اولین قاتل زنجیره ای /داستانی تاریخی و خواندنی

اولین قاتل زنجیره ای /داستان تاریخی و خواندنی​

​

به گزارش ایسنا، روزنامه همشهری نوشت: «زمستان سال۱۳۱۲، برای تهرانی ها سردتر و مخوف تر از سال های قبل بود. دهم دی ماه آن سال، جوانی که برای شکار به بیابان شترخان رفته بود، جسد بی سری پیدا کرد و به اداره تامینات نظمیه خبر داد. تامینات چی ها جست وجو در محل را آغاز و ۲ جسد دیگر هم پیدا کردند که همه کمتر از ۲۰سال سن داشتند. وحشت تهران را فرا گرفت. بعد از ۲ماه تلاش بی نتیجه نظمیه برای پیداکردن قاتل، این بار جمجمه جوانی در جلالیه تهران (پارک لاله) و چند روز بعد هم جنازه جوان ۳۰ساله ای در قنات امین آباد تهران پیدا شد.

سردار تیمورخان، مفتش مامور این پرونده شد. همان اول کار چند مقنی اجیر کرد تا قنات ها و چاه های جنوب تهران را یک به یک بگردند اما این جست وجوها هم حاصلی نداشت. تا این که ساعت ۱۱ صبح روز دهم اسفند، ماموران به مرد قوی جثه ای که با یک سینی بامیه و پیت حلبی به دست به سمت یکی از چاه ها می رفت مشکوک شدند و او را دستگیر کردند. در جست وجوی اولیه در پیت حلبی همراهش، تعدادی لباس خونی و چاقویی دسته فلزی پیدا کردند که آثار خون روی آن دیده می شد. مرد ادعا کرد که لباس ها را از بازار شهر ری خریده است اما ماموران قانع نشدند و او را به اداره تامینات تهران بردند. خیلی زود در بازجویی مشخص شد که او کسی نیست جز نخستین قاتل زنجیره ای تهران.

علی اصغر بروجردی، مردی ۴۱ ساله و قوی جثه بود با شمایلی خشن و مخوف. چهارشانه بود، با موهایی روشن و چشمانی آبی. پدر و پدربزرگش راهزن بودند و کاروان ها و مسافران مسیر اراک به ملایر را لخت می کردند. خانواده او بعد از کشته شدن پدر اصغر، برای فرار از بدنامی به عراق رفتند. ۲برادر اصغر قهوه خانه ای راه انداختند و اصغر پادوی قهوه خانه آنها شد. جنایت های اصغر قاتل از همان جا شروع شد. اوایل کسی را نمی کشت و فقط پسربچه ها را گول می زد و آزار و اذیت می کرد اما خیلی زود با شکایت والدین بچه ها به زندان می افتد. وقتی بعد از ۹ سال از زندان آزاد شد، تصمیم گرفت برای این که بعد از جنایتش گیر نیفتد، بچه ها را به قتل برساند و در رودخانه غرق کند. طبق اعترافاتش، ۲۵ پسربچه را در عراق کشته بود. در آخرین قتلش در عراق، کودکی او را حین قتل دیده و از دستش فرار کرده بود. همان شب، اصغر به ایران گریخته بود.

علی اصغر بروجردی، پس از فرار از عراق، چند سالی در شهرهای مختلف آواره بود تا این که بالاخره از تهران سر درآورد. در کاروانسرای رضاخان در حاشیه تهران حجره ای گرفت و در پوشش بساط بامیه فروشی دوباره قتل هایش را آغاز کرد. او در تهران ۸ نفر دیگر را هم کشت تا این که در اسفند ۱۳۱۲ دستگیر شد. اصغر قاتل در زندان جزء به جزء هر قتل را تعریف کرد و گفت که فقط یک عده بی سروپا را کشته است و آنها آدم حسابی نبوده اند و قصدش این بوده که نسل آنها را براندازد. در چند ماهی که در تهران در زندان بود، ماموران زندان از خوف قدرت بدنی اش تمام خواسته هایش را تامین می کردند. آنچنان که در خاطرات زندانیان سیاسی دوران رضاخان آمده است که او هر روز چند پرس چلوکباب و دوغ می خورده و ماموران از ترس جانشان در انجام خواسته هایش هیچ کوتاهی ای نمی کردند.

سرانجام بعد از برگزاری دادگاه در خردادماه سال۱۳۱۳، علی اصغر بروجردی به جرم قتل ۸ نفر به اعدام محکوم شد. اصغر قاتل در ششم تیرماه در میدان سپه (توپخانه) در میان سیل عظیم جمعیتی که برای تماشای اعدام او آمده بودند، دار زده شد اما شرح کارها و قتل های او تا سال ها در دل مردم ترس می انداخت.»

انتهای پیام