رانیتیدین نام ژنریک Ranitidine HCl شکل دارویی اشكال دارويي: Injection: 25 mg/ml, 2ml Tablet : 150, 300mg Tablet, Effervescent : 150, 300mg Capsule, Gelatin Coated : 150mg Solution: 75mg/5ml موارد مصرف موارد و مقدار مصرف الف) درمان كوتاه مدت زخم دوازدهه و معده، درمان حالات مرضي ترشح بيش از حد اسيد، مانند سندرم زولينگر - اليسون. بزرگسالان: از راه خوراكي، مقدار 150 ميليگرم دو بار در روز يا مقدار 300 ميليگرم به هنگام خواب مصرف ميشود. در بيماران مبتلا به سندرم زولينگر - اليسون ممكن است مقادير تا g/day 6 تجويز شود. اين دارو را ميتوان تا مقدار 50 ميليگرم هر 8-6 ساعت تزريق عضلاني يا وريدي كرد. كودكان يك ماه تا 16 سال: براي درمان زخمهاي دوازدهه و معده mg/kg 4-2 خوراكي در دو دوز منقسم، حداكثر تا 300 ميليگرم در روز مصرف ميشود. ب) درمان نگهدارنده در زخم دوازدهه يا زخم معده خوشخيم. بزرگسالان: از راه خوراكي، مقدار 150 ميليگرم هنگام خواب مصرف ميشود. كودكان يك ماه تا 16 سال: mg/kg 4-2 خوراكي روزانه حداكثر تا 150 ميليگرم در روز مصرف ميشود. پ) درمان بيماري بازگشت ترشحات معده به مري (GERD). بزرگسالان: از راه خوراكي، مقدار 150 ميليگرم دو بار در روز مصرف ميشود. كودكان يك ماه تا 16 سال: mg/kg 10-5 روزانه در دو دوز منقسم مصرف ميشود. ت) پيشگيري از زخم گوارشي. بزرگسالان: انفوزيون مداوم وريدي 150 ميليگرم دارو در محلول سازگار با سرعت mg/h 6.25. ث) ازوفاژيت زخمي شونده. بزرگسالان: 150 ميليگرم يا 10 ميليليتر روزانه هر 6 ساعت. كودكان يك ماه تا 16 سال: mg/kg 10-5 روزانه در دو دوز منقسم مصرف ميشود. ج) درمان سرپايي براي سوزش سر دل گاهگاهي، سوءهاضمه، برگشت اسيد. بزرگسالان و كودكان بزرگتر از 12 سال: 75 ميليگرم روزانه يا دو بار در روز، حداكثر 150 ميليگرم در 24 ساعت. تنظيم دوز: در صورت كليرانس كراتينين كمتر از ml/min 50 به صورت mg 150 در 24 ساعت يا mg 50 وريدي يا عضلاني هر 18 يا 24 ساعت تجويز شود. دفعات تجويز را در صورت لزوم ميتوان با احتياط به هر 12 ساعت افزايش داد. موارد منع مصرف موارد منع مصرف و احتياط موارد منع مصرف: آلرژي به دارو. موارد احتياط: مصرف طولاني مدت داور باعث كمبود ويتامين B12 ميشود. بندرت باعث حالت گيجي شده كه 4-3 روز بعد از قطع دارو برميگردد. سن بالا (بيشتر از 50 سال)، نارسايي كبدي و كليوي ريسك فاكتورهاي اين حالت هستند. برطرف شدن علائم، وجود بدخيمي را رد نميكند. در سابقه پورفيري حاد و نارسايي كبدي با احتياط استفاده شود. اصلاح دوز در نارسايي كليوي لازم است. ايمني و اثربخشي دارو در كودكان زير يك ماه اثبات نشده است. عوارض جانبی دارو عوارض جانبي اعصاب مرکزي : كسالت، سرگيجه، اغتشاش شعور برگشتپذير، آشفتگي، توهمات. پوست: بثورات پوستي. دستگاه گوارش: يبوست، تهوع، درد شكم. خون (نادر): لكوپني برگشتپذير، گرانولوسيتوپني، آگرانولوسيتوز، ترومبوسيتوپني. موضعي: خارش. ساير عوارض: آنافيلاكسي، آنژيو ادم. مسموميت و درمان هيچ موردي از مصرف بيش از حد اين دارو گزارش نشده است. با اين وجود، درمان شامل ايجاد استفراغ يا شستشوي معده و انجام اقدامات حمايتي، در صورت نياز، است. همودياليز رانيتيدين را از بدن خارج ميكند. موارد قابل توجه - تداخل دارویی تداخل دارويي داروهاي ضد اسيد جذب رانيتيدين را كاهش ميدهند. مصرف اين داروها بايد حداقل با فاصله يك ساعت از يكديگر صورت گيرد. دارو باعث كاهش جذب ديازپام ميشود. مصرف همزمان با گليپيزايد باعث افزايش هايپوگليسمي ناشي از اين دارو ميشود. باعث كاهش كليرانس كليوي پروكائين آميد ميشود. با كليرانس وارفارين نيز تداخل ميكند. بيمار را بدقت مانيتور كنيد. مکانیزم اثر تداخل دارويي داروهاي ضد اسيد جذب رانيتيدين را كاهش ميدهند. مصرف اين داروها بايد حداقل با فاصله يك ساعت از يكديگر صورت گيرد. دارو باعث كاهش جذب ديازپام ميشود. مصرف همزمان با گليپيزايد باعث افزايش هايپوگليسمي ناشي از اين دارو ميشود. باعث كاهش كليرانس كليوي پروكائين آميد ميشود. با كليرانس وارفارين نيز تداخل ميكند. بيمار را بدقت مانيتور كنيد. فارماكوكینتیك فارماكوكينتيك جذب: تقريباً 60-50 درصد يك مقدار مصرف خوراكي جذب ميشود، غذا تأثير قابل توجهي بر جذب اين دارو ندارد. بعد از تزريق عضلاني، جذب رانيتيدين از محل تزريق سريع است. پخش: در بسياري از بافتهاي بدن و نيز در مايع مغزي - نخاعي (CSF) و شير انتشار مييابد. حدود 19-10 درصد به پروتئين پيوند مييابد. متابوليسم: در كبد متابوليزه ميشود. دفع: از راه ادرار و مدفوع دفع ميشود. نيمه عمر دارو 2 الي 3 ساعت بوده كه در نارسايي كليوي افزايش مييابد. سایر اطلاعات طبقهبندي فارماكولوژيك: آنتاگونيست گيرندههاي H2 هيستامين. طبقهبندي درماني: ضد زخم گوارشي. طبقهبندي مصرف در بارداري: رده B نامهاي تجاري: Orbis ملاحظات اختصاصي 1- براي مصرف اين دارو از طريق لوله بيني - معدي (NG-Tube)، قرصها را ميتوان به صورت پودر در آورد. بعد از تجويز دارو، لوله بايد شسته شود تا از ورود كامل به معده اطمينان حاصل شده و از انسداد لوله جلوگيري گردد. 2- براي تزريق مستقيم وريدي رانيتيدين، بايد آن را تا حجم 20 ميليليتر رقيق و طي مدت پنج دقيقه تزريق كرد. براي تزريق عضلاني، دارو بدون رقيق شدن مصرف ميشود. همچنين، اين دارو ممكن است به صورت انفوزيون متناوب وريدي مصرف شود. در اين صورت، مقدار 50 ميليگرم رانيتيدين در 100 ميليليتر دكستروز پنج درصد در آب رقيق ميشود و طي 20-15 دقيقه انفوزيون ميگردد. 