توكسوئيدها اگزوتوكسين‌هاي تغييريافته‌باكتري‌ها مي‌باشند كه بوسيله واكنش بافرمالدئيد خنثي مي‌شوند. اگرچه‌توكسوئيدها سمي نيستند ولي به لحاظخاصيت آنتي‌ژنيك، توليد پادتن‌هاي‌اختصاصي بر عليه سم باكتري را تحريك‌مي‌كنند. هنگام تزريق توكسوئيدها بايد به‌نكات زير توجه داشت. 1 ـ بيماران تحت درمان باداروهاي كاهنده‌سيستم ايمني يا مبتلا به نقص ايمني ممكن‌است پاسخ كمي براي ايجاد ايمني فعال‌نشان دهند. 2 ـ در صورت مشاهده ذرات معلق يا تغييررنگ در فرآورده، بايد از تزريق آن‌خودداري شود. 3 ـ توكسوئيدها هرگز نبايد براي درمان‌بيماري كزاز يا ديفتري يا سياه سرفه‌مصرف شوند. 4 ـ اين فرآورده‌ها را نبايد در عضله‌سريني، از راه داخل وريدي، زير جلدي ياداخل جلدي تزريق كرد. تزريق داخل‌عضلاني در عضله دلتوئيد يا عضله ران(ترجيح براي نوزادان) توصيه شده است.از تزريق در اطراف عروق خوني و اعصاب‌بايد اجتناب كرد. بعد از آسپيراسيون، اگرخون يا مايع مشكوكي به داخل سرنگ‌وارد شد، تزريق را نبايد انجام داد ومحتويات سرنگ را بايد دور ريخت و بااستفاده از يك توكسوئيد جديد و در محلي‌متفاوت بايد تزريق را انجام داد. درواكسيناسيون اوليه از تزريق مجدد در يك‌محل بايد اجتناب كرد. 5 ـ افزايش فواصل زماني بين نوبتهاي‌تزريق توكسوئيدها (بدون توجه به زمان‌تاخير) در ايجاد مصونيت نهائي تاثيري‌ندارد. بنابراين در صورت تاخير نيازي به‌شروع يك دوره جديد نيست. 6 ـ براي جلوگيري و مهار هر گونه واكنش‌آلرژيك امكانات لازم بايد در دسترس‌باشد. 7 ـ توكسوئيدها بايد دردماي 2-8 درجه‌سانتيگراد نگهداري شوند. از انجماد آنهاجلوگيري شود و توكسوئيد منجمد شده رابايد دور ريخت. قبل از استفاده، فرآورده‌را بايد تكان داد تا محتويات ويال بصورت‌تعليق درآيد.
