اگه رابطه مون رو با کسی قطع کرده ایم، به خاطر اینه که از دستش عصبانی هستیم ، نه اینکه دیگه دوستش نداشته باشیم . فکر میکنم حکایت قطع شدن خیلی از رابطه هاست. نه لزوماً رابطه‌های عشقی، بلکه حتی ارتباط های دوستی یا فامیلی. لزوماً احساسمون نسبت به اون شخص عوض نمیشه، بلکه فقط از دستش ناراحت میشیم. دلم گرفته است, دلم گرفته است به ایوان می روم و انگشتانم را بر پوست کشیده ی شب می کشم چراغ های رابطه تاریکند چراغ های رابطه تاریکند کسی مرا به آفتاب معرفی نخواهد کرد کسی مرا به مهمانی گنجشک ها نخواهد برد پرواز را به خاطر بسپار پرنده مردنی ست پ-ن ۱ : قرار نیست هر کسی که دوست یا رفیق توست، به دلیل عدم ارتباط دوستانه ی تو با آقا یا خانم فلانی، رابطه اش را با آقا یا خانم فلانی قطع کند. مگر در روزگاری که تو با فلانی هم کلام بودی، رابطه ات را با تمام افرادی که مورد غضب وی بودند کنار گذاشتی؟ نه عزیز من! عصر عصر ارتباطات است و آدمی ناگزیر از ایجاد رابطه با دیگران است. پ-ن ۲ : از جنس مونث که باشی, پنج ساله باشی یا پونصد ساله, وزیر باشی یا وکیل ،روان شناس باشی یا شاعریا مترجم یا خانه دار یا مادر دوازده تا بچه یا خود پرنسس دیانا یا جسیکا سیمپسون یا خانم اپرا , در هر برهه ای از زندگی با حداقل یکی از سه نوع مساله ی ذیل درگیر هستی: رقابت ها با دوستان و شکست های عشقی خودت یا دوستانت, مشکلات با خانواده ی همسر خودت و یا مشکلات دوستانت با خانواده ی همسرشان, یا مشکلات با عروس خانواده ی خودت یا دوستانت! عجب طفلک های سرگشته ای هستد این دختران حوا!
از جنسِ مونث که باشی؟؟؟ فکر نمیکنید محوریتِ تاپیک هاتون اکثرا جنسیتی هست؟ زن یا مرد فارغ از جنسیتشون با همین مسائل ممکنه درگیر باشن!
اصلا من به تفکیک و تبعیض جنسیتی اعتقادی ندارم و زن و مرد را برابر میدانم آنچه مسلم است به هر حال فرقهائی بین طبیعت رفتار زن و مرد وجود دارد که نمیتوان صحبت در باره آنرا تبعیض جنسیتی نامید مثل دشمنی پایدار و خدشه ناپدیر و غریزی مادر شوهر با عروس هایش و بالعکس . که البته ذکز آن دلیل بر هیچ چیزی نیست و رفتاری طبیعی برای بانوان محترم محسوب میشود .
خیر این رفتاری که گفتین ربطی به طبیعت و غریزه یک زن نداره(همین حرفتون مهر تاییدی هست رویِ تبعیضی که گفتین اعتقادی بهش ندارید)!! "از جنسِ مونث که باشی، در هر برهه ای از زندگی با حداقل یکی از سه نوع مساله ی ذیل درگیر هستی: رقابت ها با دوستان و شکست های عشقی خودت یا دوستانت, مشکلات با خانواده ی همسر خودت و یا مشکلات دوستانت با خانواده ی همسرشان, یا مشکلات با عروس خانواده ی خودت یا دوستانت! عجب طفلک های سرگشته ای هستد این دختران حوا!" ×رقابت با دوستان؟؟ (مسلما منظورتون حسادت هست!!)؛ مگر آقایون از این دست حسهایِ رقابت یا حسادت در زندگیشون ندارن؟ ×شکست عشقی خودت یا دوستانت؟؟ مگر آقایون از این گونه شکست ها تجربه نمیکنن؟ فقط چون نحوه برخوردشون با این مسائل فرق میکنه دلیل بر این نمیشه که با این گونه مسائل درگیر نباشن، چه بسا که حتی شدید تر هم باشه! ×مشکلات با خانواده همسر؟ مشکلات با عروس؟؟ (این رفتارها در انسان های بالغ و از نظرِ روانی که آماده زندگی مشترک هستند و البته مهرطلب نیستن دیده نمیشه و باز هم به جنسیت مربوط نمیشه!) دخترانِ حوا رو نمیدونم، اما زنان قطعا طفلک هایِ سرگشته نیستند!
