خرید خودرو را با انتخاب پزشک معالج که حتما باید در بهترین و بالاترین سطح دانش و تجربه باشد اشتباه نگیرید. اینجا را نبینید که برای خرید خودرو صف میبندند! خرید خودرو همه جای جهان مثل انتخاب نوع نان برای صبحانه یا چیزی مثل خرید پنیر از بین انبوهی گزینه است. با کمی سبکخیالی و بیتوجهی به توصیههای ایمنی، این کار را در ایران هم میتوان انجام داد و با ورود به بازار کارکردهها دامنه انتخاب را تا سطحی غیرقابل تصور گسترش داد و علاوه بر صرفهجویی، کلی از این تغییر لذت برد. چنین کاری نه تنها کمک به حفظ قدرت مالی است انتخاب راهی برخلاف وضعیتی است که در ایران به خریداران تحمیل میشود. موردی که حتی ممکن است به کاهش سطح قیمت خودرهای صفر کیلومتر در بازار هم منجر شود. سالهاست مصرف کنندگان برای انتخاب خودرو، مجبور به خرید از تنها فروشندگان محصولات صفر کیلومتر یعنی خودروسازان دولتی هستند. وضعیتی که در نهایت با پول بیشتر کیفیتی کمتر از انتظار را عاید آنان میکند. بازار کارکردهها جایی است که خریداران میتوانند بازی خودروسازان را به هم بزنند و دلخواهترین انتخاب را با سطح مناسبی از پرداخت و قدرت خرید داشته باشند، فقط این وسط باید کمی از سختگیریهای همیشگی دست بکشند. الان که بهترین وقت برای خرید خودروهای کارکرده است، یک ده گانه ردیف کردهایم برای افرادی با کمترین قدرت خرید که شرح آن در ادامه میآید: ۱. فولکسواگن گل مونتاژی قیمت: ۳۵ تا ۴۰ میلیون تومان با حدود ۴۰ میلیون تومان قابل خرید است و از هر نظر خودرو قابل اعتمادی است. گل که در فاصله سالهای ۱۳۸۴ تا ۱۳۸۸ با همکاری شاخه برزیلی فولکس واگن، در کرمان مونتاژ شد، امروزه قیمتی ۳۵ تا ۶۰ میلیون تومانی در بازار خودرو دارد، ولی با پرداختی ۴۰ میلیونی میتوان یک نسخه سرحال از آن را خرید. این خودرو دورگه موتوری ۱۰۰ اسبی دارد که ۱۵۲ نیوتنمتر گشتاور تولید کرده و با حجم ۱۸۰۰ سیسی خیلی نرم و آرام و جالب کار میکند. گل که ابعادش درست در میانه پژو ۲۰۶ و رنو ساندرو قرار دارد، پنج صندلی پارچهای بادوام و نسبتا نرم دارد که در کنار فنربندی اسپرت، اما متعادل، یک سواری خوب شهری را عاید خریداران میکند. گل البته برخلاف ساندرو ابدا رانندگی بیحالی ندارد و بیشتر شبیه ۲۰۶ تیپ ۵ است با این حال کیفیت ساخت ۲۰۶های امروزی ابدا با گل قابل مقایسه نیست. ۲. مرسدس بنز E۲۳۰ مدل ۱۹۹۱ قیمت: ۳۵ تا ۴۰ میلیون تومان بیشک خاصترین عضو گروه همین بنز کپل است که توسط یکی از بهترین طراحان تاریخ صنعت خودرو یعنی برونو ساکو است و ظاهر بیمرگی دارد. خودرو با داشتن طولی معادل ۴.