چه بده باشی کوچه تنهایی و بی کسی ، وبگذرن از کنارت به سادگی، وبنویسنن بر دیواره های سردت یادگاری، توباشی درخاطراتش ولی نباشی همره خاطراتش، چه تلخ بمونه ردپای دوست درخاطرت ولی تونمانی در خاطرش، چه تلخه تکیه گاه دوست باشی وغمخواردوست ولی اون باشه غمخوار کسی دیگه، چه تلخه تو از بچگی باهاش باشی ولی اون عمرشو با کسی دیگه سپری میکنه، چه تلخه شونده درددلاش باشی ولی اون شونده درد دل کسی دیگه، چه تلخه سایه بانش باشی در روزگارتنهایش ولی اون باشه روشنگر تاریکی یکی دیگه، چه تلخه تو باشی براش ولی اون...، ای روزگار
