این روزها برخی رسانههای عمدتا اصولگرا با به اشتراک گذاشتن تصاویری از تهران و برخی شهرها، از گرامیداشت کریسمس انتقاد میکنند و چنین رفتارهایی را نمایشی و به نوعی لاکچریبازی میدانند در این میانهی غم و اندوه. اما واقعا چه ایرادی دارد که برخی به بهانههای مختلف، شاد باشند! آیا باید برای شاد بودن از دوستان همیشه منقلب اجازه گرفت. تکنیک دوگانهسازیِ فقیر و غنی تا کجا قرار است، ذهن عوام را بازی دهد؟ آیا آن که دارد حق ندارد شاد باشد؟ این رفتارها و نقدها عوامفریبی نیست؟ والا که هست
مشکل تحمیل عقاید یه سری افراطی ها به مردمه کلا شاد بودن ما باعث ناراحتی شون میشه. آخ آخ چقدر دلم میخواست الان تو این مکان بودم