۷۵ متر، یک صندوق بار بزرگ و جادار دارد. پنج صندلی نرم و یک شاسی ضربهگیر هم حین مسافرت به شما سرویس میدهند چیزی که پس از سه دهه هنوز طعم بنز میدهد! این مهم به لطف سیستم فورماتیک در برخی مدلها، پایداری بسیار بالا را هم به مجموعه توانمندیهای کپل افزوده، حاصل شده است. این سری از بنز E بهایی بالای ۱۰۰ میلیون دارد، ولی احتمالا در نسخههای قدیمیتر با کارکرد ۳۰۰ هزار کیلومتر قیمتی نزدیک به ۴۰ میلیون تومان دارد. ۳. پروتون ویرا قیمت: ۳۰ تا ۳۵ میلیون تومان با قیمت ۳۲ میلیونی میتوانید این سدان کوچک شرقی را بخرید و تحت لوای پروتون از کیفیت برجسته خودروهای میتسوبیشی لذت ببرید. ویرا که نمونه مورد بحث مدل ۱۳۸۷ است پس از حدود ۱۲ سال فعالیت مداوم، کارکردی نزدیک به ۲۰۰ هزار کیلومتر داشته و کیفیت خوبی را از خود بروز میدهد. با اینکه اتاق قطعات تزیینی چندانی ندارد، اما تریم پارچه رودری ها، قطعات چوبی و براق داشبورد و یا پلاستیک به کار رفته در اتاق همگی کیفیت خود را در حدی معقول حفظ کرده و برای نمونه همچون خودروهای چینی، دچار رنگ و رو رفتگی، خوردگی یا پوسیدگی نشدهاند. موتور و مجموعه فنی هم بیعیب کار میکنند. ۴. فیات سیهنا قیمت: ۳۰ تا ۳۵ میلیون تومان سیهنا خودرو بدنامی است نه به خاطر اینکه کارایی پایینی دارد یا خیلی زشت است. اغلب تقصیر شکست بزرگ فیات سیه نا در ایران به گردن قیمتگذاری اشتباهی است که فیات برای این محصول در نظر گرفت و در نهایت هم موجب شد تا نتواند با رقبای محبوب، اما قدیمی حاضر در بازار ایران رقابت کند. سیهنا، اما حالا بعد از حدود ۱۰ سال کار دیگر حاشیهنشین شده و از خودنمایی اولیه اش چیزی نمانده است. این خودرو ایتالیایی که همه مشخصاتش به خودروهای اقتصادی و ارزانقیمت بازار میخورد، در نسخههای با کارکرد ۲۵۰ هزار کیلومتر بهایی ۳۰ تا ۳۵ میلیونی دارد و با ابعادی که حد فاصل یک ساینا و یک پژو ۴۰۵ است، به خریداران این رده خدماتی در حد همین دو محصول را با کیفیتی که خاص محصولات ایتالیایی است، ارائه میکند. سیهنا برای استفاده شهری محصول قابل اعتمادی است و برخلاف شایعات چندان هم دردسر فنی ایجاد نمیکند. در این سطح پرداخت خرید یک نمونه سالم از این محصول اروپایی شاید یکی از جالبترین کارها باشد. ۵. اوپل کورسا مدل ۱۹۹۵ قیمت: ۲۵ تا ۳۰ میلیون تومان محبوبه دهه نودی اوپل در بازار ایران هنوز هم از بسیاری خودروهای امروزی در کلاس سوپرمینیهای ایران ویژگیهای بهتری دارد. ما هنوز هم اوپل را فیلم بیادماندنی لیلا اثر داریوش مهرجویی به یاد میآوریم. محصولی که در کسری از زمان به یکی از نمادهای نوسازی و مدرنیته در دهه ۷۰ خورشیدی در ایران بدل شد و تا امروز اعتبار خود را به عنوان هاچبکی خوشدست و کمهزینه حفظ کرده است. کورسا که کمی در شهر مصرفش زیاد است، موتوری ۱۲۰۰ سی سی با ۶۰ اسب بخاری دارد و خیلی نرم و بی حاشیه کار میکند. ۶. تویوتا کریسیدا GL قیمت: ۲۵ تا ۳۰ میلیون تومان قبول داریم که نگهداری خودروهای دهه نودی سخت است، اما کریسیدا مدلی استثنایی است که دیدن کابین سرخ رنگش یا زوزهاش در جاده یا تجربه کابین بیصدایش حال خریداران را خوب میکند. این خودرو که در نمونههای سرپا بهای نزدیک به ۲۵ میلیون دارد، در کنار پاور ویندوز و ترمزهای دیسکی در چهار چرخ، امکانات خوبی مثل آینه و پنجرههای برقی، دنده اتومات و روکش چرم و پارچه هم دارد. ۷. دوو سیهلو قیمت: ۲۰ تا ۲۵ میلیون