خلق و خوی نوزاد شخصیت 20 سال بعدش را نشان می دهد.

خلق و خوی نوزاد شخصیت 20 سال بعدش را نشان می دهد.​

به گزارش ایسنا و به نقل از مدیکال اکسپرس، محققان به بررسی نحوه تاثیرگذاری مزاج نوزادان روی زندگی دوره بزرگسالی آنها پرداخته و دریافته اند رفتار و مزاج نوزادان می تواند شخصیت آنها را در دهه سوم زندگی بازگو کند.
به عنوان مثال محققان مدعی شدند که جلوگیری از بروز احساسات در نوزادی پیش بینی کننده شخصیتی کم حرف و درون گرا در سن ۲۶ سالگی است.

همچنین افرادی که در نوجوانی و دوران بلوغ ریسک پذیر نیستند و حساسیت به خطا دارند، یافته ها حاکی از خطر بیشتر برای ابتلا به اختلالات درونی مانند اضطراب و افسردگی در بزرگسالی آنها است.

این تحقیق که توسط موسسه ملی بهداشت آمریکا تامین شده و در مجموعه مقالات آکادمی ملی علوم منتشر شده است، شواهد محکمی در مورد تاثیر مزاج نوزادان در بزرگسالی آنها ارائه می دهد.

"دنیل پاین" نویسنده این مطالعه و رئیس بخش علوم اعصاب و روان موسسه ملی بهداشت آمریکا می گوید: در حالی که بسیاری از مطالعات، رفتارهای اولیه کودک را با خطرات ابتلا به اختلالات روان شناختی مرتبط می دانند، یافته های مطالعه ما بی نظیر است، چرا که مطالعه ما، مزاج نوزاد را ارزیابی کرده و آن را با پیامدهای رخ داده در بیش از ۲۰ سال بعد از طریق تفاوت های فردی در فرآیندهای عصبی پیوند داده است.

مزاج در روانشناسی اصطلاحا به حالات شخصیتی انسان به مانند درون گرایی و برون گرایی گفته می شود. از نظر تاریخی، مزاج در طب سنتی بخشی از خلط های چهارگانه تلقی می شده است. مزاج یا خلق عبارت است از مجموعه تمایلات و ویژگی های ذاتی که اساس رفتار شخص را تعیین می کند.

الکساندر توماس و همکارانش در پژوهشی که به روی ۱۴۰ نوزاد انجام دادند متوجه شدند که آن ها به سه گروه دشوار مزاج، کند مزاج و آسان مزاج تقسیم می شوند. شواهدی وجود دارد که مزاج تا حدودی تحت تاثیر وراثت است، شواهد قوی دیگری نیز بر وجود تعامل میان ژن ها و محیط در ایجاد مزاج کودک اشاره دارد، به این شکل که تفاوت میان مزاج در دوقلوهایی که با هم بزرگ شده بودند، از تفاوت مزاج میان دوقلوهای دو تخمکی که در نوزادی جدا افتاده بودند کمتر بوده است.

مزاج همچنین به تفاوت های فردی مبتنی بر بیولوژیک در نحوه واکنش عاطفی و رفتاری مردم به جهان اشاره دارد. در دوران نوزادی، مزاج به عنوان پایه شخصیت بعدی عمل می کند. یک نوع خاص از مزاج، به نام مهار رفتاری(BI)، با احتیاط، ترس و اجتناب از تعامل با افراد ناآشنا، اشیاء و موقعیت ها مشخص می شود. "BI" در کودکان نوپا نسبتا پایدار است و کودکان مبتلا به BI در مقایسه با کودکان بدون BI در معرض خطر بیشتری برای ابتلا به دوری از اجتماع و اختلالات اضطرابی هستند.

اگرچه این یافته ها به پیامدهای طولانی مدت مزاج کودک می پردازد، تاکنون فقط دو مطالعه روی کودکان از اوایل کودکی تا بزرگسالی انجام شده بود. مطالعه حاضر که توسط محققان دانشگاه مریلند، کالج پارک، دانشگاه کاتولیک آمریکا واشنگتن دی سی و موسسه ملی سلامت روان انجام شده است، روی کودکان چهار ماهه تمرکز کرده و BI آنها را در ۱۴ ماهگی مشخص می کند که تقریبا دو سال زودتر از مطالعات قبلی است.

علاوه بر این، بر خلاف دو مطالعه قبلی، محققان از یک اندازه گیری عصبی بهره بردند تا سعی کنند تفاوت های فردی در خطر ابتلا به اختلالات روانشناسی بعدی را شناسایی کنند.

محققان BI نوزادان را در ۱۴ ماهگی ارزیابی کردند. در سن ۱۵ سالگی، این کودکان برای ارائه داده های نوروفیزیولوژیکی به آزمایشگاه بازگردانده شدند. این اندازه گیری های نوروفیزیولوژیکی برای ارزیابی افت سیگنال الکتریکی ضبط شده از مغز انجام شد که به دنبال پاسخ های نادرست در کارهای کامپیوتری رخ می دهد.

افت سیگنال نشانگر میزان حساسیت افراد به خطاها است. یک سیگنال منفی بزرگتر با شرایط درونی مانند اضطراب و افت کمتر با شرایط بیرونی مانند تکانشگری همراه بوده است.

سپس این کودکان در سن ۲۶ سالگی برای ارزیابی روانشناختی، شخصیت، عملکرد اجتماعی و نتایج تحصیلات و اشتغال برگشتند.

"ناتان فاکس" نویسنده این مطالعه گفت: شگفت آور است که ما طی تمام این سال ها توانسته ایم با این گروه از افراد ارتباط برقرار کنیم. ابتدا والدین آنها و حالا خود آنها همچنان علاقه مند به مشارکت در این مطالعه هستند و به همکاری خود با ما ادامه می دهند.

محققان دریافتند که BI در ۱۴ ماهگی، می تواند شخصیت درونگرا، روابط عاشقانه و عملکرد اجتماعی با دوستان و خانواده را در سن ۲۶ سالگی پیش بینی کند. BI در ۱۴ ماهگی همچنین سطح بالاتری از درونگرایی را در بزرگسالی پیش بینی می کند، اما تنها برای کسانی که افت سیگنال بیشتری در سن ۱۵ سالگی به نمایش می گذارند.

ضمن اینکه شاخص BI با برونگرایی یا با نتایج تحصیل و اشتغال مربوط نبود.

این مطالعه ماهیت پایدار مزاج را در نوزادی و نتایج آن در بزرگسالی برجسته می کند و نشان می دهد که نشانگرهای عصبی و روانی مانند افت سیگنال مغز ممکن است در شناسایی افرادی که بیشتر در معرض خطر ابتلا به اختلالات روانشناسی در بزرگسالی هستند، کمک کند.

دکتر "فاکس" گفت: ما زیست شناسی مهار رفتاری را با گذشت زمان مطالعه کرده ایم و واضح است که این امر تاثیر عمیقی بر روی نتیجه رشد می گذارد.

اگرچه این مطالعه تکرار و گسترش یافته تحقیقات گذشته در این زمینه است، اما مطالعات بعدی با نمونه های بزرگ تر و متنوع تر برای درک بیشتر این یافته ها لازم است.

این مطالعه در نشریه Proceedings of the National Academy of Sciences منتشر شده است.

انتهای پیام

ایسنا