آ آی اسپورت - بارسلونا سهشنبشب شاید تلخترین باخت تاریخش را تجربه کرد؛ شکست 4 بر صفر در شبی نفرینشده که ثانیه به ثانیهاش شبیه یک کابوس وحشتناک بود. کاتالانها دوست داشتند بعد از سه سال ترکتازی رئال مادرید در اروپا، امسال جام قهرمانی را بالای سر ببرند، اما حتی پیروزی سه بر صفر دور رفت هم افاقه نکرد تا سلطان کامبکها خودش قربانی یک سوپر کامبک شود. این ادامه نگونبختیهای بارسلوناست؛ تیمی که شاید بهترین بازیکن تاریخ را در اختیار داشته باشد، اما اخیرا قابهای اندوه و شکستش بیش از تصاویر ظفر و شادی بوده. از قضا شاید بیراه نباشد اگر خود لیونل مسی را بزرگترین عامل بحران بارسا بدانیم. او آنقدر خوب است و چنان آسان معجزه میکند که همه مدیران باشگاه اسپانیایی تصور کردهاند میتوانند کار و برنامهریزی برای تیم را رها کنند و همه چیز را به مسی بسپارند. گیریم که او لالیگا را برایتان گرفت، گیریم که یک روز همه را دریبل کرد یا کاشته 35 متری زد، شبی که حالش خوب نبود چه میکنید؟ شبی که مثل بازی برگشت لیورپول دیگران پاسهای هلویش را گل نکردند تکلیف چیست؟ در این سالها کدام مربی درست و حسابی را برای تیم گرفتید؟ کدام ستاره به دردبخور را خریدید؟ 105 میلیون یورو به عثمان دمبله دادید که ظرف سه دقیقه دو تا تکبهتک خراب کند؟ مدافع مطمئن کو؟ هافبک بازیساز کجاست؟ تا کی فقط مسی، مسی، مسی؟ مسی برای بارسلونا، مثل نفت است برای ایران. درست مثل مملکت ما که دستهجمعی پشت کار را زمین گذاشتهایم و پول نفت را میخوریم، بارسا هم یک «اقتصاد تکمحصولی» است؛ تا وقی مسی گرهها را باز میکند، مدیران باشگاه لبخند میزنند و حرفهای قلنبهسلنبه تحویل مطبوعات میدهند، اما وقتی معجزه مسی کفاف ندهد، وقتی یکی مثل رم یا لیورپول پیدا شود که از برجام بیرون بیاید، همه کاسه چهکنم چهکنم دستشان میگیرند. درست مثل ایران 100 سال گذشته که به پشتوانه نفت، دنبال صنعت و تولید و توسعه پایدار نرفته، بارسای 10 سال گذشته هم با اتکا به الماس آرژانتینی در خواب عمیق فرو رفته و خرناس میکشد. وقعا والورده در بارسا چه کرد که از دست اکبر میثاقیان ساخته نبود؟ شايد عمر خيلي از ما قد ندهد كه ايران بدون نفت را ببينيم اما تماشاي بارساي بدون مسي نزديك است و احتمالا ماكتي از عاقبت تاریک اقتصاد تكمحصولي را نشانمان خواهد داد.
