پای لاکچری ها در میان است/ توزیع علنی قلیان در روزهای کرونایی

پای لاکچری ها در میان است/ توزیع علنی قلیان در روزهای کرونایی​

سلامت نیوز :توزیع علنی قلیان در روزهای کرونایی/ وقتی قانون برای یک هیئت معروف اجرا می شود ولی لاکچری بازها معاف هستند!با وجودی که پلیس اماکن، تعزیرات حکومتی و ستاد مقابله با کرونا بر تعطیلی مراکز ورزشی، فرهنگی و مذهبی تاکید داشته و با جدیت به تعطیلی آنها اقدام می کنند اما عرضه قلیان در برخی از هتل های لاکچری پایتخت قابل تامل است.

به گزارش سلامت نیوز به نقل از آنا، با شیوع ویروس کرونا در کشور و به دلیل خطراتی که ناشی از تداوم شیوع آن بود، ستاد ملی مقابله با کرونا تمام فعالیتهای کسبی پر خطر و حتی کم ریسک را تعطیل کرد و تنها دستور به ادامه فعالیت صنوف ضروری داد.


هتل ها، مهمانسراها، اماکن گردشگری، مذهبی، فرهنگی، ورزشی و حتی آموزشی تعطیل شدند؛ دستور توقف اقامه نماز جمعه و جماعت در سراسر کشور صادر شد و حتی سختگیری های بسیاری برای کنترل تردد مردم در کشور به مرحله اجرا درآمد.


کار به جایی رسید که با فرا رسیدن ماه مبارک رمضان حتی اجازه برگزاری هیئات مذهبی در مساجد، تکایا و حسینیه ها داده نشد و بر در اماکن مذهبی همچنان تابلوی عدم ورود خودنمایی می کند. هموطنان روزه دار در زمان افطار و سحر با حسرت فراوان از قاب تلویزیون چشم به صحن و سرای تعطیل شده حرم امام رضا(ع) و حضرت معصومه(س) می دوزند و حضور در مراسم نیمه شب دعا و مناجات حسرتی افسوس برانگیز شده است.


البته در این میان اقداماتی از سوی یکی از مداحان معروف کشور برای برپایی مراسم مناجات در قلب پایتخت صورت گرفت اما پس از گذشت چندشبی طبق شنیده ها با دستور رئیس جمهور به وزیر کشور این مراسم هم تعطیل شد تا سختی و شدت کنترل مدیریتی مبارزه با کرونا برای هیچ گروه و جریانی معاف نباشد.
با این حال پس از گذشت چند هفته از اجرای طرح فاصله گذاری هوشمند که به کاهش حداقلی شیوع ویروس کرونا و مبتلایان به آن انجامید ستاد ملی کرونا با شیبی آرام دستور بازگشایی برخی صنوف ضروری کم ریسک را صادر کرد ولی هنوز بسیاری از مشاغل پر خطر مانند، اماکن ورزشی، سفره خانه ها، قلیان سراها و حتی اماکن مذهبی با جدیت در تعطیلی به سر می برند.


البته به نظر می رسد این همه تلاش و مجاهدت برای مقابله با شیوع ویروس کرونا که حتی اجازه برگزاری یک مراسم مذهبی و نماز جماعت یومیه را در ماه مبارک رمضان نداد آن چیزی نیست که دولت در ظاهر به آن پایبند است و مشاهده می شود برخی مشاغل پرخطر که حضورشان فی نفسه مسبب آلودگی محیطی و سلامت روان است مشغول فعالیت هستند و مشخص نیست کدام نهاد یا دستگاهی در این عرصه کم کاری کرده و یا دلگرمی شان برای فعالیت عادی اقتصادی شان به کدام مرجع و دستگاهی است.


اگر این روزها تلاش های زیرزمینی و مخفیانه برخی از صنوف را نادیده بگیریم، در شمال پایتخت برخی هتل های معروف مشغول فعالیت در یکی از پرریسک ترین صنوف اقتصادی یعنی سرو قلیان آن هم نه به صورت مخفیانه بلکه کاملا با عمل کردن به پروتکل های خاص پذیرایی! هستند.


نیاز به طرح این مطلب نیست که فعالیت های خدماتی همچون کافه سراها و قلیان سراها که فی نفسه برای سلامتی انسان مضر است و به واسطه آسیب فراوان به سیستم تنفسی و استفاده از ابزار مشترکی مثل قلیان در شیوع ویروس کرونا نقش فعالانه تری را ایفا می کند، به این زودی ها اجازه فعالیت رسمی و قانونی نخواهند یافت اما چگونه برخی کافه سراهای لاکچری در شمال پایتخت فعال هستند سوال برانگیز است.


سرو قلیان شبانه در سفره خانه هتل معروف به صورت کاملا عادی!
در نمونه ای از این موارد طی تماسی مردمی از سوی یکی از شهروندان نسبت به عرضه علنی قلیان در یکی از هتل های لوکس واقع محله ای اعیانی در شمال شهر (منطقه ونک) به منظور تهیه گزارش در یکی از شب های ماه مبارک رمضان به این هتل مراجعه کردیم.


