یونیورسال صاحب تمام آثار «باب دیلن» شد/ بزرگترین معامله موسیقی قرن!

باب دیلن، خواننده و ترانه‌سرای بزرگ آمریکایی، طی قراردادی چند صد میلیون دلاری با یونیورسال، امتیاز و حقوق کلیه ترانه‌های خود را به این شرکت بزرگ پخش موسیقی واگذار کرد.

‌به گزارش فارس به نقل از رویترز، بازوی انتشارات «بخش موسیقی یونیورسال»(Universal Music Group) طی قراردادی چند صد میلیون، امتیاز و حقوق کلیه ترانه‌های «باب دیلن» که بیش از ۶۰۰ ترانه می شوند را به دست آورد. ترانه هایی نظیر «همچون یک خانه به دوش»(Like a Rolling Stone) و حماسه ۱۷ دقیقه ای «شنیع ترین قتل»(Murder Most Foul) از آن جمله هستند.





«UMG»(بخش موسیقی کمپانی یونیورسال) در بیانیه ای مطبوعاتی گفت: این معامله مهمترین توافق نامه انتشار موسیقی در این قرن و یکی از مهمترین توافقنامه هاست.
یونیورسال از اعلام میزان دقیق این معامله خودداری کرد با این وجود خزانه مردی را که زمانی نوشت: پول حرف نمی زند، قسم می خورد!» را با میلیون ها دلار پر کرد.




فایننشال تایمز اعلام کرد که میزان این قرارداد 9 رقمی است. کارشناسان مبلغ قرارداد «باب دیلن» و کمپانی یونیورسال را بین ۲۰۰ تا ۴۵۰ میلیون دلار تخمین می زنند.





دیلن، که در اوایل دهه ۱۹۶۰ از صحنه های محلی روستای گرینویچ ظهور کرد تا بتواند تحسین برانگیزترین و تأثیرگذارترین هنرمند عصر راک شود، در سن ۷۹ سالگی همچنان قدرتمند است.

بر اساس این قرارداد، باب دیلن ۷۹ ساله کلیه درآمدهای آینده و حق کپی‌رایت بیش از ۶۰۰ ترانه خود که طی ۶ دهه خلق و منتشر کرده را به کمپانی یونیورسال واگذار کرده است.




واگذاری امتیاز این ترانه‌ها به این معناست که باب دیلن از این پس دیگر کنترلی بر چگونگی استفاده از ترانه‌هایش برای نمونه در آگهی‌های بازرگانی، نخواهد داشت.

آخرین آلبوم او (راه های سخت و ناهموار»(Rough and Rowdy Ways) که امسال منتشر شد، یک موفقیت مهم و تجاری بود. مجله رولینگ استون در بررسی خود از این اثر گفت: دیلن در حال کشف فضایی است که شخص دیگری قبلاً به آن نرسیده بود اما او همچنان به آینده فشار می آورد.
«لوسین گرینج»، مدیر بخش موسیقی کمپانی یونیورسال گفت: بر کسی پوشیده نیست که ترانه‌نویسی عنصر اساسی در هر اثر موسیقیایی بزرگی است و آثار «باب دیلن» از عالی‌ترین نمونه‌های هنر ترانه‌نویسی است. ترانه‌های او زیبا، الهام‌بخش، تکان‌دهنده و بی‌زمان هستند، چه نیم قرن پیش نوشته شده باشند چه دیروز.
آهنگ های «باب دیلن» بیش از ۶۰۰۰ بار توسط صدها هنرمند ضبط شده و بیش از ۱۲۵ میلیون آثار ضبطی او در سطح جهان فروخته شده است. در سال ۲۰۱۶ در موفقیتی استثنایی و غافلگیر کننده به خاطر مجموعه آثارش برنده جایزه نوبل ادبیات شد.





باب دیلن با نام کامل «رابرت آلن زیمرمن» زاده ۲۴ ماه می ۱۹۴۱ در دولوث، مینه‌سوتا، خواننده، آهنگ‌ساز، شاعر، و نویسنده آمریکایی و برنده جایزه نوبل ادبیات در سال ۲۰۱۶ است. وی که در سبک موسیقی بومی آمریکا به فعالیت می‌پرداخت، در دههٔ ۱۹۶۰ میلادی به سبک راک روی آورد و اشعار عاشقانهٔ راک اند رول روز را با اشعار ادبی و روشن‌فکرانهٔ کلاسیک درهم آمیخت. دیلن در پدیدار شدن سبکی در موسیقی به نام راک بومی (Folk Rock) در اواسط دههٔ شصت بسیار تأثیرگذار بود و به شکسپیر هم‌نسلان خود شهرت یافت. بعضی از کارهای دیلن به‌عنوان سرود جنبش‌های اجتماعی دههٔ ۶۰ مطرح شده‌است. دیلن در پنج دهه اخیر در موسیقی آمریکا به‌عنوان یک پدیده مطرح بوده و یکی از تأثیرگذارترین چهره‌ها در موسیقی معاصر آمریکا به حساب می‌آید.