تومان کماکان ظاهر موقر خود را حفظ کرده ضمن اینکه کماکان از اقتصادیترین خودروهای بازار در بخش کارکرده هاست. سیهلو که با کمتر از ۲۵ میلیون تومان قابلیت سوار شدن به شکلی پیوسته را دارد، مثل فولکس گل یا هیوندای ورنا بیحاشیه کار میکند و به جز برخی قطعات، اغلب خریداران را دچار دردسر نمیکند. با اینکه سیهلو محصولی است کاملا اقتصادی، اما سواری آن نرم و راحت است و در سطحی بالاتر از خودروهای نظیر پراید قرار دارد. سیهلو در شهرستانها کمی مشکل قطعه دارد، ولی این موضوع در حدی نیست که بحرانی شود و تنها اندکی اضافه پرداخت را به مالکان تحمیل میکند. ۸. دوو ماتیز قیمت: ۱۵ تا ۲۰ میلیون تومان سوپرمینی سربهزیر شرقی خودرویی است به یادماندنی. محصولی که هنوز هم الگوی بهترین نمونههای این کلاس در بازار جهانی است و به کممصرف بودن، دوام بالا و طرح متفاوت بدنه مشهور است. ماتیز که در مدلهای ۸۱ تا ۸۴ در بازار موجود است، اگر موتور و گیربکسش به راه باشد و اتاقش سالم، گزینه قابل تاملی برای سفرهای شهری است. مدلی که علیرغم گذشت بیش از ۱۵ سال کماکان کیفیت شایسته و درخور توجهی دارد. شاید باور نکنید، اما یک نسخه سالم از ماتیز آنقدر خوشساخت است که از امویام ۱۱۰ هم عملکرد بهتری به شما میدهد. ۹. رنو پیکی قیمت: ۱۰ تا ۱۵ میلیون تومان با تزریق قوای فنی پراید، رنو ۵ اصلاح شد. کاری که بسیاری از کارشناسان آن را نسخه ایرانیزه شده سوپرمینی رنو میدانند. در واقع با همان استخوانبندی پراید، یک رنو میخرید که قابل تعمیر، قابل استفاده و قابل قبول است. این خودرو که به نسبت سپند و رنو ۵های قدیمی خودرو کاراتری است، برای ۴ نفر جا داشته و کار همان ماتیز را با کیفیت و قیمت پایینتر انجام میدهد. پیکی که به لطف مشابهت فنی با پراید هزینه نگهداری پایینی دارد، در زمینه استهلاک خودرو به نسبت قابل قبولی است، اما ابدا راحت نیست و ایمنی جندانی ندارد بنابراین با آن نباید خیلی تند رانندگی کرد! ۱۰. پژو RD روآ قیمت: ۱۰ تا ۱۵ میلیون تومان روا، آردی یا پیکان پژویی تلفیق اولین خودرو تولید انبوه ایران ناسیونال با پژو ۴۰۵ آنهم از طریق متدولوژی خاص یک خودروساز دولتی است که حاصل آن ارابهای کند، اما مقاوم، جادار با ظاهری آبرومند و مصرفی بالاست. سری RD پژو که همان مشخص اتاق ۴۰۵ را دارد، در زمینه سواری و فنی بیشتر به پیکان شبیه بوده و خشک، محکم و اندکی پرمصرف است. از آنجا که قطعات مشترک بسیاری با دو خودرو دارد، هزینه پایینی به مالک برای تعمیر و نگهداری تحمیل میکند ضمن اینکه فرم صندوق بار جاداری داشته و اتاقش راحتتر از پیکان است. شاید باور نکنید، ولی نسخههای سرحال روآ و آر-دی برای خریدارانی که در پایینترین بخش بازار گیر افتادهاند یک نعمت است
اغلب این اتومبیلها بشدت الوده کننده هوا و محیط زیست و خارج از استاندارد های اتومبیل های پیشرفته امروزی هستند مثل فولکس واگن که تقلبش هم کشف شد و با نصب نرم افزاری نشان دادن دود عیر استاندارد موتورش را مخفی کرده بود .
