دگر کردی سوال از من که من چیست مرا از من خبر کن تا که من کیست شیخ محمود شبستری پرسش از «حقیقت من» است که خود از شگفتی هاست، زیرا هر چه بیشتر آدمی در آن می اندیشد بر حیرتش می افزاید. کیست در دیده که از دیده برون می نگرد یا چه جان است نگویی که منش پیرهنم کیست در گـــوش که او می شنود آوازم یا کدام است سخن می نهــد اندر دهنم دیوان شمس کیست که با هزاران آرزو و صد هزاران آگاهی همچنان یکی است و خود را بی هیچ واسطه درک می کند. هم مُدرِک است و هم مُدرَک، و هم عین ادراک است. عقل و عاقل و معقول است، و بیننده و دیده و دیدار است. پاسخ شیخ محمود این است که: چو هست مطلق آید در اشارت به لفظ من کنند از وی عبارت یعنی هستی مطلق از نام و نشان و عبارت و اشارت مبرّاست.
