داستان کوتاهی برتولت برشت دختر كوچولوی صاحبخانه از آقای "كی" پرسید: اگر كوسه ها آدم بودند، با ماهی های كوچولو مهربانتر می شدند؟ آقای كی گفت: البته! اگر كوسه ها آدم بودند، توی دریا برای ماهیها جعبه های محكمی می ساختند، همه جور خوراكی توی آن می گذاشتند، مواظب بودند كه همیشه پر آب باشد. هوای بهداشت ماهی های كوچولو را هم داشتند. برای آنكه هیچوقت دل ماهی كوچولو نگیرد، گاهگاه مهمانی های بزرگ بر پا می كردند، چون كه گوشت ماهی شاد از ماهی دلگیر لذیذتر است! برای ماهی ها مدرسه می ساختند وبه آنها یاد می دادند كه چه جوری به طرف دهان كوسه شنا كنند درس اصلی ماهی ها اخلاق بود به آنها می قبولاندند كه زیبا ترین و باشكوه ترین كار برای یك ماهی این است كه خودش را در نهایت خوشوقتی تقدیم یك كوسه كند به ماهی كوچولو یاد می دادند كه چطور به كوسه ها معتقد باشند و چه جوری خود را برای یك آینده زیبا مهیا كنند آینده یی كه فقط از راه اطاعت به دست می آیید اگر كوسه ها آدم بودند، در قلمروشان البته هنر هم وجود داشت: از دندان كوسه تصاویر زیبا و رنگارنگی می كشیدند، ته دریا نمایشنامه به روی صحنه می آوردند كه در آن ماهی كوچولو های قهرمان شاد و شنگول به دهان كوسه ها شیرجه م یرفتند. همراه نمایش، آهنگهای مسحور كننده یی هم می نواختند كه بی اختیار ماهیهای كوچولو را به طرف دهان كوسه ها می كشاند. در آنجا بی تردید مذهبی هم وجود داشت كه به ماهیها می آموخت "زندگی واقعی در شكم كوسه ها آغاز می شود"