3- تنظيم مقدار مصرف در بيماران مبتلا به عيب كار كليه ممكن است ضروري باشد. 4- دياليز رانيتيدين را از بدن خارج ميكند. اين دارو بايد بعد از انجام دياليز مصرف شود. 5- افراد ناتوان دچار گيجي برگشتپذير، افسردگي و توهمات را بدنبال مصرف دارو تجربه ميكنند. 6- در طول مدت مصرف از نظر دردهاي شكمي، وجود خون در مدفوع يا محتويات معده بيمار را ارزيابي كنيد. نكات قابل توصيه به بيمار 1- اين دارو را طبق دستور پزشك مصرف كنيد. براي دستيابي به بهبود مطلوب، مصرف دارو را حتي بعد از برطرف شدن درد ادامه دهيد. 2- اگر دارو را به صورت مقدار واحد در روز مصرف ميكنيد، آن را به هنگام خواب مصرف نماييد. 3- مصرف دارو بدون نسخه بيشتر از 2 هفته توصيه نميشود. مصرف در سالمندان: بيماران سالخورده به دليل كاهش كليرانس كليه ممكن است دچار عوارض جانبي بيشتري شوند. در بيماران ناتوان ممكن است اغتشاش شعور برگشتپذير، آشفتگي، افسردگي و توهمات بروز كنند. مصرف در شيردهي: رانيتيدين در شير ترشح ميشود. مصرف اين دارو در شيردهي بايد با احتياط صورت گيرد. اثر بر آزمايشهاي تشخيصي رانيتيدين ممكن است موجب حصول نتايج مثبت كاذب در آزمونهاي تعيين پروتئين ادرار با استفاده از روش multistix شود. رانيتيدين ممكن است غلظت سرمي كرآتينين، آلانين آمينوترانسفراز (ALT) را افزايش دهد. اين دارو ممكن است تعداد گلبولهاي سفيد خون، گلبولهاي قرمز خون و پلاكتها را كاهش دهد.
رانیتیدین نام ژنریک Ranitidine HCl شکل دارویی اشكال دارويي: Injection: 25 mg/ml, 2ml Tablet : 150, 300mg Tablet, Effervescent : 150, 300mg Capsule, Gelatin Coated : 150mg Solution: 75mg/5ml موارد مصرف موارد و مقدار مصرف الف) درمان كوتاه مدت زخم دوازدهه و معده، درمان حالات مرضي ترشح بيش از حد اسيد، مانند سندرم زولينگر - اليسون. بزرگسالان: از راه خوراكي، مقدار 150 ميليگرم دو بار در روز يا مقدار 300 ميليگرم به هنگام خواب مصرف ميشود. در بيماران مبتلا به سندرم زولينگر - اليسون ممكن است مقادير تا g/day 6 تجويز شود. اين دارو را ميتوان تا مقدار 50 ميليگرم هر 8-6 ساعت تزريق عضلاني يا وريدي كرد. كودكان يك ماه تا 16 سال: براي درمان زخمهاي دوازدهه و معده mg/kg 4-2 خوراكي در دو دوز منقسم، حداكثر تا 300 ميليگرم در روز مصرف ميشود. ب) درمان نگهدارنده در زخم دوازدهه يا زخم معده خوشخيم. بزرگسالان: از راه خوراكي، مقدار 150 ميليگرم هنگام خواب مصرف ميشود. كودكان يك ماه تا 16 سال: mg/kg 4-2 خوراكي روزانه حداكثر تا 150 ميليگرم در روز مصرف ميشود. پ) درمان بيماري بازگشت ترشحات معده به مري (GERD). بزرگسالان: از راه خوراكي، مقدار 150 ميليگرم دو بار در روز مصرف ميشود. كودكان يك ماه تا 16 سال: mg/kg 10-5 روزانه در دو دوز منقسم مصرف ميشود. ت) پيشگيري از زخم گوارشي. بزرگسالان: انفوزيون مداوم وريدي 150 ميليگرم دارو در محلول سازگار با سرعت mg/h 6.25. ث) ازوفاژيت زخمي شونده. بزرگسالان: 150 ميليگرم يا 10 ميليليتر روزانه هر 6 ساعت. كودكان يك ماه تا 16 سال: mg/kg 10-5 روزانه در دو دوز منقسم مصرف ميشود. ج) درمان سرپايي براي سوزش سر دل گاهگاهي، سوءهاضمه، برگشت اسيد. بزرگسالان و كودكان بزرگتر از 12 سال: 75 ميليگرم روزانه يا دو بار در روز، حداكثر 150 ميليگرم در 24 ساعت. تنظيم دوز: در صورت كليرانس كراتينين كمتر از ml/min 50 به صورت mg 150 در 24 ساعت يا mg 50 وريدي يا عضلاني هر 18 يا 24 ساعت تجويز شود. دفعات تجويز را در صورت لزوم ميتوان با احتياط به هر 12 ساعت افزايش داد. موارد منع مصرف موارد منع مصرف و احتياط موارد منع مصرف: آلرژي به دارو. موارد احتياط: مصرف طولاني مدت داور باعث كمبود ويتامين B12 ميشود. بندرت باعث حالت گيجي شده كه 4-3 روز بعد از قطع دارو برميگردد. سن بالا (بيشتر از 50 سال)، نارسايي كبدي و كليوي ريسك فاكتورهاي اين حالت هستند. برطرف شدن علائم، وجود بدخيمي را رد نميكند. در سابقه پورفيري حاد و نارسايي كبدي با احتياط استفاده شود. اصلاح دوز در نارسايي كليوي لازم است. ايمني و اثربخشي دارو در كودكان زير يك ماه اثبات نشده است. عوارض جانبی دارو عوارض جانبي اعصاب مرکزي : كسالت، سرگيجه، اغتشاش شعور برگشتپذير، آشفتگي، توهمات. پوست: بثورات پوستي. دستگاه گوارش: يبوست، تهوع، درد شكم. خون (نادر): لكوپني برگشتپذير، گرانولوسيتوپني، آگرانولوسيتوز، ترومبوسيتوپني. موضعي: خارش. ساير عوارض: