دستان اشتياق از دريچه ها دراز خواهد شد...لبان فراموشي به خنده باز خواهدشد... احمد شاملو (ویژه نوروز)سالی نوروز بی چلچله بی بنفشه می آید، جنبش ِ سرد ِ برگ ِ نارنج بر آببی گردش ِ مُرغانه ی رنگین بر آینه سالی نوروز بی گندم ِ سبز و سفره می آید،بی پیغام ِ خموش ِ ماهی از تُنگ ِ بلوربی رقص ِ عفیف ِ شعله در مردنگی. سالی نوروز همراه به درکوبی مردانی سنگینی بار ِ سال هاشان بر دوش:تا لاله ی سوخته به یاد آرد بازنام ِ ممنوع اش راوتاقچه گناهدیگرباربا احساس ِ کتاب های ممنوع تقدیس شود. در معبر ِ قتل ِ عا مشمع های خاطره افروخته خواهد شد. دروازه های بسته به ناگاه فراز خواهدشد دستان اشتیاق از دریچه ها دراز خواهد شد لبان فراموشی به خنده باز خواهدشد وبهار درمعبری از غریو تا شهرخسته پیش باز خواهدشد سالی آری بی گاهان نوروز چنین آغاز خواهدشد بهمن 1356
