الن تافه زویلیچ، جلوه ای از تکنیک و اصالت در موسیقی مدرن

با ورود به قرن بیست و یکم و پدیدار شدن روزافزون سبک های مختلف موسیقی، آهنگسازانی چون الن تافه زویلیچ ELLEN TAAFFE ZWILICH در زمره نوابغ این عرصه به شمار می روند و به جرات می توان گفت در دوره معاصر تنها تعداد انگشت شماری آهنگساز با خصوصیات او پا به این عرصه نهاده اند. شهرت جهانی او به دلیل اجرا، ضبط و پخش گسترده آثارش در سراسر جهان و نیز خیل عظیم شنوندگان در رده های مختلف است که با عشق و علاقه به موسیقی او گوش می سپرند.

مانند دیگر آهنگسازان برجسته و صاحب نام، آثاری که توسط الن زویلیچ خلق می شوند، اثرانگشت او را با خود به همراه دارند و آثار او که تلفیقی از مهارت و الهام در موسیقی است به محض شنیده شدن، بی درنگ قابل تشخیص است.

در حقیقت موسیقی این آهنگساز متمایز آمریکایی، بازتاب روحی نوع دوست و سرشار از نیک بینی است . اصالت، مهارت و تطبیق پذیری از جمله ویژگی های آثار این آهنگساز برجسته است. علیرغم کثرت آثار، خلاقیت این هنرمند همواره به آنها تازگی خاصی می بخشد.

الن زویلیچ در ۳۰ ام آوریل سال ۱۹۳۹ در فلوریدای آمریکا متولد شده است . تحصیلات موسیقی را مدرسه Juilliard شهر نیویورک که در زمره بهترین مدارس موسیقی جهان به شمار می رود و دانشگاه ایالتی فلوریدا به پایان رسانده است.

از مهمترین اساتید او می توان به Roger Sessions آهنگساز برجسته آمریکایی وElliott Carter استاد برجسته موسیقی کلاسیک، اشاره نمود. او همچنین نوازندگی ویولن را نزد Richard Burgin و Ivan Galamian ازنوازندگان و اساتید صاحب نام ویولن در قرن بیستم، آموخته و سالهای متمادی عضو ارکستر سمفونی آمریکا به رهبری Leopold Stokowski انگلیسی تبار بوده است.

این آهنگساز برجسته، افتخارات و جوایز متعددی را نصیب خود نموده : او اولین زنی است که جایزه Pulitzer Prize در سال ۱۹۸۳ به او اعطا شد. این جایزه معتبرترین جایزه آمریکایی در زمینه ادبیات و موسیقی است. از میان دیگر جوایز او می توان به جایزه موسیقی مجلسی Elizabeth Sprague Coolidge، جایزه منتقدان موسیقی Arturo Toscanini، جایزه فرهنگستان هنر آمریکا اشاره نمود.

الن زویلیچ که از اعضای Guggenheim می باشد، تا کنون چهار بار کاندید دریافت جایزه Grammy شده است. به علاوه او موسیقیدان برگزیده تالار شهرت هنرمندان فلوریدا و آکادمی هنری آمریکا به شمار می رود. در سال ۱۹۹۵ برای نخستین بار، اولین کرسی آهنگسازی در تاریخ Carnegie Hall به او اعطا شد. در سال ۱۹۹۹ او به عنوان آهنگساز سال انتخاب شد و هم اکنون به عنوان استاد درجه یک دانشگاه ایالتی فلوریدا به تدریس مشغول است.

آثار این آهنگساز توانا توسط بزرگترین ارکسترهای آمریکا و دیگر کشورها به اجرا درآمده، زمانی که Symposium for Orchestra او به رهبری Pierre Boulez در سال ۱۹۷۵ در Juilliard اجرا شد، مورد استقبال بسیار قرار گرفت و در حقیقت آغازی برای ورودش به عرصه بین المللی بود.

سال ۱۹۸۳ با اعطای جایزه Pulitzer به سمفونی شماره ۱ او، شهرت جهانی اش دو چندان شد و در پی آن اجراها و ضبط های مختلف از آثار او آغاز گردید : سمفونی شماره ۲ او (Cello Symphony) توسط ارکستر سمفونی سان فرانسیسکو اجرا شد، سمفونی شماره ۳ این آهنگساز بزرگ به مناسبت صد و پنجاهمین سالگرد تاسیس ارکستر فیلارمونیک نیویورک تصنیف شد و سمفونی شماره ۴ او با عنوان The Gardens برای اجرا در دانشگاه ایالتی میشیگان نوشته شد. آثار دیگر این آهنگساز برجسته نیز همگی توسط ارکسترهای بزرگ کشور های مختلف اجرا شده و می شود.

او به عنوان آهنگسازی موفق علاوه بر چهار سمفونی و تنظیمات متعددی که برای ارکستر انجام داده، کنسرتوهای بی شماری برای ساز های مختلف خلق نموده است . بسیاری از آثار ضبط شده اش از شبکه های مختلف رادیویی و تلویزیونی سراسر جهان پخش می شوند.

نوآوری که در آثار این هنرمند هویداست، مشتاقان موسیقی مدرن را به خود جلب می کند. او با در نظر گرفتن چهارچوب های موسیقی کلاسیک، آثاری زنده و بدیع می آفریند.

در دایره المعارف موسیقیدانان Baker�۰۳۹;s Biographical Dictionary of Musicians در مورد او آمده است:" در دنیای مدرن امروزی آهنگسازانی که قادر باشند ترکیب موفقی از تکنیک و مفهوم را به نمایش بگذارند انگشت شمارند. الن زویلیچ در تک تک آثار خود، برتری ناب تکنیکی و قدرت اعجاب انگیز ارتباطش با مخاطبین را به نمایش می گذارد."