گزارشي از نمايش‌هاي روي صحنه تئاتر شهر در ماه‌هاي اخير

خبرگزاري فارس: پس از پايان يافتن بيست‌ونهمين جشنواره بين‌المللي تئاتر فجر طبق روال هميشگي اجراي عمومي نمايش‌ها در تئاترشهر آغاز شد و با استقبال عمومي ادامه يافت.


به گزارش خبرنگار تئاتر باشگاه خبري فارس «توانا»، پس از پايان يافتن بيست‌ونهمين جشنواره بين المللي تئاتر فجر طبق روال هميشگي اجراي عمومي نمايش‌ها آغاز شد.
مجموعه تئاتر شهر نيز از اين مهم مستثني نبود، نمايش‌هاي «ابرهاي پشت حنجره» به كارگرداني رضا گوران، «خانمچه و مهتابي» به كارگرداني هادي مرزبان، «خطر مجسمه عبيد جدي است» به كارگرداني مريم كاظمي و «تماشاچي محكوم به اعدام» به كارگرداني روح‌الله جعفري فعاليت خود را آغاز كردند.
اهالي تئاتر به همراه مردم به تماشاي نمايش‌ها به منظور ارزيابي آنها پرداختند، زمان زيادي از اجراها نگذشت كه دو نمايش خود را در مجموعه تئاتر شهر متمايز كردند، نمايش «تماشاچي محكوم به اعدام» كه از اقبال خوبي برخودار نشد و به دلايل برخورد كرد. اگرچه اين نمايش با بياني روشن به اهداف ديالوگ در فضاي طنز مي‌رسد اما وجود برخي مشكلات از استقبال مردم جلوگيري كرد.
در سالني ديگر به نام چهارسو نمايشنامه اقتباسي از يوهان ولفگانگ‌ فون گوته نويسنده برجسته آلماني به نام «فاوست» به نويسندگي و كارگرداني حميدرضا نعيمي اجرا مي‌شود.
اين نمايش آن‌چنان گوش به گوش چرخيد كه شهرتي براي خود دست و پا كرد كه اغلب اهالي تئاتر به تماشاي آن نشستند.
تم اصلي نمايش براساس نمايشنامه اصلي است يعني اينكه فاوست روحش را به شيطان مي‌فروشد اما با با اين تفاوت كه نمايشنامه كاملا ايراني شده بود، در واقع نويسنده آفرينش «فاوست» را از نوعي ديگر صورت داده است.
ديالوگ اين نمايشنامه با ظرافت بسيار منحصر به فرد به بيان اهداف خود در قالب نمايشنامه «فاوست» مي‌پردازد، حميدرضا نعيمي در نمايش «فاوست» نشان مي‌دهد كه با قلم خود در 20 سال فعاليت تئاتري، به خوبي توانسته صحنه تئاتر براي بيان منظور و اهداف خود درك كند. البته از هنرنمايي خسرو شهراز، ايوب آقاخاني، يعقوب صباحي، بهناز نازي، فروغ قجابگلي، محسن گودرزي، وحيد راد، محسن حسين‌ قلي‌پور، عليرضا شيردل، عليرضا طهماسبي، مهرداد خاني، امين طباطبايي و آهو ايماني كه سهم بسزايي در اين نمايش داشتند، گذشت.
طراحي صحنه فاوست جالب و ساده به نظر مي‌آيد، وجود چهار پايه‌هايي كه پايه به پايه روند داستان را با حركات فيزيكي خلق مي‌كنند، آهن سرد با ظاهري نامعلوم در قسمتي از صحنه وجود دارد كه در ابتدا ذهن تماشاگر را به خود جلب مي‌كند اما اندكي نمي‌گذرد كه به وسيله آن زحمات بي‌دريغ كارگراني هيچ گاه به حساب نمي‌آيند مشخص مي‌شود. افرادي كه به واسطه تلاش آنها يك فرد به اوج مي‌رسد بي‌آنكه يادي از آنها كند.