نیوکاسل یکی از جدی ترین بیماریهای طیور محسوب می شود این بیماری برای اولین بار در سال 1926 در کشور انگلند کشف شد و چندی بعد یعنی در سال 1944 در امریکا دیده شد و در حال حاضر این بیماری در سرتاسر نقاط دینا پخش شده است. پرندگان در هر سنی می توانند به نیوکاسل آلوده شوند در پرندگانی که از قسمت های جنوبی آسیا و امریکا مرکزی صادر می شوند این بیماری بیشتر دیده شده است. نیوکاسل بیماری ویروسی می باشد و راه انتقال آن به سرعت می باشد در صورت تماس با فضله , آبریزش از چشم یا بینی و حتی هوایی که حاوی آلودگی باشد می تواند باعث انتقال بیماری شود. بنابراین کفش های شما که با فضله پرندگان بیرون در تماس بوده می تواند خطرناک باشد همچنین استفاده از ظروف و قفس پرنده بیمار باعث بیماری پرنده سالم می شود. پوسته تخم مرغ نیز ممکن است حاوی این بیماری و ویروس باشد ویروس نیوکاسل به مدت هفته ها قابلیت زنده ماندن در خارج از بدن میزبان را دارد. محیط گرم و مرطوب برای زنده ماندن بیشتر ویروس عالی بوده و این ویروس توانایی زنده ماندن در مواد یخ زده را نیز دارد. نیوکاسل 4-7روز بعد علایم را نسان می دهد که عبارتند از : ترشحات چشم و بینی تنگی نفس اسهال خونی در صورت پیشرفت بیماری و صدمه زدن به سیستم اعصاب مرکزی شاهد افسردگی و بی حالی , عدم توانایی تعادل , لرزش به خصوص در ناحیه سر و گردن , ضعف , فلج شدن جزیی یا بطور کامل ,و گاهی نیز بدون علامت مشخص و با مرگ ناگهانی همراه است. علامت ها به گونه پرنده و قدرت ویروس بستگی زیادی دارد. نیوکاسل هیچگونه درمان و واکسنی ندارد به هر حال سرم بالا بردن سیستم ایمنی برای مقاوم کردن پرنده گاهی استفاده می شود. زمانیکه پرنده علامت های بیماری را بروز می دهد متاسفانه راهی وجود ندارد.