آنافيلاكسي، آنژيو ادم. مسموميت و درمان هيچ موردي از مصرف بيش از حد اين دارو گزارش نشده است. با اين وجود، درمان شامل ايجاد استفراغ يا شستشوي معده و انجام اقدامات حمايتي، در صورت نياز، است. همودياليز رانيتيدين را از بدن خارج ميكند. موارد قابل توجه - تداخل دارویی تداخل دارويي داروهاي ضد اسيد جذب رانيتيدين را كاهش ميدهند. مصرف اين داروها بايد حداقل با فاصله يك ساعت از يكديگر صورت گيرد. دارو باعث كاهش جذب ديازپام ميشود. مصرف همزمان با گليپيزايد باعث افزايش هايپوگليسمي ناشي از اين دارو ميشود. باعث كاهش كليرانس كليوي پروكائين آميد ميشود. با كليرانس وارفارين نيز تداخل ميكند. بيمار را بدقت مانيتور كنيد. مکانیزم اثر تداخل دارويي داروهاي ضد اسيد جذب رانيتيدين را كاهش ميدهند. مصرف اين داروها بايد حداقل با فاصله يك ساعت از يكديگر صورت گيرد. دارو باعث كاهش جذب ديازپام ميشود. مصرف همزمان با گليپيزايد باعث افزايش هايپوگليسمي ناشي از اين دارو ميشود. باعث كاهش كليرانس كليوي پروكائين آميد ميشود. با كليرانس وارفارين نيز تداخل ميكند. بيمار را بدقت مانيتور كنيد. فارماكوكینتیك فارماكوكينتيك جذب: تقريباً 60-50 درصد يك مقدار مصرف خوراكي جذب ميشود، غذا تأثير قابل توجهي بر جذب اين دارو ندارد. بعد از تزريق عضلاني، جذب رانيتيدين از محل تزريق سريع است. پخش: در بسياري از بافتهاي بدن و نيز در مايع مغزي - نخاعي (CSF) و شير انتشار مييابد. حدود 19-10 درصد به پروتئين پيوند مييابد. متابوليسم: در كبد متابوليزه ميشود. دفع: از راه ادرار و مدفوع دفع ميشود. نيمه عمر دارو 2 الي 3 ساعت بوده كه در نارسايي كليوي افزايش مييابد. سایر اطلاعات طبقهبندي فارماكولوژيك: آنتاگونيست گيرندههاي H2 هيستامين. طبقهبندي درماني: ضد زخم گوارشي. طبقهبندي مصرف در بارداري: رده B نامهاي تجاري: Orbis ملاحظات اختصاصي 1- براي مصرف اين دارو از طريق لوله بيني - معدي (NG-Tube)، قرصها را ميتوان به صورت پودر در آورد. بعد از تجويز دارو، لوله بايد شسته شود تا از ورود كامل به معده اطمينان حاصل شده و از انسداد لوله جلوگيري گردد. 2- براي تزريق مستقيم وريدي رانيتيدين، بايد آن را تا حجم 20 ميليليتر رقيق و طي مدت پنج دقيقه تزريق كرد. براي تزريق عضلاني، دارو بدون رقيق شدن مصرف ميشود. همچنين، اين دارو ممكن است به صورت انفوزيون متناوب وريدي مصرف شود. در اين صورت، مقدار 50 ميليگرم رانيتيدين در 100 ميليليتر دكستروز پنج درصد در آب رقيق ميشود و طي 20-15 دقيقه انفوزيون ميگردد. 3- تنظيم مقدار مصرف در بيماران مبتلا به عيب كار كليه ممكن است ضروري باشد. 4- دياليز رانيتيدين را از بدن خارج ميكند. اين دارو بايد بعد از انجام دياليز مصرف شود. 5- افراد ناتوان دچار گيجي برگشتپذير، افسردگي و توهمات را بدنبال مصرف دارو تجربه ميكنند. 6- در طول مدت مصرف از نظر دردهاي شكمي، وجود خون در مدفوع يا محتويات معده بيمار را ارزيابي كنيد. نكات قابل توصيه به بيمار 1- اين دارو را طبق دستور پزشك مصرف كنيد. براي دستيابي به بهبود مطلوب، مصرف دارو را حتي بعد از برطرف شدن درد ادامه دهيد. 2- اگر دارو را به صورت مقدار واحد در روز مصرف ميكنيد، آن را به هنگام خواب مصرف نماييد. 3- مصرف دارو بدون نسخه بيشتر از 2 هفته توصيه نميشود. مصرف در سالمندان: بيماران سالخورده به دليل كاهش كليرانس كليه ممكن است دچار عوارض جانبي بيشتري شوند. در بيماران ناتوان ممكن است اغتشاش شعور برگشتپذير، آشفتگي، افسردگي و توهمات بروز كنند. مصرف در شيردهي: رانيتيدين در شير ترشح ميشود. مصرف اين دارو در شيردهي بايد با احتياط صورت گيرد. اثر بر آزمايشهاي تشخيصي رانيتيدين ممكن است موجب حصول نتايج مثبت كاذب در آزمونهاي تعيين پروتئين ادرار با استفاده از روش multistix شود. رانيتيدين ممكن است غلظت سرمي كرآتينين، آلانين آمينوترانسفراز (ALT) را افزايش دهد. اين دارو ممكن است تعداد گلبولهاي سفيد خون، گلبولهاي قرمز خون و پلاكتها را كاهش دهد.
سولفاسالازین نام ژنریک Sulfasalazine شکل دارویی اشكال دارويي: Tablet: 500mg موارد مصرف موارد و مقدار مصرف الف) كوليت اولسروز خفيف تا متوسط، درمان كمكي در كوليت اولسروز شديد. بزرگسالان: ابتدا از راه خوراكي، مقدار g/day 4-3 در مقادير منقسم و مساوي مصرف ميشود. مقدار نگهدارنده g/day 2-1.5، در مقادير منقسم هر شش ساعت است. براي به حداقل رساندن عوارض جانبي، در ابتدا، درمان را با مقدار 2-1 گرم شروع کرده و به تدريج به مقدار مصرف افزوده ميشود. كودكان بزرگتر از دو سال: ابتدا از راه خوراكي، مقدار mg/kg/day 60-40، در 6-3 مقدار منقسم و سپس، mg/kg/day 30، در چهار مقدار منقسم، مصرف ميشود. در صورت بروز عدم تحمل گوارشي، ميتوان درمان را با مقادير كمتر دارو شروع كرد. حداکثر مقدار مصرف دارو در کودکان 2 گرم در روز است. ب) آرتريت روماتوئيد. بزرگسالان: مقدار 2 گرم روزانه از راه خوراكي در دو دوز منقسم مصرف ميشود. جهت كاهش عوارض جانبي