod1) استفاده میکند. Yu-7 دارای سرجنگی 165 کیلوگرمی است، سرعت آن 48 گره (89 کیلومتر بر ساعت) بوده و برد آن 7.3 کیلومتر است.

توپها
برای دفاع برد کوتاه، ناوشکن مجهز به دو توپ 30 میلیمتری Type 730 است. این توپ هفت لولهای بوده، دارای نواخت 4600 تا 5800 گلوله بر دقیقه است و حداکثر برد آن 3 کیلومتر است. این توپها در وسط شناور و در دو سمت آن قرار دارند. Type 730 حاصل مهندسی معکوس ماهرانهی چینیها بر روی توپ هلندی Goalkeeper است.
توپ اصلی ناوشکن یک توپ 100 میلیمتری با نواخت 90 گلوله بر دقیقه است. که از میتوان از آن جهت هدف قرار دادن اهداف سطحی و یا اهداف هوایی مانند هوپیماها یا موشکهای با سرعت کم بهرهبرد. توپ را میتوان به حالت کاملا خودکار درآورد و هدایت آنرا به سامانهی راداری و یا سامانهی دید لیزری سپرد و یا اینکه آنرا به صورت دستی هدایت کرد. قسمت منارهی توپ به نحوی طراحی شده تا سطح مقطع راداری به حداقل ممکن برسد.
توپ سی میلیمتری Type 730

حسگرها
رادار کاوش هوایی ناوشکن رادار سه بعدی Fregat-MAE-5 (کد ناتو: Top Plate) است. این رادار بر روی برجی واقع در وسط شناور نصب شدهاست. باند کاری رادار E است که در دو کانال عمل میکند. این رادار قادر به رهگیری همزمان 40 هدف است و برد آن 120 کیلومتر برای شناسایی هواپیما و 50 کیلومتر برای شناسایی موشکهای کفرو است. همچنین رادار دیگری در یکی دیگر از برجهای ناوشکن نصب شده و دور آن را کرهای پلاستیکی کشیدهشده است که به نظر میرسد رادار کاوش سطحی MR36 ""Type 346? باشد.
یک رادار بزرگ پوشیدهشده توسط محافظی کرهای در روی قسمت بریدج (سکوی هدایت) ناوشکن نیز وجود دارد این رادار از گونهی Mineral-ME (کد ناتو: Band Stand) میباشد که کار هدایت موشکهای ضدکشتی را انجام میدهد. تعداد دو رادار بومی دیگر از گونهی Type 347G نیز وجود دارند که باند کاری آنها I است و از آنها جهت کنترل توپهای Type 730 استفادهمیشود.

سیستمهای اقدام متقابل
ناوشکنهای 051C Type دارای دو مقر پرتاب chaff/decoy پانزده لولهای از گونهی Type 946 هستند. همچنین دو مقر پرتاب چندگانهی نامشخص در وسط کشتی دیدهمیشود. سامانهی فعال ECM ناوشکن از interceptor و jammer استفادهمیکند.

بالگرد
بالگرد ناوشکن از نوع Kamov Ka-28 است. ناوشکن دارای جایگاه فرود است ولی به علت نصب سامانهی موشکی S-300F دارای آشیانه نمیباشد.
بالگرد Ka-27. بالگرد Kamov Ka-28 نمونه صادراتي اين بالگرد است.

سامانههای ناوشکن به روایت تصویر