دريا دادور دختر چنگ سحرآميز (نسرین ارمگان) قصة حسن و خانوم حنا ست . صداي خوش و روح شاعري در او موروثي است و عشق بيپايان او به موسيقي و آواز از كودكي در رگهايش جاريست. از كودكي روي صحنه و در لابهلاي دكورهاي تئاتر زندگي كرده، از دنياي جادوئي آن الهام گرفته و با عشق به تماشاچي و مردم، رؤياهاي آيندهاش را ساخته است. دريا با دريايي از عشق به وطن، سرزمين هزار و يك شب، تخت جمشيد، فردوسي، حافظ، خيام و مولانا را وداع ميگويد و براي كسب دانش، هنر، موسيقي و آواز راهي ديار موزار و بيزه ميشود. در سال 1999 از كنسرواتوآر ملي تولوز فرانسه، موفق به دريافت مدال طلا در رشتة آواز ليريك ميشود و سپس در سال 2000 ديپلم حرفهاياش را در رشتة آواز باروك اخذ مينمايد. او بلافاصله پس از پايان تحصيلاتش در تئاتر سلطنتي كومپين فرانسه، به عنوان سوليست در دو اجراي متوالي ايفاي نقش مينمايد. دريا دادور در تابستان سال 2002 چندين شب متوالي در تهران با همراهي اركستر سمفونيك ارمنستان به رهبري لوريس چكناوريان، آواز هاي نقش تهمينه در اپراي ملي رستم و سهراب را اجرا ميكند و در زمستان همان سال در تالار وحدت ) رودكي ( تهران چندين شب پيدرپي در جشنوارة موسيقي ملل به رهبري لوريس چكناوريان آواز ميخواند. او بارها براي اجراي كنسرت به كشورهاي مختلف جهان از جمله ايران، فرانسه، آلمان، سوئد، عمان، آمريكا ، كانادا و .... دعوت ميشود. عشق دريا به شعر و موسيقي و گويشهاي گوناگون سرزمين زادگاهش ، او را قادر ساخته است تا طيف وسيعي از ترانههاي محلي و سنتي ايران را به سبک خود و به زيبائي اجرا نمايد. او آهنگهایی نیز روی اشعار فارسی ساخثه و میسازد. ترانه "رقص من" روی قطعه یی از شغر"زهره و منوچهر" ایرج میرزا و "تاب بنفشه" روی غزلی از "حافظ" از جمله خلاقیتهای اخیر او میباشد.
