گل سرخ لبای تو یه دمنوشه و آرومم میکنه هرم هوای تو منو، دلم مرده برای تو نرو گل سرخ گل سرخ گل سرخ او مرا برد به باغ گل سرخ و به گیسوهای مضطربم در تاریکی گل سرخی زد و سرانجام روی برگ گل سرخی با من خوابید ای کبوترهای مفلوج ای درختان بیتجربهٔ یائسه، ای پنجرههای کور، زیر قلبم و در اعماق کمرگاهم، اکنون گل سرخی دارد میروید گل سرخ ............
گل صد تومانی گل صد تومانی اولین بار توسط فردی به نام جرج پترویا به کشور ما وارد و پیاز آن در یکی از باغهای کاخ مظفرالدین شاه کاشته شد. هنگامی که این گل بزرگ شد و گلهایش باز شدند، مظفرالدین شاه بسیار تحت تاثیر زیبایی و ظاهر آن قرار گرفت و به این فرد، صد تومان هدیه داد! در آن زمان صد تومان مبلغ بسیار زیادی بود، به همین علت نام صد تومانی روی این گل ماند.