خوب شما خیلی راحت امر واضحی مثل دشمنی عروس و مادر شوهر را منکر میشوید در صورتیکه در نود در صد موارد این دشمنئ موجود و تا آخر عمر پایدار است . پسر بیچاره هم توسط هم مادر و هم زنش تحت فشار قرار میگیرد و سرگردان میشود. مادر به پسرش یاد میدهد به زنش بگوید زن زیاد پیدا میشود ولی مادر همین یکیه و پسر هم باور میکند . از طرف دیگر میبیند زن خودش هم مادر بچه هاشه و این وسط سرگردان میشود خوب این معلومه که خلق و خوی غریزی مادران است که وقتی با ازدواج جگر گوشه شان را از دست رفته میبینند ناراحت شوند و عیب و نقصانی محسوب نمیشود . چند صباحی با هم دعوا میکنند و سر آخر برای همیشه با هم نیمه قهر باقی میمانند و پسر از سوی هر دو طرف دائما تحت فشار است و زندگی ادامه مییابد به نظر من دعوای مادر شوهر و عروس بخشی جدائی ناپدیر از محبت مادری میباشد که خدشه ناپدیر است
چرا سفسطه میکنید؟ الان اینجا سه تا موضوع مطرحه و شما یه موضوع رُ بولد کردین! اما در موردِ این موضوعی که شما به دلیلِ دور شدن از موضوعِ اصلی بهش پناه بردید، خیر هیچ دشمنی ای وجود نداره که حالا بخواد پایدار هم باشه، اگر مادر یا پدری فرزندش رُ (واقعا) دوست داشته باشه (قطعا) به انتخابِ اون هم احترام میذاره و داماد یا عروسش رُ هم دوست خواهد داشت و همینطور اگر زن یا مردی همسرش رُ دوست داشته باشه پدر و مادر اون رُ هم دوست خواهد داشت. متاسفانه مهرطلبی در خانواده های ایرانی باعث شده خیلی ها بعد از ازدواج (فارغ از جنسیت) چنین مشکلاتی رُ داشته باشند؛ در صورتی که هر کسی بعد از ازدواج اولویتِ اصلیش همسر و فرزند و سپس پدر و مادر هست، این طرز فکر اصلا طرز فکر غلطی نیست و به معنایِ عدمِ احترام به مادر و پدر نیست. همونطور که الویتِ پدر و مادرِ اون دختر یا پسر هم اول باید همسرش باشه! تعریفِ شما از محبتِ مادری اشتباه هست، اونی که تو ذهنِ شماست مهرطلبیه که رفتاری سمی هست.. +پیشنهاد میشه فیلمِ زیر سقفِ دودیُ رُ مشاهده بفرمایید که برداشتتون از این نوع ارتباطات تغییر کنه. موفق باشید
از بحث های روشنفکری و فمینیستی که بگذریم و به واقعیت جوامع نگاه کنیم متاسفانه این نوع ارتباطات نه تنها واقعیت جامعه ما بلکه میتوانم بگویم در همه جای دنیا وجود دارد من از تعداد بیشماری خانمها این سوال را کرده و میپرسم که رابطه ات با با مادر شوهرت چگونه است .هشتاد در صد اخم میکنند و جواب میدهند "کاریش نداریم " ده در صد عصبانی و حرفهای رکیک در باره مادر شوهر میزنند ده در صد هم میگویند مادر شوهرشان را دوست دارند که معمولا مادر شوهرشان خاله شون یا عمه شون میباشد در مورد سوال از مادر شوهر ها هم همین طور است و معمولا هنگام سوال صورتشان از خشم بر افروخته شده و همین جوابها را میدهند و یا خود را کنترل کرده آرزو میکنند خدا براه راست هدایتش کند همان طور که میدانید گلی را هم که بسیار خار دار وسمی و خطرناک است به اسم زبان مادر شوهر نامگداری کرده اند که این نامگداری مورد قبول همه میباشد و بسیاری از خانم ها که من آمار گرفتم میگفتند این گل انگشت کوچیکه مادر شوهر هم نمیشود