البته که شباهت فولکسِ گلِ برزیلی با آنچه در دیزل گیت به خودروهای فولکس واگن گذشت صرفا به نام اونها و اینکه همگی از ۴ عدد چرخ استفاده میکنن محدود میشه، اما مطمعن باشید شما تنها ایرانی باهوش و متفکر نیستید که به این نتیجه رسیده که این دست خودروها آلاینده و غیرایمن هستن راه حلی دارین یا صرفا میخواین یه چیزی بگین خدای نکرده تاپیکی از دستتون در نرفته باشه؟
بنظرم این خودرو های خارجی نسبتا قدیمی که تو تاپیک گفته شده از خودرو های گرون بی کیفیت داخلی خیلی بهتره
والا درجه هوش و ذکاوتمان که بپای انگشت کوچک پای چپ شما هم نمیرسد و تاپیکها هم که در اختیار همه هست و ورود به آنها احتیاج به اجازه کسی ندارد که کسی چیزی از دست بدهد . اما عمر هر خود رو چهار سال و یا صد هزار کیلومتر است توصیه به خرید اتومبیلهای دست دوم بیست سال پیش علاوه بر آفتابه خرج لحیم بودن و ضرر اقتصادی و مصرف زیاد بنزین و ایجاد بیماریهای محیط زیستی ارزان بودن قیمتش را خنثی میکند و فقط عوارض خطرناک آن برای کودکان و جوانان باقی میماند. راه حل ساده ، و احتیاج به هوش و ذکاوت خاص ندارد اول اینست که این خودروها از رده خارج شوند و اجازه خرید و فروش آنها داده نشود چون از معاینات فنی استاندارد موفق بیرون نمیایند . دوم اینکه وسایل نقلیه عمومی بحد وفور و کافی در دسترس همگان باشد .
فعلا که خودرو های داخلی روز دارن ضرر میزنن به مردم و محیط زیست. حرف شما موقعی درسته که خودرو داخلی قیمت مناسب و با کیفیت تو بازار باشه دیگه. همین چند وقت پیش بود که میگفتن تهران باید تخلیه بشه. این خودرو های خارجی تا جایی که من میدونم ضرری به کسی نرسونده. معمولا خبرهایی که پشت این حرفه میخوان به اقتصاد تولید داخلی رونق بدن در واقع یه جور تبلیغه داخلیه که من نظرم اینه اینطور که میگن نیست.
