تورم مچ پا یکی از عوارض جانبی شایع در بارداری است. در دوران بارداری، بدن برای حمایت از جنین درحالرشد، خون و مایعات بیشتری تولید میکند. تورم یک عارضه جانبی شایع در بارداری است، بهخصوص در سهماهه سوم بارداری. این حالت میتواند روی مچ پا، ساق پا، پاها، صورت و دستها تأثیر بگذارد. تورم جزئی طبیعی و معمولاً بیضرر است. بااینحال، تورم ناگهانی دست و صورت میتواند نشانهای از یک بیماری بالقوه تهدیدکننده زندگی به نام پره اکلامپسی باشد. زنانی که در طول بارداری تورم خفیفی را تجربه میکنند ممکن است با درمانهای خانگی بهتر شوند. مواردی مانند: مصرف غذاهای سرشار از پتاسیم کاهش مصرف نمک اجتناب از مصرف کافئین پوشیدن کفشهای راحت پوشیدن جورابهای ساپورت اجتناب از ایستادن به مدت طولانی بالابردن پا هنگام استراحت استفاده از کمپرس سرد پوشیدن لباسهای گشاد محدودکردن زمان ماندن خارج از منزل در هوای گرم استراحت در استخر علت ورم پا در دوران بارداری در اثر پره اکلامپسی پره اکلامپسی یک بیماری تهدیدکننده زندگی است که میتواند در سهماهه دوم یا سوم بارداری یا حداکثر ۶ هفته پس از زایمان رخ دهد. پره اکلامپسی با فشارخون بالا و پروتئین در ادرار به طور خطرناکی مشخص میشود. این بیماری میتواند علائم مختلفی را ایجاد کند، از جمله سردرد، تغییر در بینایی، افزایش وزن و اِدِم (آب آوردن). پره اکلامپسی که در دوران بارداری رخ میدهد، میتواند جنین را نیز تحتتأثیر قرار دهد. پره اکلامپسی نیاز به درمان فوری پزشکی دارد. درمان آن ممکن است شامل داروهایی برای جلوگیری از تشنج و کاهش فشارخون باشد. زایمان کودک مؤثرترین روش درمان است، اگرچه برخی از زنان ممکن است علائم بدتری را قبل از بهبودی تجربه کنند. اِدِم لنفاوی علت ورم مچ پا اِدِم لنفاوی نوعی تورم است که بر بافتهای نرم بازوها یا پاها از جمله مچ پا تأثیر میگذارد. این حالت به دلیل تجمع مایعی به نام لنف است. این ماده عمدتاً از گلبولهای سفید تشکیل شده است که به مبارزه با عفونت کمک میکنند. ادم لنفاوی زمانی رخ میدهد که انسداد یا آسیب دیگری به سیستم لنفاوی وارد شود. سیستم لنفاوی شبکهای از بافتها و اندامها است که به خلاص شدن بدن از عفونت و متعادل نگهداشتن مایعات کمک میکند. ادم لنفاوی میتواند در اثر عفونت، سرطان و برداشتن غدد لنفاوی از طریق جراحی ایجاد شود. برخی از بیماریهای ژنتیکی و ارثی نیز میتوانند باعث اِدِم لنفاوی شوند. آسیب به سیستم لنفاوی برگشتناپذیر است، بنابراین هدف از درمان این است که تورم را کاهش داده و از علائم دیگر جلوگیری کرد. درمانهای بالقوه عبارتاند از: پوشیدن لباس و بانداژهای فشاری افزایش ضربان قلب و تنفس از طریق ورزش ماساژ آرام توسط یک درمانگر که در زمینه درمان اِدِم لنفاوی آموزشدیده است. علتهای احتمالی ورم مچ پا عبارتاند از: آسیب پا یا مچ پا ممکن است فرد به دلیل آسیبدیدگی در مچ پا یا پا دچار التهاب شود. افرادی که از ناحیه پا یا مچ پا آسیب میبینند، ممکن است در آن ناحیه دچار التهاب شده و باعث تورم آن شوند. پیچخوردگی مچ پا یکی از آسیبهای شایع پا است. انجمن ارتوپدی پا و مچ پا آمریکا درمانهای خانگی زیر را برای پیچخوردگی مچ پا توصیه میکند: استراحت کردن بستن مچ پا استفاده از یخ در یکپارچه نازک بیش از ۲۰ دقیقه استفاده از جورابهای تنگ بالابردن پا نسبت به کمر ورم مچ پا در اثر سلولیت به عفونتهای باکتریایی در پوست سلولیت گفته میشود. افراد دیابتی بیشتر در معرض این نوع عفونت هستند. سلولیت میتواند باعث ایجاد طیف وسیعی از علائم شود، از جمله قرمزی، گرمشدن پوست و تورمی که بهسرعت گسترش مییابد. در موارد نادر، سلولیت بدون درمان میتواند تهدیدکننده زندگی باشد. افراد مبتلا به سلولیت نیاز به مصرف آنتیبیوتیک دارند. اگر تورم پس از چند روز درمان کاهش نیافت یا بدتر شد، حتماً به پزشک خود اطلاع دهید. منبع: علت ورم مچ پا همراه با درد نوشته: پروفسور دکتر مهـــــرداد اقدسی، متخصص قلب و فلوشیپ فوق تخصصی اینترونشنال عروق ، مشاور ارشد بیماریهای وریدی و استاد افتخاری دانشگاههای علوم پزشکی تهران، شهید بهشتی
