ابر مفسد اقتصادی کرونا گرفت؟

کاری به این ندارم که این رکورد دار کتاب « بلقیس » کیست .
کاری به این هم ندارم که چقدر برده و خورده .

کاری به این هم ندارم که در کشوری که دو تا جوان برای گرفتن وام ازدواجی که حتی کفاف خریدن یک یخچال و دو تا قالی را هم نمیدهد ، چند تا ضامن و چقدر وثیقه برای دریافت وام ( آن هم بعد از ماهها ماندن در صف و نوبت ) نیاز دارند ، چرا در قبال پرداخت وامهای میلیاردی ، اندازۀ یک صدم وام ازدواج سخت نگرفته اند ؟

کاری به این هم ندارم که دوربینهای جناب رئیس جمهور محترم ، چطور در یک بزرگراه و یا خیابان ، ( در اعتصاب خودرو ها ) از فاصلۀ چند صد متری قادر به شناسایی شمارۀ خودروها و تصاویر راننده و سرنشین است ، ولی دوربینهای بانکها از فاصلۀ دو متری فاقد چنین حساسیتی هستند که دزدی های میلیاردی را ثبت نمیکنند .


کاری به این هم ندارم که دزدی های به این بزرگی ، امکان ندارد بدون گشایش گرههای کور از جانب مسئولی رده بالا ، به این راحتی و آسانی ، میسر و قابل اجرا باشد .

کاری به این هم ندارم ............

اصل حرف بنده فقط در یک مورد است که :

ریاضیات جدیدی در اختلاسها و دزدی ها ابداع شده که
کمی تا قسمتی قابل تأمل و تعقل و تفکر است .

مثلا همین رقم بدهی این رکوردار گرامی که گویا قبل از رای و اقدام قاضی صلواتی ، کرونا فرصتی برای بهره بردن از این ثروت را به وی نخواهد داد . ( البته بنده به اندازۀ « باشگاه خبرنگاران » و ایجاد کنندۀ تاپیک از « کرونای » ایشان شاد و خوشحال نیستم . به هر حال ، طرف یک انسان است و زجر و درد یک انسان ، هر چقدر هم آدم بدی باشد ، جای شادی و خوشحالی ندارد ) جای بسی سخن دارد .

رقم دزدی این برادر دیروزی و مفسد امروزی ، به صورت اعداد ، به این شرح است :

15 753 266 115 428 تومان می باشد ( بنابه گفتۀ نمایندۀ محترم دادستانی )

حالا اگر بخواهیم این رقم را به صورت ریاضی و شمارش اعداد بخوانیم اینگونه خواهد شد :

پانزده تریلیون و هفتصد و پنجاه و سه میلیارد و دویست و شصت و شش میلیون و یکصد و پانزده هزار و چهار صد و بیست و هشت تومان

اول : دقت محاسبۀ دزدی ( در حد 28 تومان )

دوم : ایجاد پیش زمینۀ کرونا ( برای وصول امدادهای غیبی بعدی = مثلا : بنده خدا در زندان به دلیل کرونا فوت فرمودند )

سوم : استفاده از ریاضیات کیفی به جای ریاضیات کمّی ( همانند : 15 هزار و 753 میلیارد – به جای 15 تریلیون و 753 میلیارد – چون ذهن خواننده را از فضای میلیاردی به فضای تریلیونی نمی برد – فضای میلیاردی هم که مدتهاست برای مردم عادی شده )

چهارم و پنجم و ششم و هفتم را هم ولش کنید اصلا

بچسبیم به داستان موضوع اول : یعنی « دقت محاسبه »

در برخی بناهای قدیمی ( که هنوز نیز می توان در گوشه و کنار کشور آنها را دید ) یکی دو تا سوراخ در سقف بنا ایجاد میشد برای تهویه و خروج دود از آن بنا . چون قدیم در اکثر خانه ها برای پخت و پز و گرمایش از هیزم استفاده میشد ، لذا همیشه فضای داخل خانه دارای هوایی آلوده بود .

گویند : روزی مردی در خانه نشسته بود و با خدای خویش درد دل میکرد که : خدایا ! هزار تومان پول لازم دارم . اگر واقعا خدا هستی ، این پول را برایم فراهم کن . برای تو که هزار تومان پولی نیست . اما این را هم گفته باشم : اگر یک تومان کم باشد ، قبول نمیکنم .

شخصی در آن هنگام از پشت بام عبور می کرد . ( عبور از پشت بام همسایه یک روال عادی بود اون موقع . هنوز هم در برخی از روستاها ، پشت بام همسایه ، حیاط همسایه ای دیگر است ) صدای اون مرد را شنید . از سوراخ پشت بام نگاه کرد و دید که وی با خدایش راز و نیاز میکند و چنین درخواستی از خدا دارد . آن هم با پیش شرط : یک تومان کمتر اگر باشد قبول نمیکنم .

رفت و 999 تومان درون کیسه ای ریخت و آورد از سوراخ پشت بام انداخت جلوی اون مرد همسایه .

مرد نگاهی به کیسه انداخت و گفت : اصلا نمیدانستم اینقدر خدای قاطعی هستی . و فکر نمیکردم به این زودی خواسته ام را اجابت کنی . و سپس کیسه را باز کرد و سکه های درون کیسه را شمرد .

یک – دو – سه ..... 997 – 998 – و آخرین سکه : 999

کمی مکث کرد و سپس دستهایش را به سوی آسمان بلند کرد و گفت : خدایا خداوندا ! همه چیزت روی حساب و کتاب است . یک تومان هم برای کیسه اش کم کردی که سر جمع می شود : 1000 تومان .

اکنون حکایت ما ، حکایت : « همه چیز روی حساب و کتاب » است .

حتی اون 28 تومان .

تنها چیزی که نمیدانم این است که : وقتی کیسه ها را پر میکردند و از سوراخهای غیبی به سوی این برادر پرتاب می فرمودند ، چرا شمارش تعداد کیسه ها را فراموش فرمودند ؟

و اینکه :

آیا کیسه ها را پس میدهد این برادر مفسد ؟

اگر پس داد ، کیسه ها به کجا می روند ؟

برداشت اخلاقی : ............................

نقطه چین بالا را پر کنید .

عزت زیاد .