گوارشي لازم است كه با دوزهاي كمتر شروع شود. پ) آرتريت روماتوئيد جوانان در فرم چند مفصلي با پاسخ ناكافي به ساليسيلاتها يا ساير NSAIDها. كودكان 6 سال به بالا: مقدار mg/kg 50-30 روزانه در دو دوز منقسم مصرف ميشود. حداكثر مقدار مجاز 2 گرم در روز است. جهت كاهش عدم تحمل گوارشي، ميتوان با يك چهارم تا يك سوم دوز شروع نمود و هر هفته دوز را افزايش داد تا بتوان ظرف يك ماه به دوز نگهدارنده مورد نظر رسيد. موارد منع مصرف موارد منع مصرف و احتياط موارد منع مصرف: حساسيت مفرط نسبت به سولفوناميدها يا هر يك از داروهاي حاوي گوگرد (مانند تيازيدها، فوروسمايد، سولفونيل اورههاي خوراكي)، حساسيت مفرط شناخته شده نسبت به ساليسيلاتها، اختلال شديد عملكرد كليوي يا كبدي، پورفيري، ماه آخر بارداري، در دوران شيردهي، شيرخواران و كودكان كوچكتر از دو سال، انسداد مجاري ادراري يا روده (خطر تحريك موضعي گوارشي و بروز كريستالوري وجود دارد). موارد احتياط : نارسايي خفيف تا متوسط كبدي يا كليوي، آلرژيهاي شديد، آسم، ديسكرازي خوني، كمبود گلوكز -6- فسفات دهيدروژناز (G6PD). عوارض جانبی دارو عوارض جانبي اعصاب مرکزي: سردرد، افسردگي، حملات تشنج، توهمات، وزوز گوش. پوست: اريتم مولتي فورم (سندرم استيونس - جانسون)، بثورات پوستي منتشر، نكروز اپيدرم، درماتيت اكسفولياتيو، حساسيت به نور، كهير، خارش. دستگاه گوارش: تهوع، استفراغ، اسهال، درد شكم، بياشتهايي، التهاب مخاط دهان. ادراري ـ تناسلي: نفروتوکسيسيته همراه با اوليگوري و آنوري، كريستالوري، هماچوري، اوليگواسپرمي، عقيمي در مردان. خون: آگرانولوسيتوز، آنمي آپلاستيك، آنمي مگالوبلاستيك، ترومبوسيتوپني، لكوپني، آنمي هموليتيك. كبد: يرقان. ساير عوارض: حساسيت مفرط، بيماري سرم، تب دارويي، آنافيلاكسي، عفونت ثانويه باكتريايي و قارچي. توجه: در صورت بروز موارد زير، بايد مصرف دارو قطع شود: علائم مسموميت يا حساسيت مفرط، اختلالات هماتولوژيك همراه با گلودرد، رنگپريدگي، تب، يرقان، پورپورا، يا ضعف، كريستالوري همراه با كوليك كليوي، هماچوري، اوليگوري، پروتئينوري، انسداد مجاري ادراري، تشكيل سنگهاي ادراري، افزايش غلظت BUN يا آنوري، اسهال شديد ناشي از كوليت سودوممبران، تهوع، استفراغ، يا اسهال شديد و مداوم. مسموميت و درمان تظاهرات باليني: سرگيجه، خوابآلودگي، سردرد، کاهش سطح هوشياري، بياشتهايي، درد شكم، تهوع، استفراغ، و عوارضي همچون آنمي هموليتيك، آگرانولوسيتوز، درماتيت، اسيدوز، واكنشهاي حساسيتي و يرقان که ممكن است مرگآور باشند. درمان: اگر دارو طي چهار ساعت اخير خورده شده باشد، بايد شستشوي معده و به دنبال آن تصحيح اسيدوز، مصرف زياد مايعات، و قليايي كردن ادرار براي افزايش حلاليت و دفع دارو، انجام شود. درمان نارسايي كليه و انتقال فرآوردههاي مناسب خوني (در صورت مسموميت شديد هماتولوژيك) ممكن است لازم باشد. در صورتي كه عملكرد كليه بيمار طبيعي باشد، بايد بيمار مايعات فراوان مصرف نمايد. در صورت وجود آنوري، مصرف آب و نمك را محدود كرده و ساير اقدامات درماني صورت گيرد. در صورت وجود كريستال يا انسداد كامل كليوي، كاتتر قرار داده ميشود. سولفاسالازين داراي وزن مولكولي پايين بوده و متابوليتهاي آن ميتوانند توسط همودياليز برداشت شوند. موارد قابل توجه - تداخل دارویی تداخل دارويي سولفاسالازين ممكن است متابوليسم كبدي داروهاي خوراكي ضد انعقاد را مهار كند و موجب جابهجايي آنها از محلهاي اتصال به پروتئين شود و در نتيجه، اثر ضد انعقادي اين داروها را افزايش دهد. مصرف همزمان با داروهاي خوراكي پايينآورنده قند خون (سولفونيل اورهها)، اثر كاهنده قند خون را افزايش ميدهد. اين عمل احتمالاً از طريق جابهجايي سولفونيل اورهها از محلهاي اتصال به پروتئين صورت ميگيرد. سولفاسالازين ممكن است جذب گوارشي ديگوكسين و اسيد فوليك را كاهش دهد. مصرف همزمان با داروهاي اسيديكننده ادرار (مانند كلريد آمونيم، اسيد آسكوربيك) pH ادرار و حلاليت سولفوناميد را كاهش داده و در نتيجه خطر بروز كريستالوري را افزايش ميدهد. مصرف همزمان با آنتيبيوتيكهايي كه فلور روده را تغيير ميدهند، ممكن است در تبديل سولفاسالازين به سولفاپيريدين و 5- آمينوساليسيليك اسيد تداخل كند و اثربخشي آن را كاهش دهد. مصرف همزمان با آنتي اسيدها ممكن است موجب حل شدن زودرس قرصهاي پوششدار شده و در نتيجه، جذب سيستميك و خطر مسموميت دارو افزايش يابد. (قرصهاي پوششدار براي حل شدن در روده ساخته شدهاند). سولفاسالازين ميتواند جايگزين متوتركسات از محل اتصال دارو به پروتئين شده و كليرانس كليوي كاهش پيدا كند. لازم است بيماران از نظر سميت خوني و عوارض جانبي گوارشي، بويژه تهوع، كنترل شوند. مکانیزم اثر تداخل دارويي سولفاسالازين ممكن است متابوليسم كبدي داروهاي خوراكي ضد انعقاد را مهار كند و موجب جابهجايي آنها از محلهاي اتصال به پروتئين شود و در نتيجه، اثر ضد انعقادي اين داروها را افزايش دهد. مصرف همزمان با داروهاي خوراكي پايينآورنده