در ایران پول اسم های مختلفی دارد در مدرسه و دانشگاه (شهریه) نامیده می شود ، در ازدواج (مهریه) نامیده می شود ، در طلاق به آن (نفقه) گفته می شود ، و وقتی به کسی امانت بدهی ( قرض) گفته میشود و هنگامی که شما به دولت پرداخت می کنید (مالیات)گفته میشود و در دادگاه (جریمه) گفته میشود به کارمندان بازنشسته (معاش و مستمری)گفته مي شود و کارمندان رسمی (حقوق ) گفته مي شود و به کارگران (دستمزد) گفته مي شود و وقتی در معاملات تجاری به واسطه ها پرداخت می شود (پورسانت)گفته مي شود و هنگام پرداخت هزینه خدمات حرفه ای (هزینه ها) و هنگامی که به یک پروژه تجاری اختصاص می یابد (سرمایه گذاری) و وقتی از بانک قرض می گیرید (وام) ، وقتی به عنوان هزینه وام به بانک پرداخت می شود (نرخ بهره) و وقتی آن را در بانک واریز می کنید (سپرده) و هنگامی که به خانواده شخص مرده پرداخت می شود (دیه) ، و هنگامی که پس از پایان خدمت (پاداش) ارائه می شود ، و آدم رباها آن را (عوض) صدا می کنند ، و وقتی آن را غیرقانونی به نام خدمت معرفی میکنید (رشوه) وقتی میخواهید کارتان راه بیفتد و حفظ ظاهر هم شده باشد ( شیرینی_ شیتیل) وقتی او آن را به فقیر و نیازمند تقدیم می کند ، آن را (خیرات) می خوانند وقتی به عنوان پیش خرید استفاده میشود ( بیعانه) و وقتی به عنوان کمک به یک خانواده یا دوست پرداخت می شود (هدیه) و هنگامی که او برای اجاره یک ملک پرداخت می کند (اجاره) و هنگامی که توسط بزرگ پرداخت می شود ، (شریف) و در دین ( خمس و زکات) رباخوران به آن "نزول" می گویند دولت به آن "یارانه" می گوید و هنگامی که برای پاکسازی گناهان هزینه می شود(کفاره) و وقتی به عنوان هدیه تعطیلات پرداخت می شود(عیدی) و هنگامی که آن را پیدا نمی کنی (چرک کف دست)
پول چه کسی خرج چه کسی می شود؟! میلتون فریدمن در جشن تولد نودسالگی خویش ، فلسفه انتخاب عمومی را چنین بیان می کند : 1- وقتی یک نفر پولش را خرج می کند تا برای خود چیزی بخرد ، بسیار مراقب است که چه مقدار خرج می کند و چه چیزی می خرد . 2- وقتی یک نفر پولش را خرج می کند تا برای فرد دیگری چیزی بخرد ، بسیار مراقب است که چه مقدار خرج می کند ، اما درباره اینکه پولش را صرف خرید چه چیزی کرده است کمتر دقت می کند . 3- وقتی یک نفر پول فرد دیگری را خرج می کند تا برای خودش چیزی بخرد ، بسیار مراقب است که چه چیزی می خرد ، اما درباره اینکه چه مقدار خرج می کند ، چندان مراقب نیست . 4- و وقتی یک نفر پول فرد دیگری را خرج می کند تا برای فرد دیگری چیزی بخرد ، نه به مقدار پولی که خرج می کند و نه به آن چیزی که برایش پول خرج کرده است توجهی نمی کند و این کار دولت است برای شما. منبع: ( شافریتز ، 1390 : 347 )/کتاب مبانی و اصول سیاست گذاری عمومی