رابطه نگرش و رفتار والدین با اعتیاد خانواده؛ این مفهومی است که ایده ها ، رفتارها و نگرش های فرزندان خود را تحت تأثیر قرار داده و شکل می دهد و در ظهور شخصیت فرزندان آنها جایگاه موثری دارد. مشکلاتی که افراد در خانواده ، گروه های دوستانشان و مشکلاتی که در دوران نوجوانی با آنها روبرو شده است ممکن است از عوامل محرک به نظر برسند. مشاهده شده است که افراد به جای مقابله با موقعیت هایی که فرار از رویارویی با مشکلات می بینند ، تمایل به استفاده از این ماده دارند که به نظر آنها باعث تسکین آنها می شود و باعث می شود وضعیت خود را فراموش کنند. حمایت خانواده در مصرف کنندگان مواد ، با برانگیختن میل افراد به تغییر ، طولانی مدت بودن تغییر را تضمین می کند. والدین باید بفهمند که مصرف کنندگان الکل و مواد مخدر دلیل جدیدی برای استفاده از مواد ایجاد می کنند ، نه اینکه به آنها در هنگام برخورد با فرد سخت گیر یا عدم الکل برای نوشیدن مشروبات الکلی و یا ایجاد یک فضای بحث ، به آنها کمک کنند. در مصاحبه ها دیده می شود افرادی که بیشتر اظهار داشتند "خانواده خود را بسیار مجذوب خود می کنند" سعی می کنند از استفاده از سبک انتقادی نسبت به والدین خود پرهیز کنند ، اما ممکن است تغییراتی در عبارات آنها در پاسخ به رویکرد و نگرش در خانواده های آنها ایجاد شود. اگرچه افرادی که از الکل و مواد مخدر استفاده می کنند اظهار داشتند که مورد توجه و حمایت مورد انتظار خانواده خود قرار نمی گیرند ، اما می توان گفت که آنها نمی خواهند در برابر والدین خود "ناعادلانه رفتار کنند" ، زیرا فکر می کنند به دلیل مصرف الکل و مواد مخدر به مادی و معنوی آسیب رسانده اند. به همین دلیل مشاهده می شود که جملاتی که مصرف کنندگان الکل و مواد در مورد والدین خود استفاده می کنند ، کنترل شده و محافظت کننده هستند. یکی از نکات مهمی که باید برای کمک به مصرف کنندگان مواد الکلی برای والدین مورد استفاده قرار گیرد ، توانایی همدلی ، برقراری ارتباط مثبت و پرهیز از بحث است. وقتی افراد فکر می کنند والدینشان آنها را درک نمی کنند ، می توانند وارد یک محیط بحث شوند. در این حالت ، اولین کاری که باید انجام دهیم این است که نشان دهیم ما آنها را درک می کنیم و با همدلی به آنها نزدیک می شویم. خانواده ها باید از خود بپرسند آیا می توانند با رفتار خود و آنچه می خواهند بگویند به او کمک کنند. اینها سوالات اصلی است که خانواده ها باید از خود بپرسند. اعتیاد نیز یک بیماری خانوادگی است. نگرش و رفتار اعضای خانواده درمقابل عضوی که دارای مشکل مواد است ، روند درمان را تحت تأثیر قرار می دهد و رابطه معتاد با این ماده بر سایر اعضای خانواده تأثیر می گذارد. در نتیجه این تعامل متقابل ، نظامی در خانواده شکل می گیرد. وجود این سیستم عامل خطر را برای فرد دارای مشکل اعتیاد ایجاد می کند. برای درمان اعتیاد ، همه اعضای خانواده باید از نگرش ها و رفتارهایی که باعث مصرف مواد می شود ، آگاه باشند و سیستم جدیدی ایجاد کنند که شامل نگرش ها و رفتارهایی باشد که روند بهبود را تسهیل می کند. برای این منظور ، اعضای خانواده باید تغییری در ارتباط خود با فرد دارای مشکل اعتیاد ایجاد کنند. آنها باید به جای انتقاد ، شخصی سازی و ارتباطات خود زبانی ، رویکردهای سازنده خودشناختی و گوش فراگیری را اتخاذ کنند. اعضای خانواده به جای توصیه ، به دقت و بدون قضاوت به عضوی که مشکل مصرف مواد دارد گوش دهند. باید به عضو خانواده فرصت داده شود تا مشکلاتی را که با کاربر دارند توضیح دهد. با این حال ، باید قوانین جدید خاصی تنظیم شود. طرفی که رشته های خانواده را در اختیار دارد نباید کاربر باشد. اعضای خانواده باید اجرای یک برنامه درمان محور را شروع کنند که از مصرف مواد جلوگیری می کند. فرد مبتلا به اختلال سو ء مصرف مواد ، که می بیند سیستم جدید برای او قابل اعتماد و حمایت است ، شروع به دیدن خانواده خود به عنوان منبع مثبت در حل مشکلات عاطفی خود می کند. خانواده ها باید از خود بپرسند آیا می توانند با رفتار خود و آنچه می خواهند بگویند به او کمک کنند. اینها سوالات اصلی است که خانواده ها باید از خود بپرسند؟ آیا در حین تلاش برای برقراری ارتباط ، آیا می خواهم اطلاعات مورد نظر خود را بدهم یا رفتارهایی را که می خواهم انجام دهد تحت فشار قرار می دهم؟ آیا می توانم از افکار شما و آنچه شما می خواهید و نمی خواهید بپرسم؟ آیا می توانم بیش از یک گزینه به شما پیشنهاد کنم؟ آیا می توانم مسئولیت بدهم؟ آیا می بینم چه کاری می توانند انجام دهند؟ آیا من معتقدم شما می توانید تغییر دهید؟ آیا برای رفتار مثبت او بازخورد می دهم؟ باید بدانیم که اولین گامی که باید برای کمک به تغییر شخص مقابل برداریم ایجاد محیطی است که برای تغییر به خوبی با آنها رفتار شود. رفتار خوب را نباید چشم بستن بر روی هر آنچه مصرف کنندگان الکل و مواد مخدر می خواهند در نظر گرفت. اگرچه به نظر می رسد انتظار برای تغییر ، کمک و صبوری طولانی است ، اما به نظر می رسد رفتارهای اعضای خانواده تغییر را دشوار می کند. مشاهده می شود که با افزایش انتظارات والدین ، دیدگاه ها ، رفتارها ، نگرش ها و زبانی که در ارتباطات استفاده می کنیم تغییر می کند.ماآماده خدمات درزمینه اعتیادوخانواده هستیم .بامادرتماس باشید. منبع:دکتر جبلی