قند خون (سولفونيل اورهها)، اثر كاهنده قند خون را افزايش ميدهد. اين عمل احتمالاً از طريق جابهجايي سولفونيل اورهها از محلهاي اتصال به پروتئين صورت ميگيرد. سولفاسالازين ممكن است جذب گوارشي ديگوكسين و اسيد فوليك را كاهش دهد. مصرف همزمان با داروهاي اسيديكننده ادرار (مانند كلريد آمونيم، اسيد آسكوربيك) pH ادرار و حلاليت سولفوناميد را كاهش داده و در نتيجه خطر بروز كريستالوري را افزايش ميدهد. مصرف همزمان با آنتيبيوتيكهايي كه فلور روده را تغيير ميدهند، ممكن است در تبديل سولفاسالازين به سولفاپيريدين و 5- آمينوساليسيليك اسيد تداخل كند و اثربخشي آن را كاهش دهد. مصرف همزمان با آنتي اسيدها ممكن است موجب حل شدن زودرس قرصهاي پوششدار شده و در نتيجه، جذب سيستميك و خطر مسموميت دارو افزايش يابد. (قرصهاي پوششدار براي حل شدن در روده ساخته شدهاند). سولفاسالازين ميتواند جايگزين متوتركسات از محل اتصال دارو به پروتئين شده و كليرانس كليوي كاهش پيدا كند. لازم است بيماران از نظر سميت خوني و عوارض جانبي گوارشي، بويژه تهوع، كنترل شوند. فارماكوكینتیك فارماكوكينتيك جذب: به مقدار بسيار ناچيز از دستگاه گوارش جذب ميشود؛ حدود 90-70 درصد دارو به كولون منتقل شده و توسط فلور روده به اجزاي فعال متابوليزه ميشود. متابوليتهاي فعال سولفاپيريدين (ضد باكتري) و 5- آمينوساليسيليك اسيد (ضد التهاب) به طور موضعي اثر خود را اعمال ميكنند. سولفاپيريدين از كولون جذب ميشود، اما 5-آمينوساليسيليك اسيد از اين محل جذب نميشود. پخش: مطالعات به عمل آمده بر روي انسان در مورد انتشار سولفاسالازين محدود است. مطالعه بر روي حيوانات وجود اين دارو و متابوليتهاي آن را در سرم، كبد و ديواره روده نشان داده است. دارو و متابوليتهاي آن از جفت عبور ميكنند. متابوليسم: توسط فلور روده در كولون تجزيه ميشود. دفع: مقدار دارويي كه جذب سيستميك شده است، عمدتاً از طريق ادرار دفع ميشود. مقداري از دارو و متابوليتهاي آن در شير ترشح ميشود. نيمه عمر پلاسمايي دارو حدود 8-6 ساعت است. سایر اطلاعات طبقهبندي فارماكولوژيك: سولفوناميد. طبقهبندي درماني: ضد التهاب. طبقهبندي مصرف در بارداري: رده B (رده D در زمان ترم) نامهاي تجاري: Salazopyrin ملاحظات اختصاصي علاوه بر ملاحظات مربوط به تمامي سولفوناميدها، رعايت موارد زير نيز توصيه ميشود: 1- بيشترين عوارض جانبي سولفاسالازين مربوط به اثر بر روي دستگاه گوارش است. مصرف دارو بعد از غذا و با مقادير و فواصل مساوي، عوارض جانبي آن را کاهش ميدهد و جذب دارو را تسهيل ميكند. 2- دارو رنگ ادرار را به نارنجي متمايل به زرد تغيير ميدهد. پوست بيمار نيز ممكن است به رنگ نارنجي متمايل به زرد تغيير يابد. 3- آنتي اسيدها نبايد به طور همزمان با قرصهاي پوششدار مصرف شوند، زيرا ممكن است جذب دارو را تغيير دهند. نكات قابل توصيه به بيمار 1- از مصرف همزمان آنتي اسيدها با سولفاسالازين اجتناب كنيد. 2- براي كاهش ديسترس گوارشي و تسهيل عبور دارو به روده، آن را بلافاصله بعد از غذا مصرف كنيد. 3- سولفاسالازين ميتواند بطور طبيعي رنگ ادرار را به زرد نارنجي تغيير دهد. همچنين ممكن است رنگ پوست نيز به زرد نارنجي تغيير كند. ممكن است دارو منجر به تغيير رنگ دائمي لنزهاي تماسي گردد. مصرف در كودكان: مصرف سولفاسالازين در كودكان كوچكتر از دو ماه ممنوع است. مصرف در شيردهي: سولفاسالازين در شير ترشح ميشود و در شيردهي با احتياط مصرف شود. اثر بر آزمايشهاي تشخيصي سولفاسالازين نتايج آزمونهاي گلوكز ادرار با استفاده از سولفات مس (معرف بنديكت) را تغيير ميدهد. اين دارو ممكن است تعداد گلبولهاي قرمز، پلاكتها يا گلبولهاي سفيد را كاهش دهد. سولفاسالازين ميتواند منجر به افزايش سطح ALT و AST و كاهش سطح هموگلوبين شود.
ایزوفلوران نام ژنریک Isoflurane شکل دارویی اشكال دارويي: Inhalation: 100ml موارد مصرف موارد و مقدار مصرف القا و حفظ بيهوشي عمومي براي القاي بيهوشي عمومي، 3-5/1 درصد به صورت استنشاقي مصرف ميشود. به عنوان مقدار نگهدارنده بيهوشي 5/2-1 درصد به صورت استنشاقي همراه با اكسيد نيترو مصرف ميشود. موارد منع مصرف موارد منع مصرف و احتياط موارد منع مصرف: در بيماران مستعد براي هيپرترمي بدخيم، وجود ضايعات فضاگير در جمجمه (موجب افزايش فشار مغزي ـ نخاعي ميشود) منع مصرف دارد. موارد احتياط: 1- اين دارو در بيماران مبتلا به نارسايي عملكرد بخش قشري غدة فوق كليوي، يا كساني كه با كورتيكواستروئيدها درمان شدهاند ممكن است موجب کاهش فشار خون شود. بنابراين، درمان با كورتيكواستروئيدها، قبل از درمان و بعد از درمان ممكن است ضروري باشد. 2- در بيماران ديابتي ممكن است تنظيم مقدار مصرف يا تغيير رژيم غذايي قبل از بيهوشي لازم باشد. 3- در بيماران مبتلا به فشار خون بالا، تغيير درمان براي كنترل بهتر در طول بيهوشي ممكن است ضروري باشد. 4- بيهوشي بيماران مبتلا به آريتمي قلبي بايد با مراقبتهاي مخصوص انجام شود. عوارض جانبی دارو ملاحظات اختصاصي 1- حداقل غلظت آلوئي (MAC) ايزوفلوران حدود 15/1 درصد است. اين مقدار از 28/1 درصد در بيماران در اواسط سن بيست سالگي تا 05/1 درصد در بيماران در اواسط سن شصت سالگي متغير است. 2- مصرف ايزوفلوران معمولاً بعد از يك القا كنندة بيهوشي وريدي با غلظت 5/0 درصد شروع ميشود. 