احیای میکروب های ۱۰۰ میلیون ساله بستر عمق اقیانوس

احیای میکروب های ۱۰۰ میلیون ساله بستر عمق اقیانوس​

تیتر این مقاله احتمالا شما را یاد فیلم های علمی-تخیلی می اندازد، اما محققان توانستند میکروب هایی را احیا کنند که بیش از ۱۰۰ میلیون سال به خواب رفته بودند. آنها این میکروب ها را که از زمان دایناسورها تاکنون دوام آورده اند، در اعماق ناحیه ای دورافتاده در بستر اقیانوس آرام پیدا کردند.

محققان ۱۰ سال قبل و حین سفر تحقیقاتی به اقیانوس آرام، از رسوبات بستر ناحیه ای بین استرالیا و آمریکای جنوبی نمونه برداری کردند . محققان در بستر این منطقه که در عمق تقریبا ۶ کیلومتری از سطح دریا واقع شده، چندین حفره به طول ۱۰۰ متر حفر کردند. این منطقه به دلیل کمبود مواد مغذی عاری از جاندار تلقی می شد، اما حالا محققان خلاف آن را ثابت کردند.


نمایی از نمونه برداشته شده از بستر اقیانوس که محققان در آن میکروب هایی با قدمت ۱۰۰ میلیون سال شناسایی کردند.

محققان وجود اکسیژن در تمامی نمونه ها را شناسایی کردند، این یعنی اگر رسوبات به کندی شکل بگیرند اکسیژن توانایی رفتن به عمق را داشته و زمینه را برای زنده ماندن میکروب های نیازمند به اکسیژن تا چند میلیون سال فراهم می کند. محققان برای اطمینان از این مساله برخی از نمونه ها را در محیط سرشار از مواد مغذی قرار دادند.

پس از مدتی تقریبا تمامی میکروب های خفته حتی قدیمی ترین گونه ها شروع به حرکت کردند. محققان دریافتند ۹۹.۱ درصد از میکروب ها که قدمتشان به ۱۰۱.۵ میلیون سال قبل باز می گردد، همچنان زنده هستند و پس از قرار گرفتن در محیط مغذی شروع به تغذیه کردن کردند.




قسمتی از نمونه پیش از قرارگیری در محیط سرشار از مواد مغذی.

«Steven D'Hondt»، از محققان دخیل در این تحقیق می گوید: «یکی از نکات بسیار هیجان انگیز این تحقیق این است که به ما نشان می دهد هیچ محدودیتی در حیات بستر اقیانوس ها وجود ندارد. در قدیمی ترین رسوب با کمترین میزان مواد مغذی که ما از آن نمونه برداری کردیم، همچنان ارگانیزم های زنده وجود دارند که می توانند از خواب بیدار شده، رشد کرده و تکثیر یابند.»

این میکروب ها به خاطر کمبود مواد مغذی با سرعت بسیار کندتری رشد می کنند و امکان فرگشت سریع آنها بسیار کم است، چراکه تمام انرژی خود را صرف موجودیت خود می کنند. آنها جزو قدیمی ترین میکروب های زنده در زمین به شمار رفته و قدمتشان به عصر دایناسورها باز می گردد.

یافته های این تحقیق در ژورنال Nature Communications منتشر شده است

دیجیآتو