اتفاقا بحث سرِ روشنفکر بودن و فمنیست بودنه چون شما فقط از خانوما همچین سوال هایی پرسیدین[این نشون میده شما با پیش زمینه ذهنیتون رفتین جلو] پس بهتره جنسیت رُ از جامعه آماریتون حذف کنید!! شما از تعداد خانوم هایِ بیشمار سوال نکردین، بلکه از تعدادی افرادی که میشناسین این سوالُ کردین، پس نمیتونین به کل جامعه ایرانی و چه بسا به کل دنیا تعمیمش بدین!! البته شک ندارم پاسخ هایی که گرفتین رُ با کمی چاشنی پیش داوری که از قبل داشتین باضافه حرفهایی که بینِ دوستانِ مذکرِ متاهل هم میشه قاطی کرده و اینجا بیان کردین. تو بحث هایِ این چنینی استفاده از نقل قول ها و کمک گرفتن از این چنین اصطلاحاتِ پیش پا افتاده ای که مربوط به افکارِ سطحی و متحجرانه قدیمی میشه کاری رُ از پیش نمیبره. دوباره و دوباره اضافه میکنم بحثِ ما چیزِ دیگه ای بود نه دعوایِ عروس و مادرشوهری
اتفاقا بحث سرِ روشنفکر بودن و فمنیست بودنه چون شما فقط از خانوما همچین سوال هایی پرسیدین[این نشون میده شما با پیش زمینه ذهنیتون رفتین جلو] پس بهتره جنسیت رُ از جامعه آماریتون حذف کنید!! شما از تعداد خانوم هایِ بیشمار سوال نکردین، بلکه از تعدادی افرادی که میشناسین این سوالُ کردین، پس نمیتونین به کل جامعه ایرانی و چه بسا به کل دنیا تعمیمش بدین!! البته شک ندارم پاسخ هایی که گرفتین رُ با کمی چاشنی پیش داوری که از قبل داشتین باضافه حرفهایی که بینِ دوستانِ مذکرِ متاهل هم میشه قاطی کرده و اینجا بیان کردین. تو بحث هایِ این چنینی استفاده از نقل قول ها و کمک گرفتن از این چنین اصطلاحاتِ پیش پا افتاده ای که مربوط به افکارِ سطحی و متحجرانه قدیمی میشه کاری رُ از پیش نمیبره. دوباره و دوباره اضافه میکنم بحثِ ما چیزِ دیگه ای بود نه دعوایِ عروس و مادرشوهری
بله چون بحث در مورد بعضی رفتار های خانمها است که غریزی است و به عقیده من عیبی محسوب نمیشود ولی شما آن را متحجرانه میدانید . خیلی واضح است که رفتار بسیاری روشنفکر ها و فمینیست ها در نوع خود بسیار متحجرانه تر و عیر قابل قبول تر است چون چشم خود را به روی واقعیت ها بسته اند و انچه در اکثریت جامعه میگذرد را پیش پا افتاده ،سطحی و متحجرانه میدانید . من بعلت شغلم تماس زیادی با همین افراد بقول شما سطحی و متحجر که اکثریت جامعه را تشکیل میدهند اعم از مرد و زن دارم و بهمین جهت توانستم این حقایق و بسیاری حقایق دیگر را بدست بیاورم بدون اینکه هیچ گونه تعصب جنسیتی داشته باشم و یا اینکه انان را متحجر و پیش پا اقتاده و سطحی بدانم .