3- ايزوفلوران داراي خاصيت ضد درد نيز ميباشد. موارد قابل توجه - تداخل دارویی تداخل دارويي در صورت مصرف همزمان با داروهاي مقلد سمپاتيك، ممكن است فيبريلاسيون دهليزي بروز نمايد. در صورت مصرف همزمان با داروهاي ضدافسردگي مانند آميتريپتيلين، ممكن است اثرات بيشتري بروز نمايد. در صورت مصرف همزمان با ايزوفلوران، اثرات رقابتي شل كننده عضلات توسط توبوكورارين افزايش مييابد. مکانیزم اثر تداخل دارويي در صورت مصرف همزمان با داروهاي مقلد سمپاتيك، ممكن است فيبريلاسيون دهليزي بروز نمايد. در صورت مصرف همزمان با داروهاي ضدافسردگي مانند آميتريپتيلين، ممكن است اثرات بيشتري بروز نمايد. در صورت مصرف همزمان با ايزوفلوران، اثرات رقابتي شل كننده عضلات توسط توبوكورارين افزايش مييابد. فارماكوكینتیك فارماكوكينتيك جذب: از طريق استنشاق جذب ميشود. متابوليسم: حدود 2/0 درصد داروي مصرف شده عمدتاً به فلورايد معدني متابوليزه ميشود. سایر اطلاعات طبقهبندي فارماكولوژيك: هيدروکربنهاي هالوژنه. طبقهبندي درماني: بيهوش كننده عمومي. طبقهبندي مصرف در بارداري: رده C نامهاي تجاري: Aerrane, Forane, Terrell TM عوارض جانبي اعصاب مرکزي: حركات غيراختياري عضلات، سكسكه، سرفه، هيپرترمي بدخيم. قلبي ـ عروقي: كمي فشار خون، آريتمي قلبي. تنفسي: اسپاسم نايژه، تضعيف دستگاه تنفسي، اسپاسم حنجره. ساير عوارض: بروز واكنشها، تهوع و استفراغ بعد از جراحي.
کتامین نام ژنریک Ketamin hydrochloride شکل دارویی اشكال دارويي: Injection: 50 mg/ml, 10 ml موارد مصرف موارد و مقدار مصرف القا بيهوشي عمومي بويژه براي جراحي و کارهاي تشخيصي کوتاه مدت که نياز به شل کننده عضلاني نداشته باشد. به همراه بيهوش کنندههاي ديگر يا داروهاي با قدرت پايين مانند اکسيد نيترو. بزرگسالان و کودکان: mg/kg 4-1 وريدي در مدت 60 ثانيه . جهت نگه داشتن بيهوشي mg/kg 13-5/6 عضلاني، با افزايش مقدار نصف دوز شروع، قابل تکرار کردن ميباشد. موارد منع مصرف موارد منع مصرف و احتياط موارد منع مصرف: حساسيت به دارو ، بيماران قلبي ـ عروقي، آنهايي که افزايش ناگهاني فشار برايشان مضر باشد. موارد احتياط: بيماراني که فشار CSF در آنها بالا باشد، مصرف کنندگان الکل به صورت مزمن و آنهايي که مسموميت ناگهاني با الکل پيدا کردهاند. موارد قابل توجه - تداخل دارویی تداخل دارويي در صورت مصرف همزمان با باربيتوراتها و اپيوئيدها ميتواند زمان ريکاوري را طولاني کند. بيمار به دقت مونيتور شود. مصرف همزمان با انفلوران و هالوتان ميتواند دپرسيون ميوکارد، براديکاردي و افت فشارخون ايجاد کند. از استفاده توام پرهيز شود. استفاده همزمان با شل کنندههاي عضلاني غير دپولاريزان، اثرات عصبي ـ عضلاني را افزايش داده و دپرسيون تنفسي را طولاني ميکند. بيمار به دقت مونيتور شود. استفاده همزمان با هورمونهاي تيروئيدي، افزايش فشارخون و تاکيکاردي ايجاد ميکند. بيمار به دقت مونيتور شود. مکانیزم اثر تداخل دارويي در صورت مصرف همزمان با باربيتوراتها و اپيوئيدها ميتواند زمان ريکاوري را طولاني کند. بيمار به دقت مونيتور شود. مصرف همزمان با انفلوران و هالوتان ميتواند دپرسيون ميوکارد، براديکاردي و افت فشارخون ايجاد کند. از استفاده توام پرهيز شود. استفاده همزمان با شل کنندههاي عضلاني غير دپولاريزان، اثرات عصبي ـ عضلاني را افزايش داده و دپرسيون تنفسي را طولاني ميکند. بيمار به دقت مونيتور شود. استفاده همزمان با هورمونهاي تيروئيدي، افزايش فشارخون و تاکيکاردي ايجاد ميکند. بيمار به دقت مونيتور شود. فارماكوكینتیك فارماكوكينتيك جذب: به سرعت و خوب جذب ميشود. پخش: به سرعت وارد سيستم اعصاب مرکزي ميشود. متابوليسم: در كبد به يک متابوليت فعال با يک سوم قدرت داروي تزريقي اوليه تبديل ميشود. دفع: از راه ادرار دفع ميشود. روش مصرف شروع اثر پيک اثر مدت اثر وريدي 30 ثانيه نامشخص 10-5 دقيقه عضلاني 4-3 دقيقه نامشخص 25- 12 دقيقه سایر اطلاعات طبقهبندي فارماكولوژيك: بيهوش کننده. طبقهبندي درماني: بيهوش کننده. طبقهبندي مصرف در بارداري: رده C ملاحظات اختصاصي 1- به علت اثر کتامين بر فشارخون، اين دارو به عنوان يک ترکيب القا کننده و نگه دارنده فشارخون در بيماران هيپوولميک شناخته شده است. 2- مخلوط باربيتوراتها و کتامين در يک سرنگ ناسازگار هستند. 3- براي تزريق مستقيم، غلظت 100 ميليگرم/ ميلي ليتر با حجم مساوي از آب استريل براي تزريق، محلول نرمالسالين، يا دکستروز 5% رقيق شود. جهت انفوزيون وريدي، يک محلول mg/ml1 با اضافه کردن 5 ميلي ليتر از ويال mg/ml 100 به 500 سيسي از محلول قندي 5% يا نرمالسالين تهيه کنيد. 4- در مدت القا بيهوشي و ريکاوري، تحريکات کلامي، بينايي و حسي را در حداقل مقدار نگه داريد. 