عامل ایجاد کننده زگیل تناسلی ویروسى است به نام HPV یا ویروس پاپیلومای انسانی. این ویروس می تواند باعث ایجاد عفونت در پوست، از ناحیه تناسلی تا مقعد و همینطور مخاط واژن و رکتوم شود. اهمیت این ویروس وقتی بيشتر می شود که بدانیم زگیل تناسلی در زنان در صورت عدم درمان، می تواند عواقب جدى داشته باشد؛ به عنوان مثال شایعترین علت سرطان گردن رحم در خانمها؛ زگیل تناسلی درمان نشده (بخصوص با انواع خطرناکتر 16و 18) هستند. (Genital wart)، درمان زگیل تناسلی و همچنین راه های پیشگیری از آن با شما بیشتر صحبت کنیم. علائم ابتلا به زگیل تناسلی چيست؟ معمولا علامت خاصی مثل درد و سوزش وخارش که توجه فرد را جلب کند، ندارد، جز در مواردى كه به علت تحریک و دستکاری زخم شده و درد و سوزش ایجاد کند. شروع ضایعات پوستی بصورت یک جوش کوچک است که بتدریج بزرگتر می شود؛ این جوش سطح ناصافی دارد و گوشتی است؛ گاهی همرنگ پوست و گاهی کرم تا قهوه ای (بسته به رنگ پوست فرد) می باشد؛ در مخاط، یعنی داخل واژن یا مقعد موضوع متفاوت است و باید حتما توسط پزشک بررسی و تشخیص داده شود. همانطورکه در دو تصویر فوق مشاهده میشود، زگیل ها از نظر اندازه، متفاوت هستند، درصورت عدم درمان به موقع، تراشیدن موضع با تیغ، خاراندن و دستکاری، استفاده از داروهای موضعی نامناسب، تعداد و اندازه ضایعات بیشترخواهد شد. زگيل ها از نظر رنگ هم متنوع هستند؛ ممکن است تیره تر یا روشن تر از پوست باشد. درمان زگیل تناسلی بهترين درمان، برداشتن ضایعات به محض تشخیص است؛ زيرا فرد مبتلا میتواند از طریق تماس، دیگران را هم مبتلا کند یا اینکه با دستکاری ضایعات باعث گسترش و بیشتر شدن تعداد زگیل هایش شود. روشهای برداشتن ضایعات عبارتند از RF الکتروسرجری (جراحی با امواج رادیوفرکوانسی)، سوزاندن با کوتر و فریز کردن ضایعات (کرایوتراپی). البته در موارد خاص از داروهای موضعی مانند محلول پودوفیلین یا کرم ایمویکیمود (Aldara) هم استفاده می شود. مطلقاً از داروهاى بدون نسخه (OTC) براى زگیل تناسلی استفاده نكنيد، زيرا ناحيه تناسلى بسيار حساس است و ممكن است به پوست آن آسيب برسد؛ در بعضى موارد، اين كار باعث افزايش تعداد و اندازه زگيل ها مىشود. چگونه از ابتلا به زگیل تناسلی پیشگیری كنيم؟ عفونت این ویروس به شدت واگیردار است و تقریبا در همه ی موارد از طریق رابطه جنسی منتقل می شود، بنابراین بهترین روش پیشگیری، پرهیز از روابط جنسی پرخطر و با افرادی است که از سلامت کامل و گذشته جنسى آنها مطمئن نیستید. زگیل تناسلی شايعترين بيمارى مقاربتى است اما برخلاف ساير بيماريهاى مقاربتى استفاده از كاندوم هم كمك چندانى نمى كند، چون تماس پوست ناحيه تناسلى كماكان وجود خواهد داشت. در حال حاضر برای 4 نوع خطرناکتر و شایعتر این ویروس یعنی سروتیپ های 6 و 11 و 16 و 18 این ویروس واکسن وجود دارد؛ البته این واکسن گران بوده و فعلا جزو برنامه تزریق واکسن همگانی کشور ما نیست ولی افرادی که تمایل دارند می توانند آنرا از داروخانه های هلال احمر تهیه کنند و تزریق نمایند. نام این واکسن، گارداسیل است و باید قبل ازشروع روابط جنسی (معمولا در سنین 12 تا 25 سالگی) در 3 نوبت صفر، دوماه بعد و شش ماه بعد از اولین نوبت، تزریق گردد. چند نكته مهم درباره زگیل تناسلی ١- درصورت ابتلا به زگیل تناسلی، حتماً به شريك جنسى خود اطلاع دهيد؛ چون لازمست، هر دو به پزشك مراجعه كنيد و همزمان تحت درمان قراربگيريد، حتى اگر يكى از زوجها، هيچ علامت و ضايعه ى پوستى قابل مشاهده نداشته باشد، باز هم بايد تحت معاينه قرار بگيرد. ٢- خانمهاى باردار يا خانمهايى كه قصد بچه دار شدن دارند و مبتلا به زگیل تناسلی هستند، بايد حتماً تحت درمان قرار بگيرند، چون اگر چه بندرت ولى احتمال انتقال به نوزاد وجود خواهد داشت. ٣- در یک فرد سالم، معمولا زگيل ها، توسط سیستم ایمنى بدن، محدود و كنترل میشود؛ بنابراین در موارد زير : الف: افزایش سریع و پیشرونده ی تعداد یا اندازه زگیل ها ب: عود مجدد ج: عفونت های مکرر لازم است به پزشك مراجعه شود تا کفایت و سلامت سیستم ایمنی فرد، مورد بررسی قرار گیرد. ٤- خانمهايى كه درمعرض ويروس HPV قرارگرفته اند، (همسر مبتلايان به زگيل تناسلى) چه مبتلا به زگیل تناسلی شده باشند و چه نشده باشند، بهتراست، آزمايش پاپ اسمير (غربالگرى سرطان گردن رحم) انجام دهند. منبع: http://drghanei.ir