ساعت ۱۱ شب بود که به هتل لوکسی که از دور چراغهای پرنور و نمای خوشرنگش خبری از تعطیلی اماکن گردشگری نداشت رسیدیم.
ازدحام ماشین های پارک شده در اطراف این هتل ما را مجبور کرد تا برای پارک، ماشین را کمی دورتر پارک کرده و پیاده به محل برویم.


از خودروهای گران قیمتی که مقابل در رستوران پارک شده بودند می شد حدس زد اینجا مثل دیگر جاها نیست. ما که ماشینمان را چند کوچه پایین تر پارک کرده بودیم دیگر لازم نبود سوئیچ آن را در اختیار نگهبان جلوی در قرار دهیم اما بسیاری از جوانان پس از رسیدن به در اصلی هتل که ورودی آن با سفره خانه داخل هتل اندک مسافت داشت سوئیچ خودروی گرانقیمتشان را به نگهبانان هتل داده تا دیگر دغدغه پارک خودرو و یافتن جای پارک را نداشته باشند.


با رسیدن به در ورودی، نگهبانی با لباس مرتب خدمه هتل با یک دستگاه تب سنج منتظرمان بود و پس از اعلام درجه تب، من و همکارم را به درون راهنمایی کرد. درب ورودی به تونل کوچکی تجهیز شده بود که مواد ضدعفونی کننده را به سر و روی مشتریان می پاشید و آن ها را پاک و پاکیزه آماده ورود به قلیان سرای هتل می کرد که از قسمت کافی شاپ جدا شده بود.


به محض ورود آنچه بیش از همه توجه من را به خودش جلب کرد قلیان های پایه بلندی بود که در کنار میزها گذاشته شده و دود آن تمام فضا را پر کرده بود. مشتریانی که بیشتر جوان و نهایتا میانسال بودند دختر و پسر، زن و شوهر به همراه فرزند مشغول گذران وقت و کشیدن قلیان بودند انگار نه انگار که این کشور ماه هاست به خاطر شیوع کرونا درگیر قرنطینه است و خیلی ها از همان درآمد اندک خودشان چشم پوشی کرده اند تا با در خانه ماندن این ویروس منحوس را از شهر و کشور عقب برانند.


رفتار انبوه آدمهای شلنگ قلیان به دست در این کافه، مثل یک دهن کجی عیان می ماند به تمام مردم قانون مدار کشور و ۴۳ پزشک و پرستاری که جان خود را از دست دادند تا سلامت به میان مردم برگردد و هنوز هم کمابیش در معرض خطر مرگ ناشی از ابتلا به کرونا، با این بیماری دست و پنجه نرم می کنند تا عده کمتری داغدار عزیزانشان شوند.


برای این که زمان بیشتری را در آنجا سپری کنیم و شاید به خاطر آنکه گزارشمان روایت حقیقت محض باشد و شاید از سر ناچاری، خطر را به جان خریدیم و ما هم قلیانی به همراه یک سرویس چای سفارش دادیم. در فاصله زمانی که سرویس ما آماده شود مشاهده کردیم که به طور کلی ۳ الی ۴ نفری که از خدمه قهوه خانه قلیان ها را برای مشتریان می آورند خودشان، بنا به درخواست مشتریان قلیان ها را برای افراد باصطلاح «راه انداخته» و با کشیدن آن دود از آن بر می آورند و پس از آن شلنگ قلیان آن را در اختیار مشتریان قرار می دهند غافل از آنکه معلوم نیست قبل از آن برای چند مشتری مبتلا به کرونا که علائم نداشته اند این کار را انجام داده اند و حالا در حال یک جابجایی باکلاس ویروس کرونا هستند.


این انبوه آدمهای شلنگ قلیان به دست، مثل یک دهن کجی عیان می ماندند به تمام مردم قانون مدار کشور و ۴۳ پزشک و پرستاری که جان خود را از دست دادند تا سلامت به میان مردم برگردد و هنوز هم کمابیش در معرض خطر مرگ ناشی از ابتلا به کرونا، با این بیماری دست و پنجه نرم می کنند تا عده کمتری داغدار عزیزانشان شوند.



تقریبا تمام میزهای قلیان سرای این هتل پر بود و همین موضوع باعث می شد تا مشتریان زمان بیشتری را برای دریافت قلیانشان صرف کنند.