5- اثرات جانبي جدا شدن از محيط و هالوسيناسيون منجر به سوء مصرف دارو ميشود. 6- در بيماران مبتلا به هيپرتانسيون يا نارسايي قلبي جبران نشده، عملکرد قلبي به صورت مرتب مونيتور شود. 7- به علت القا سريع بيهوشي، بيماران نياز به حمايت فيزيکي دارند. علائم حياتي قبل از جراحي مونيتور شود. مدت کوتاهي پس از تزريق فشارخون شروع به افزايش ميکند. در 10 تا 50 ? بالاي سطح قبل از بيهوشي به پيک رسيده و در مدت 15 دقيقه به سطح پايه باز ميگردد. علائم کلينيکي افزايش دوز شامل دپرسيون تنفسي ميباشد. 8- واکنشهايي مانند رويا، ديدن تصاوير، هالوسيناسيون و دليريوم در 12? بيماران و تا 24 ساعت پس از جراحي اتفاق ميافتد. اين واکنشها با استفاده از دوزاژ کمتر کتامين با ديازپام وريدي کمتر شده و با استفاده از باربيتوراتهاي کوتاه يا خيلي کوتاه اثر درمان ميشود. 9- اين واکنشها در بيماران جوانتر از 15 سال يا مسن تر از 65 سال و هنگامي که دارو عضلاني تزريق ميشود، کمتر اتفاق ميافتد. نكات قابل توصيه به بيمار از انجام کارهاي پر خطر تا 24 ساعت پس از بيهوشي خودداري کنيد. مصرف در كودكان: استفاده از آن در جراحيهاي کوچک، اعمال تشخيصي و کارهاي تکراري که در آن از ترکيبات ضد درد استفاده ميشود مانند تعويض پانسمان سوختگي بي خطر ميباشد. مصرف در سالمندان: در بيماران سالمند مشکوک به سکته مغزي، هيپرتانسيون يا بيماري قلبي با احتياط مصرف شود. عوارض جانبي اعصاب مرکزي: گيجي، حالات روياگونه، برانگيختگي، هالوسيناسيون، رفتارهاي غيرمنطقي، اختلالات رواني، حرکات تونيک ـ کلونيک. قلبي ـ عروقي: زيادي شديد فشارخون، کمي فشارخون، آريتمي، تاکيکاردي. گوش، چشم، حلق، بيني: دوبيني، اسپاسم لارنژ، نيستاگموس. دستگاه گوارش: ترشح زياد بزاق، بي اشتهايي خفيف، تهوع، استفراغ. تنفسي: آپنه، دپرسيون تنفسي پوست: راشهاي شبه سرخک، اريتم گذرا. مسموميت و درمان تظاهرات باليني: دپرسيون تنفسي درمان: حمايت تنفسي، در صورت نياز از تهويه مکانيکي استفاده شود.
دسموپرسین استات نام ژنریک Desmopressin Acetate شکل دارویی اشكال دارويي: Tablet: (60 ,120, 240) mcg, (0.1, 0.2) mg, Injection: 15 mcg/ml, 4 mcg/ml Spray, Solution: 10 mcg/dose موارد مصرف موارد و مقدار مصرف الف) ديابت بيمزه غيرنفروژنيك، پرنوشي و پرادراري موقت ناشي از ضربه به هيپوفيز. بزرگسالان: مقدار mcg/day 40-10 در 3-1 مقدار منقسم داخل بيني مصرف ميشود. مقدار مصرف صبح و شب بايد به طور جداگانه تنظيم شود تا نظم چرخه آب در بدن تصحيح گردد. از حداقل دوز مؤثر استفاده کنيد يا ابتدا mg 05/0 خوراکي دو بار در روز تجويز شود و سپس به ميزان 1/0 تا 2/1 ميليگرم روزانه (بر حسب بيمار) افزايش يابد. اين مقدار در 3-2 دوز منقسم تجويز شود. دوز مناسب بين 1/0 تا 8/0 ميليگرم روزانه در دوزهاي منقسم ميباشد. يا (mcg 2) ml 5/0 تا (mcg 4 ) ml 1 وريدي يا زيرجلدي روزانه، معمولاً در دوز منقسم به کار ميرود. كودكان سه ماه تا 12 ساله: مقدار mcg/day 30 -5 در 2-1 مقدار منقسم در داخل بيني مصرف ميشود. ب) هموفيليA، بيماري فون ويلبراند. بزرگسالان و کودکان با وزن بيشتر از 10 کيلوگرم: mcg/kg 3/0 در 50 ميليليتر نرمالسالين رقيق شده و به آهستگي در عرض 15 تا 30 دقيقه تجويز ميشود. در صورتي که وزن کودک کمتر از 10 کيلو گرم است در 10 ميليليتر رقيق شود. بر حسب پاسخ بيمار و دادههاي آزمايشگاهي ممکن است تکرار شود. يا يک اسپري در هر سوراخ بيني تا دوز توتال mcg 300 استفاده شود. در صورت تکرار دوز بيشتر از هر 48 ساعت ممکن است تاکي فيلاکسي رخ دهد. پ) شب ادراري اوليه کودکان بزرگتر از 6 سال: 20 ميکروگرم (2 تا 4 پاف)، در هر سوراخ بيني قبل از خواب استفاده شود. بر مبناي پاسخ بيمار تنظيم دوز صورت گيرد. حداکثر دوز توصيه شده 40 ميکروگرم روزانه است. در مصارف بيشتر از 8-4 هفته مطالعه نشده است. موارد منع مصرف موارد منع مصرف و احتياط موارد منع مصرف: حساسيت مفرط شناخته شده نسبت به دارو، هايپوناترمي يا سابقهاي از آن، نارسايي کليوي متوسط ـ شديد (clcr < 50ml/min). موارد احتياط: واكنشهاي شديد حساسيتي (شبيه آنافيلاکسي) به ندرت به دنبال تزريق وريدي و مصرف داخل بيني دارو گزارش شده است. مصرف دارو به ندرت باعث هايپوناترمي و کاهش شديد اسمولاليتي پلاسما ميشود که ميتواند منجر به تشنج، کوما و مرگ شود. سيستيک فيبروزيس، نارسايي کليوي، مصرف دوزهاي بالا، سن پايين و بالا، دريافت مايعات زياد، و مصرف همزمان داروهايي که باعث SIADH ميشوند، ريسک فاکتورهاي اين حالت ميباشند، محدوديت مصرف مايعات در اين حالت لازم است. به ندرت ترومبوز حاد عروق مغزي و سکته قلبي به دنبال مصرف دارو گزارش شده است، در بيماران مستعد با احتياط استفاده شود. در بيماران با نارسايي عروق کرونر و بيماريهاي قلبي در زمينه فشارخون بالا با احتياط استفاده شود. در بيماران مبتلا به پر نوشي رواني يا عادي با احتياط