« ابراهیم یکم »؛ پادشاه ترسناک عثمانی که زنان حرمسرای خود داخل گونی کرد و به دریا ریخت! تمایلات شخصی ابراهیم پادشاه ترسناک عثمانی بود که سبب شد به او لقب «دیوانه» دهند. او دوشیزگان حرمسرای خود را در باغهای قصر به صف میکرد تا از حضورشان لذت ببرد؛ او در اتاقهای آینهکاریشده عیاشی میکرد، ریش خود را با الماس میآراست و اثاثیه کاخ را با عطر کهربا (که معروف است مردم را گیج و منگ میکند) آغشته میکرد. فرادید نوشت: وقتی ابراهیم بر تخت سلطنت نشست، ثابت کرد منفورترین و منحوسترین سلطان عثمانی است. حتی اگر انحرافات شخصی او را کنار بگذاریم و با بیطرفی یک تاریخنگار به او بنگریم، او رهبری ضعیف و ناکارآمد بود. شِکَر نام یکی از چندین همسر سلطان ابراهیم بود. او نه تنها همسر سلطان بود، بلکه انگار اختیار روح و روان او را نیز به دست داشت. یک شب، شکر به ابراهیم گفت یکی از زنان حرمسرای او (که معلوم نیست کدامشان است) با غریبهای ارتباط داشته و به سلطان خیانت کرده است. ابراهیم عصبانی شد. او خواجه حرمسرا را مسئول تحقیق کرد. خواجه نیز زنان را شکنجه کرد. اما یا آنها خطاکار را لو نمیدادند یا اصلاً خطاکاری وجود نداشت. در نتیجه، ابراهیم تمام ۲۸۰ زن حرمسرای خود را دور هم جمع کرد. دستور داد هر کدام از آنها را در گونی ببندند و با سنگ سنگین کنند و به تنگه بسفر بیندازند. همۀ آنها به جز یکی غرق شدند. این فقط یکی از رفتارهای پیچیده بدترین سلطان امپراتوری عثمانی، «ابراهیم دیوانه» بود که از سال ۱۶۴۰ تا ۱۶۴۸ حکمرانی کرد