باب دیلن سال ۲۰۱۶ جایزه نوبل ادبیات را به خاطر آفرینش بیانی تازه در ترانه‌سرایی آمریکا دریافت کرد که موجی از واکنش‌های مثبت و منفی را دربرداشت.
رابرت آلن زیمرمن در ۲۴ مه ۱۹۴۱ در بیمارستان سنت‌ماری شهر دلوث، مینه‌سوتا به دنیا آمد. در سال ۱۹۴۷ به علت آن که پدر شغلش را از دست داد، به هیبینگ، مینه‌سوتا نقل مکان کردند. در دهه ۱۹۵۰ باب، مثل بسیاری از کودکان و نوجوانان آمریکایی از طریق وسیله ارتباطی جدیدی که رادیو ترانزیستوری نام داشت، عاشق موسیقی شد. او در نوجوانی زادگاه خود را ترک کرد و برای اینکه دیگر با گذشته‌اش ارتباطی نداشته ‌باشد نام خود را به «باب دیلن» تغییر داد. معروف است که او نام هنری خود را از نام شاعر اهل ولز بریتانیا، دیلن تامس گرفته ‌است
باب دیلن یکی از تأثیرگذارترین چهره‌ها در موسیقی معاصر آمریکا بوده‌است. ترانه معروف او «چون یک خانه‌به‌دوش» توسط مجله رولینگ استون به عنوان برترین ترانه تمام زمان‌ها انتخاب شد.




برخی از ترانه‌های او توسط بسیاری از خوانندگان مشهور بازخوانی شده‌است که از جمله آن‌ها می‌توان به «کوبیدن بر در بهشت» که توسط گروه گانز ان روزز اجرا شد و «در مسیر برج دیده‌بانی» که توسط جیمی هندریکس اجرا شد، اشاره کرد. مارتین اسکورسیزی فیلم مستند «راهی به خانه نیست» را در مورد باب دیلن ساخته ‌است. همچنین فیلم «من آنجا نیستم» ساخته تاد هینز برگرفته از زندگی این هنرمند است.
او به خاطر ترانه‌های نغز و پرمفهومش بارها نامزد دریافت جایزه نوبل ادبیات شده که در نهایت سال ۲۰۱۶ این جایزه را کسب کرد.




او در سال ۱۹۸۲ به تالار مشاهیر ترانه‌سرایان و در سال ۱۹۸۸ به تالار مشاهیر راک اند رول راه یافت. برخی آلبوم‌ها و تک‌ترانه‌های او نظیر بزرگراه ۶۱ دیدار دوباره، بلوند بر بلوند، آقای تمبورین من، چون یک خانه‌به‌دوش و دمیدن در باد در تالار مشاهیر گرمی قرار گرفته‌اند. در سال ۲۰۰۸ دیلن جایزه ویژه پولیتزر را برای «تأثیر ژرفی که با آفرینش اشعاری با قدرت شاعرانه فوق‌العاده بر موسیقی عامه‌پسند و فرهنگ آمریکا گذاشت» به دست آورد.

مهارت کلامی، شوخ‌طبعی، تفسیر شرایط اجتماعی، کاربرد ماهرانه قافیه و استعاره از ویژگی‌های بارز اشعار دیلن است. او نه تنها بر موسیقی‌دانان بلکه بر نویسندگانی نظیر آلن گینزبرگ و جویس کرول اوتس نیز تأثیر عمیقی گذاشته ‌است.




آهنگ «کوبیدن بر در بهشت» از کارهای غمناک و زیبای باب دیلن است، شرح‌ حال فردی نظامی که از عنوان و وظیفه‌اش که کشتار است خسته شده ‌است. بعد از انتشار این آهنگ توسط باب دیلن خواننده‌های متعددی از جمله گروه گانز ان رُزز، این آهنگ را بازخوانی کرده‌اند.
وی در سال ۲۰۲۰ بعد از ۸ سال،آلبوم «راه های سخت و ناهموار» را منتشر کرد.
باب دیلن طراح و نقاش نیز هست. کتاب «طرح‌های توخالی» (Drawn Blank) دیلن را رندوم هاوس در سال ۱۹۹۴ منتشر کرد و در سال ۲۰۰۷ برخی از آثارش در نمایشگاهی در آلمان در کنار آثار نقاشان بزرگ اروپا از جمله پیکاسو به نمایش درآمد.