پژوهشگران موفق شدند ۱۸ سیارهی فراخورشیدی تقریبا هماندازه با زمین را کشف کنند؛ سیارههایی که کوچک هستند و در پژوهشهای قبلی، اثری از آنها دیده نشده بود. یکی از سیارههای این مجموعه، کوچکترین سیارهی فراخورشیدی شبهزمین است که تاکنون شناخته شده است و از طرفی احتمال وجود حیات روی یکی از سیارههای دیگر وجود دارد. پژوهشگران در این پژوهش با حساسیت فراوان باردیگر بخشی از دادههای تلسکوپ فضایی کپلر ناسا را بررسی کردند. تاکنون، تقریبا بیش از چهارهزار سیاره در اطراف ستارههای دیگر شناسایی شده که ۹۶ درصد از آنها بزرگتر از زمین هستند و اغلب آنها را ازنظر اندازه میتوان با غولهای گازی منظومهی شمسی مثل نپتون و مشتری مقایسه کرد. ازآنجاکه رصد سیارههای کوچکتر دشوارتر است، این رصدها آمار واقعی سیارههای خارجی را نشان نمیدهند. علاوهبراین، دنیاهای کوچک، بهویژه سیارههای فراخورشیدی سکونتپذیر، اهداف خوبی برای جستوجوی حیات شبهزمینی محسوب میشوند. در میان ۱۸ سیارهی شبهزمین، اندازهی کوچکترین سیاره برابر با ۶۹ درصد سیارهی زمین و قطر بزرگترین سیاره هم دوبرابر قطر زمین است. تمام این سیارهها در یک ویژگی مشترک هستند: بهدلیل حساسنبودن الگوریتم جستوجو، در دادههای قبلی تلسکوپ فضایی کپلر مشاهده نشده بودند. سیاره قابل سکونت دانشمندان برای جستوجوی دنیاهای دوردست، اغلب از روشی بهنام گذار استفاده میکنند که در آن، نوسانهای دورهای درخشش نور ستاره را بررسی میکنند. اگر در اطراف هر ستاره، سیارهای با صفحهی مداری همتراز با خط دید زمین وجود داشته باشد، این سیاره هنگام تکمیل مدار خود، بخشی از نور ستارهاش را مسدود میکند. دکتر رنه هلر دراینباره میگوید: هدف الگوریتمهای جستوجوی استاندارد، شناسایی نوسانها و افت ناگهانی درخشش ستاره است و معمولا لبهها درمقایسهبا مرکز مدار تاریکتر هستند. وقتی سیارهای از مقابل ستاره عبور میکند، نور کمتری درمقایسهبا اواسط گذار مسدود میکند؛ بنابراین، ستاره در مرکز گذار در تاریکترین حالت ممکن قرار دارد و سپس، باردیگر درخشندگی خود را بهدست میآورد منبع:زومیت
