چای همیشه با سلامتی در رابطه بوده است و در افسانه های قدیم و نوشته های اخیر بر خواص درمانی چای تاکید شده است. 1-چای (بویژه چای سبز) منبع سرشار آنتی اکسیدانهاست که گمان می رود با رادیکالهای آزاد که می توانند موجب بروز سرطان در بدن شوند ، سکته و بیماری های قلبی ،آرتروز و بیماری های آلزایمر و آب مروارید مقابله کند. 2-چای تامین کننده عالی مایع روزانه مورد نیاز بدن است تا بتواند بدرستی فعالیت نماید 3-چای از طریق گشادکردن رگ های خونی ،برطرف کردن لخته های مزاحم و کمک به تنظیم میزان کلسترول خون از قلب حفاظت می کند. 4-چای دارای فلوراید و فیتواستروژن است که می تواند تراکم استخوانی را افزایش داده و از آنها در مقابل پوسیدگی حفاظت کند. 5-چای سیاه همراه با چای سبز سیستم ایمنی بدن را در مقابل بیماری هایی نظیر سرماخوردگی ،آنفولانزا و شرائط دیگری که بطور دائم با آنها رویارو هستیم ،افزایش می دهد. 6- بسیاری از مواد موجود در چای سبز مانند فنول و ویتامین ی ،موجب از بین رفتن دی ان های آزاد می شوند که سبب پیری می گردند. 7-نه تنها فلوراید موجود در چای برای دندانهای ما مفید است بلکه کاتچین هم عامل موثری در بهداشت دهان و دندان است. 8-مصرف روزانه یک فنجان چای میزان قند خون را کاهش داده و میزان چربی و فشار خون را پائین می آورد. 9-ویتامین های موجود در چای ، سیستم عصبی بویژه عصب بینائی را تقویت می کند. طرز تهیه چای : -از چای فله یا چای کیسه ای خوب و با کیفیت اسفاده کنید. -همیشه از آب تازه و تصفیه شده برای آب جوشیده مورد نیاز استفاه نمائید. -برای اینکه چای از طعم و بوی عالی برخوردار باشد بایستی آب دارای اکسیژن باشد .چنانچه آب بیشتر از یکبار جوشانده شود میزان اکسیژن موجود در آن کاهش می یابد. -مقدار چای را با دقت تعیین نمائید.استفاده از یک عدد چای کیسه ای و یک قاشق چایخوری چای فله برای سرو یک فنجان چای کافی است. نسبت چای به آب در مورد چای سبز در حدود 2/1 قاشق چایخوری چای فله می باشد. -درجه حرارت بایستی 75 درجه سانتیگراد باشد.چای سبز بسیار شکننده است و آب بسیار داغ موجب پخته شدن برگها و در نتیجه تلخ شدن چای می شود. زمانیکه آب به مرحله جوش رسید ،بگذارید قبل از دم کردن چای ،آب قدری سرد شود. -قبل از ریختن چای به داخل فنجان ،بگذارید چای در زمان توصیه شده دم بکشد. نگهداری و سرو چای شرایط مختلفی نظیر رطوبت ،نور و گرما می تواند به آسانی بر چای تاثیر بگذارند. عطر چای در بسته بندی اولیه خود می تواند به مدت دو سال باقی بماند. پس از این مدت رنگ و رایحه چای تغییر کرده و عطر آن ممکن است از بین برود .پس بسیار حائز اهمیت است که پس از باز کردن بسته ،چای را در محلی خشک و خنک و ترجیحا تاریک نگهداری کرد. چای معمولا با قوری سرو می شود.قوری خود را با دقت انتخاب کنید زیرا ماده بوجودآورنده آن می تواند بر طعم و عطر چای تاثیر بگذارد. بهترین ماده مناسب برای قوری ،چینی ،شیشه ،سفال یا استیل می باشد. بهترین چای را می توان با فنجان چینی نوشید.رنگ درخشان و سایه روشن های چای در یک فنجان کریستال زیبا بهتر به نمایش درمی آید. بسته بندی چای فله در این نوع بسته بندی ،برگهای چای باروتی بصورت فله در یک قوطی یا صندوق های دیگر بسته بندی می شود.برگهای چای بروتی که در مقابل خرد شدن مقاوم هستند معمولا برای حفظ تازگی در بسته های آلمینیومی بدون هوا ذخیره و بفروش می رسند. در این نوع بسته بندی هر مصرف کننده بایستی میزان مورد نیاز در فنجان ،لیوان یا قو ری را شخصا اندازه گیری نماید.این امر انعطاف پذیری بیشتر را ممکن ساخته و به مشتری اجازه می دهد تا چای را بسته به تمایل خود ضعیف تر یا قوی تر دم نماید هر چند در این میان راحتی و سهولت قدری از بین می رود . چای کیسه ای دلیل اینکه چرا چای کیسه ای اینقدر رایج می باشد ،خیلی ساده است: راحتی.اولین چای کیسه ای برای پخش نمونه های چای بوجود آمد. جنس کیسه از ابریشم و قیمت آن از قوطی های فلزی که در آن زمان بکار برده می شد ارزانتر بود. مخترع چای کیسه ای انتظار داشت که مشتریان کیسه ابریشمی را باز کنند اما مردم خیلی زود دریافتند که می توانند تمام کیسه را در آب گرم گذاشته و با آن چای درست کنند. دهه 1950 زمانی بود که تمام لوازم خانگی طوری ساخته و تعبیه می شدند تا تکالیف شاق و ملال آور خانه داری را از بین ببرند و در راستای همین امر چای کیسه ای محبوبیت یافت زیرا نیاز به خالی کردن قوری از تفاله های چای را بر طرف می کرد. بدین ترتیب عامل راحتی در نزد نوشندگان چای بسیار مهمتر از تمایل به کنترل مدت زمان دم کشیدن چای بود.مردم چای کیسه ای را به کندی قبول کردند اما در سال 2007 کمتر خانه ،رستوران ،هتل و یا اداره ای را می توان یافت که یک بسته چای کیسه ای در آنجا وجود نداشته باشد.
