ساختمان ها دراثر وارد شدن بارهای ناشی از زلزله و یا سایر عوامل خورنده نمی توانند وظیفه باربری را به درستی انجام دهند از این رو این ساختمان ها تخریب می شود که این امر هم مدت زمان طولانی را شامل می شود و هم هزینه ی زیادی را دربر میگیرد برای مقاوم سازی این نوع سازه ها (سازه های بتنی) از روش ژاکت فولادی استفاده می شود طریقه اجرای این روش به این صورت است که مقاطع تیر و ستونی که آسیب دیده اند توسط ورق های فولادی تقویت می گردند که توسط بولت به سازه وصل می شوند. این روش وزن قابل توجهی به ساختمان وارد نمی کند و دارای مقاومت و شکل پذیری خوبی هستند. کاربرد این روش این است که مقاومت برشی،مقاومت خمشی و مقاومت فشاری را افزایش می دهد. این روش مزایایی مثل عدم تغییر ابعاد المان بعد از مقاوم سازی،سهولت اجرا نسبت به ژاکت بتنی و ارزان تر بودن مصالح می شود نام برد اما این روش معایبی همچون نیاز به حجم زیادی از گروت ، تمایل بتن به کمانش زیاد می شود. امکان خوردگی و زنگ زدگی فولاد.
