کوه طلا هم بدهند نقش صدام را بازی نمیکنم هفته گذشته حضور شهاب حسینی در تمرینات تیم فوتبال پیکان حواشی زیادی در پی داشت. ظاهر جدید او و شباهت نسبیاش به ظاهر صدام حسین شایعه حضورش در نقش این شخصیت سیاسی در کنار حامد بهداد، در فیلمی خیالی به نام «عامل اعصاب» منتشر و توسط تعدادی از سایتهای رسمی و دولتی تایید شد. حالا شهاب حسینی در واکنش به انتشار این شایعه در اینستاگرامش نوشت:«پیرو دفاع از خود در برابر این موج تازه حمله سایبری به این بنده کوچک باید عرض کنم که اینجانب کوچکترین اطلاعی از فیلم مذکور نداشته و این شایعه را قویا تکذیب میکنم. مطابق مرامنامه ای که در حرفه و زندگی خود به آن پایبندم، حتی در برابر کوهی از طلا هم حاضر به ایفای نقش شخصیت های منفور تاریخ به خصوص شخص منفوری چون صدام که نامش با ریختن خون جوانان غیور و برومند عجین است نخواهم شد. غرض ورزان بیماری که مدام در پی ایجاد شبهه و حمله به شخصیت اجتماعی اینجانب با روشهای جدید و عجیب در تلاشند، از شناخت کافی از محتوای فکری و جهان بینی بنده دور و عاجزند که همواره تیرشان به سنگ نشسته و در نهایت رو سیاهی نصیب آنها بوده، توصیه این بنده کوچک به آنان اینست که اگر آن توان و انرژی که صرف تخریب دیگران میکنید و درد بی درمان خود را به واسطه آن موقتا تسکین می بخشید، صرف امور کار و زندگی خود می کردید، شاید امروز شما نیز از نعمت رضایتمندی در زندگی خود بهره ای داشتید که دیگر شفای خود را در زهراب کین و بخل و حسد جستجو نمی کردید. حال آنکه بر عکس شما حس بنده کوچک برای شما ترحم است و برایتان به جهت شفای عاجل و کامل به درگاه خدا دعا میکنم بلکه از آتش درون خویش رهایی یابید.»
در فیلم محمد «مصطفی عقاد» گروهی از مسلمانان از بیم جان به حبشه و پادشاه عادلاش پناه میبرند. حکما خوانندگان این ستون فیلم را دیدهاند اما از آنجایی که ممکن است از خاطرتان رفته باشد مختصری از آن مواجهه را مینویسم. از طرف ابوسفیان فرستادهای که از قضا دوست نجاشی است برای بازپسگیری پناهندگان مسلمان به حبشه میآید و درخواست و پیام بزرگان قریش را به سمع و نظر نجاشی میرساند. وقتی حقانیت مسلمانان بر پادشاه عادل حبشه ثابت میشود خطاب به نماینده قریش میگوید در برابر کوهی از طلا مسلمانان را به شما نمیدهم. حالا شهاب حسینی در برابر حرف عدهای آمده و از این دیالوگ شاهکار استفاده ابزاری کرده. حقیقتش را بخواهید از انتخابش خوشم آمد اما درکش از بازیگری و آکتوری را زیر سوال برد. اگر عوام چنین اظهار نظری کنند و به بازیگری که نقش منفی بازی کند، لعن و نفرین بفرستند جای گلایه نیست. اما وقتی بازیگری که سالهاست مهمترین نقشهای سینمای ایران را بازی کرده چنین اظهارنظری میکند جای تامل دارد. نکته اینجاست که دنیای بازیگری دنیای نقش است. چه بسیار بزرگان عرصه بازیگری بودند که نقش منفی بازی کردند ولی منفور نشدند چه بسیار که نقش مثبت داشتند و بهواسطه رفتارشان در دنیای حقیقت منفور شدند. واقعیت این است آن چیزی که اهمیت دارد دنیای حقیقت است نه دنیای نقش.