گاهی اتفاق میافتد که شخصی موضوع سادهای را تا نقطهی انتها که ضرور و لازم به نظر نمیرسد دنبال میکند. در چنین مواقع در باب تمثیل و کنایه میگویند : «میخواهد تا فیها خالدون برود» همچنین در مورد ناطق و سخنرانی که مطلب واضح و پیش پا افتادهای را به تطویل و درازا بکشاند و به اطناب سخن بپردازد در مقام تعریض و کنایه میگویند :«عجب حوصلهای دارد، میخواهد تا فیها خالدون را بگوید» البته همه کس میداند که عبارت «فیها خالدون» از آیات قرآن است و «آیة الکرسی» به این جمله ختم میشود. اساس دعای آیة الکرسی و تلاوت آن به طریق ده وقف به منظور نیت و استجابت دعا تا عبارت : «وهو العی العظیم» است که اگر تلاوت ده مرتبه سوره الحمد را نیز به آن علاوه کنیم وقت زیادی را میگیرد بنابراین چنانچه کسی پس از انجام این برنامه مفصل بقیهی آیة الکرسی تا آخر آیه یعنی : «هم فیها خالدون» ادامه دهد افراد کم حوصله به چنین شخصی البته از باب شوخی و مطایبه میگوید: «لزونی ندارد تا هم فیها خالدون بروی». البته مقصود متکلم این است که پس از نیت کردن و استجابت دعا به طریق ده وقف که به عبارت : «وهوالعی العظیم» منتهی میشود دیگر لزومی ندارد که تا فیها خالدون خوانده شود.