حقیقتا بنده رو شگفت زده می کنید. شاید باورتون نشه اما من پیشنهادی حتی هوشمندانه تر دارم! نظرتون چیه نیروی محرکه خودروهای درونسوز رو با موتورهای الکتریکی ترکیب کنیم و از میزان وابستگی اونها به سوخت های فسیلی کم کنیم؟ بماند که چقدر میتونه در کاهش آلایندگی موثر باشه.بعد با تسهیلات کم بهره این وسائل رو در اختیار همگان قرار بدیم؟ جنس حرف های شما مترادف گفته های من هست.بیان یکسری بدیهیات درباره امکانات بلقوه و آنچه باید بشه که بشر مدتها پیش به اونها دست پیدا کرده.اجرا کرده.نتیجه گرفته.ارزیابی کرده.اصلاح کرده و مجددا آلترناتیو ارائه داده. البته که بحث و تبادل نظر اینجا آزاد هست.اما شما پاسخ بنده رو ندادید.عرض کردم به جز این بدیهیاتی که تکرار کردید راهکار دیگری دارید؟ یا اصلا؛ درکی از این دارید که اجرای چنین راهکارهایی که به سادگی به ذهن همه میتونه برسه، با چه محدودیت هایی در ایران میتونه همراه باشه؟ از این هم بگذریم.مطابق راهکاری ک ارائه کردید؛ میزان آلایندگی موتور خودروی صفر کیلومتر آریسان میبایست از نمونه ای نظیر موتور G15MF نصب شده در دوو سیلو کمتر باشه.راهی برای اثباتش دارید؟ مطابق آنچه فرمودید؛ نظر دهی آزاد هست.اما شخصا ترجیح میدم درگیر در مباحثی باشم که چیزی به دانسته هام اضافه میکنه.نه مطالب کپی شده و بدیهی.و خب از اونجا که شما از سلیقه شخصی بنده بسیار دور هستین، از آزادی نظرخواهی استفاده میکنم و نقدتون میکنم. امیدوارم برای پرسش هام جواب داشته باشید.
من فقط یک جواب به شما میدم و اون آنکه آیا میدانید یک عدد از این خود رو های قدیمی از این مدلهائی که در پست اول این تاپیک توصیه شده باندازه ۵۰ اتومبیل امروزی الودگی هوا و گازهای گلخانه ای ایجاد میکند ؟ استاندارد یورو ۶ در همه اتومبیل ها در اروپا و امریکا اجباری است و اعلب کشور ها به ماشین های فاقد استاندارد یورو ۶ اجازه رفت و آمد نمی دهند یعنی اتومبیلهائی که قبل از سال ۲۰۱۴ تولید شده اند
ضمن احترام به تمامی ماتیزدارن.. ماتیز انگار داخل جاروبرقی نشستی.:shifty: برای خود من صندوق دار و جادار بودن ماشین خیلی مهمه. از این جهت چند مورد از ماشینهای بالا حذف میشه. ضمن اینکه بخصوص برای ماشین های مدل خورده آیتم فراوانی قطعات یدکی و قیمت اونها به نسبت مدل ماشین، خیلی مهم هست. تفکری هم هست که میگه روآ پژوییه که براش به اندازه پیکان خرج میکنی. من این تفکرو قبول ندارم. چون روآ درسته موتورپیکان داره. و ازلحاظ خرج موتوری به نسبت کمتر از پژو هست. ولی مگه همه خرج ماشین موتوری هست؟ چراغ و بدنه و قطعات داخلی و چه و چه ... بنظر من پیکان سوار میشی ولی خرج پژو رو داری.ldman:ldman: بین اینا من به دوو سیلو رای میدم.
آیا میدانید اساسا واردات خودرو بعد از سال 2017 در این کشور به علت حمایت از تولید داخلی و ارزبری در شرایط تحریم اقتصادی متوقف شده است؟ آیا مطلعید که تا قبل از آن هم به علت اخذ تعرفه واردات بسیار سنگین و ارزش ریال در برابر دلار قیمت تمام شده خودروهای وارداتی برای عموم مردم غیرقابل دسترس بوده؟ آیا اشرافی دارید بر اینکه بنزین توزیع شده در جایگاه های اکثر شهرستان های این کشور استاندارد آلایندگی یورو 2 رو به سختی پاس میکنه و در مراکز استان ها به سختی سوخت یورو 4 پخش میشه؟ مجددا میگم، صحبت های شما هیچ همسویی ای با شرایط فعلی بازار خودروی این کشور نداره.اگر ملاک آمریکا و کاناداست موضوع دیگریست.میرسیم به همون بدیهیاتی که عرض کردم