یک مشتری: هر شب و بدون استرس با رفقایم به اینجا می آییم و قلیان می کشیم
برای اینکه اطلاعات بیشتری به دست بیاورم با چند جوانی که در میز کناری ام در حال بحث بر سر مسائل اقتصادی روز بودند به بهانه ای هم کلام شدم.
یکی از آن جمع که سن کمتری داشت و به ۲۰ یا ۲۲ ساله به نظر م رسید در پاسخ به این سوالم که آیا استفاده از قلیان های این هتل خطرناک نیست و به کرونا مبتلا نمی شویم گفت: «نگران نباش و هیچ خطری وجود نداره، هم ضدعفونی میکنن هم خودشون مراعات می کنن»


از این جوان پرسیدم مگه قهوه خانه ها تعطیل نیست پس این جا چگونه باز است؟ که در پاسخم گفت: «اینجا که قهوه خونه نیست و قرار نیست پای هرکسی اینجا بازبشه اینجا کافه سراست و فقط افراد خاصی اینجا میان؛ من حتی میتونم اسم ببرم که برخی افراد معروف و بازیگرها و حتی آقازاده ها هم اینجا میان وقلیون میکشن»


سوال آخرم از این جوان این بود که الان جندوقت است که این کافه سرا پس از شیوع کرونا باز است که این گونه پاسخم را داد «من خودم الان یک هفته ای میشه که هر شب مبام اینجا ولی شنیدم قبل از این هم اینجا باز بود»


با طولانی شدن زمان حضورم در آن مکان و مشاهده افرادی که بی هیچ دغدغه ای قلیانشان را برایشان اصطلاحا چاق می کنند و پس از آن در کنار دوستان و یا خانواده شان اوقات خوشی را در کنار هم می گذرانند این فکر به ذهنم خطور کرد که انگار اینجا از دنیای بیرون جداست و کرونا راهی به آن ندارد. از طرف دیگر چهره صاحبان سفره خانه های جنوب شهر که محل کسبشان به شدت مورد نظارت قرار دارد و با تعطیلی آنها هیچ حمایتی هم از صاحبان این مشاغل به عمل نیامده مقابل چشمانم رژه می رفتند و از این همه تبعیض حالم دگرگون شده بود.


سرانجام پس از حدود نیم ساعت سرویس ما آماده شد و در این فرصت با کمی وقت تلف کردن و تهیه تعدادی فیلم و عکس از متصدی درخواست رسید کردیم که برای یک سرویس چای و قلیان ناقابل مبلغ یک میلیون و ۵۲۰ هزار ریال پرداختیم و آن سفره خانه که به تعبیری «ترمینال توزیع ویروس کرونا» بود را ترک کردیم.


کاش مجبور نبودم بگویم اما نمی توانم به یاد نیاورم عزیزانی مثل زنده یاد نرجس خانعلی زاده، پرستار ۲۵ ساله گیلانی برای اینکه مقابل این «وبای مدرن» ایستادگی کنند، جان داده اند و حالا سلامت مردم بازیچه پر کردن حساب بانکی یک صاحب رستوران در این منطقه مرفه نشین تهران شده است.





با وجودی که ترس از حضور در این فضا تن و بدنم را به لرزه درآورده بود با خود فکر می کردم چطور ممکن است پلیس اماکن، تعزیرات حکومتی و ستاد مقابله با کرونا که آن چنان بر تعطیلی مراکز ورزشی، فرهنگی و مذهبی مصر بوده و با جدیت به تعطیلی آنها اقدام کرده اند و هنوز هم با هزار اما و اگر و تازه برخی شهرهای کوچک را با کلی دستورالعمل بهداشتی باز کرده اند و حتی مجلس روضه خوانی که با رعایت اصول فاصله گذاری اجتماعی برگزار شده بود با آن هیاهو و پس از چند شب تعطیل کردند، برای سلامتی مردم این چنین سهل انگاری می کنند و با وجود اطلاع از چنین فعالیت هایی اجازه این اقدامات قانون شکنانه را می دهند و برخورد جدی با متصدیان آن نمی کنند؟ چطور ممکن است وجود این چنین مکانهایی که نه به صورت زیرزمینی و غیر علنی و کاملا آشکار برخلاف تمام دستورالعمل ها و اقدامات اضطراری و احتیاطی به کسب درآمد هنگفت مشغولند از نگاه بازرسان نهادهای نظارتی و پلیس دور مانده است؟


کاش مجبور نبودم بگویم اما نمی توانم به یاد نیاورم عزیزانی مثل زنده یاد نرجس خانعلی زاده، پرستار ۲۵ ساله گیلانی برای اینکه مقابل این «وبای مدرن» ایستادگی کنند، جان داده اند و حالا سلامت مردم بازیچه پر کردن حساب بانکی یک صاحب رستوران در این منطقه مرفه نشین تهران شده است!
دستورات ستاد ملی مقابله با کرونا که با پشتوانه مصوبه شورای عالی امنیت ملی صادر می شود، باید جزء جدی ترین قوانین محسوب شود تا برای حفظ سلامت مردم بتواند مقابل قانون شکنان ایستادگی کند.


اکنون باید دولت و ستاد ملی مقبله با کرونا و تمام سازمان ها و نهادهایی که بر روی تخلف آشکار این گونه مراکز چشم بسته اند پاسخ دهند و با قاطعیت باید پاسخگوی جان هایی باشند که در این راه از دست رفته است و برخورد بدون اغماض با این ناظران و مراکزی که قانون را زیر پا گذاشته اند کمترین کاری است که می توان انتظار داشت که انجام بگیرد.