به کار رود، چون ريسک هايپو ناترمي در آنها افزايش مييابد. در بيماران با بيماري فون ويلبراند تيپ B2 نبايد اين اين دارو استفاده شود چون منجر به تجمع پلاکتي، ترومبوسيتوپني و احتمالاً ترومبوز ميشود. فرمهاي تزريقي و اسپري دارو با غلظت بالا (mg/ml 5/1) نبايد در هموفيلي B، فون ويلبراند تيپ B2، فون ويلبراند کلاسيک شديد (تيپ 1) يا در بيماران با آنتي بادي ضد فاکتور 8 استفاده شود. بهطور کلي اين دو فرم دارو در بيماراني که فعاليت فاکتور 8 در آنها 5%< توصيه نميشوند. هر چند در بعضي بيماران با فعاليت فاكتور بين 5-2 درصد ميتواند استفاده شود. در صورت بروز تغييرات در مخاط بيني (ادم، اسكار) كه منجر به جذب ناكافي دارو ميشوند، از راههاي ديگر تجويز استفاده كنيد. در بيماراني که قرص مصرف ميکنند، بايد از يک ساعت قبل تا 8 ساعت بعد از قرص مصرف مايعات را محدود کنند، راههاي ديگر تجويز را در بيماراني که به حداکثر دوز خوراکي پاسخ نميدهند در نظر بگيريد. در صورت بروز بيماري حاد (مانند تب، استفراغ مکرر يا اسهال)، ورزشهاي سنگين يا هر شرايطي که منجر به افزايش مصرف آب شود، بهتر است تجويز دارو بهطور موقت، متوقف شود. در مصارف طولاني مدت (بيشتر از 6 ماه)،کاهش پاسخدهي در بعضي بيماران مشاهده ميشود. عوارض جانبی دارو ملاحظات اختصاصي 1- دسموپرسين از طريق يك سوند قابل انعطاف مصرف ميشود. حجم مشخصي از دارو به داخل سوند كشيده ميشود و يك سر آن داخل بيني بيمار قرار ميگيرد. سپس، بيمار بايد در سر ديگر آن بدمد تا محلول وارد حفره بيني شود. 2- براي جلوگيري از حملات تشنجي، اغما و مرگ، بايد مراقب علائم اوليه مسموميت با آب، مانند خوابآلودگي، بيحالي، سر درد، اغتشاش شعور، آنوري و افزايش وزن بود. 3- ميزان مصرف مايعات در بيمار بايد تنظيم شود تا خطر مسموميت با آب و تخليه سديم، بخصوص در بيماران جوان يا سالخورده كاهش يابد. 4- وزن بيمار هر روز اندازهگيري و از نظر بروز خيز بررسي شود. 5- اين دارو جهت مصرف در بيماران با هموفيلي B، هموفيلي A که فعاليت فاکتور 8 در آنها 5% است، بيماران با آنتيبادي ضد فاکتور 8 يا بيماري شديد فون ويلبراند توصيه نميشود. 6- دسموپرسين در درمان ديابت بيمزه نفروژنيک مؤثر نيست. 7- با مصرف اين دارو ممکن است بتوان مصرف فرآوردههاي خوني را در بعضي از بيماران به تأخير انداخت. 8- جهت استفاده در اعمال جراحي بهتر است نيم ساعت قبل از عمل تجويز شوند. 9- در بيماران با ديابت بيمزه حجم و اسمولاريته ادرار را مانيتور کنيد. 10- در بيماران با هموفيلي A، سطح فاکتور 8، آنتي بادي ضد فاکتور8، کوفاکتور ريستوستين و APTT را مانيتور کنيد. 11- سطح فاکتور8، آنتي بادي ضد فاکتور8، کوفاکتور ريستوستين در بيماري فون ويلبراند مانيتور شود. نكات قابل توصيه به بيمار 1- دارو را بيش از مقدار تجويز شده مصرف نكنيد. 2- دارو را دور از گرما و نور مستقيم نگهداري كنيد، زيرا گرما و رطوبت موجب تجزيه دارو ميشود. 3- تکنيک صحيح استفاده از دارو را را به بيمار آموزش دهيد. در هر ويزيت نحوه استفاده را بررسي کنيد. 4- يک برنامه منظم جهت مصرف مايعات تنظيم کنيد، تا ميزان مصرف مايعات در صورت لزوم کاهش يابد يا در صورت احتباس مايعات از ديورتيک استفاده شود. مصرف در سالمندان: خطر بروز كمي سديم خون و مسموميت با آب در بيماران سالخورده بيشتر است. بنابراين، محدوديت مصرف مايعات در اين بيماران توصيه ميشود. بيماران سالخورده نسبت به اثرات اين دارو حساستر هستند و كاهش مقدار مصرف در اين بيماران ممكن است لازم باشد. مصرف در كودكان: مصرف اين دارو در شيرخواران كوچكتر از سه ماه توصيه نميشود، زيرا احتمال بروز عدم تعادل مايعات در اين بيماران شايعتر است. مصرف دسموپرسين در شيرخواران، به دليل خطر بروز كمي سديم خون و مسموميت با آب بايد با احتياط همراه باشد. در کودکان کوچکتر از 12 سال ايمني و اثربخشي فرم تزريقي جهت ديابت بيمزه بررسي نشده است. موارد قابل توجه - تداخل دارویی تداخل دارويي مصرف همزمان با كاربامازپين، كلرپروپاميد يا كلوفيبرات، ممكن است اثر ضد ادراري دسموپرسين را تشديد كند. مصرف همزمان با ليتيم، اپينفرين، هپارين يادمکلوسيکلين ممكن است اثر ضد ادراري دسموپرسين را كاهش دهد. مکانیزم اثر تداخل دارويي مصرف همزمان با كاربامازپين، كلرپروپاميد يا كلوفيبرات، ممكن است اثر ضد ادراري دسموپرسين را تشديد كند. مصرف همزمان با ليتيم، اپينفرين، هپارين يادمکلوسيکلين ممكن است اثر ضد ادراري دسموپرسين را كاهش دهد. فارماكوكینتیك فارماكوكينتيك جذب: در دستگاه گوارش تخريب ميشود. حدود 20-10 درصد دارو از راه مخاط بيني جذب ميشود. زمان لازم براي شروع اثر 60-15 دقيقه است كه طي 5-1 ساعت به حداكثر ميرسد. دفع: غلظت پلاسمايي اين دارو طي دو مرحله كاهش مييابد؛ نيمه عمر مرحله سريع اين دارو حدود هشت دقيقه و مرحله آهسته آن 75 دقيقه است. طول مدت اثر دسموپرسين بعد از مصرف قطره بيني آن 20-8 ساعت، بعد از مصرف وريدي 24-12 ساعت براي هموفيلي خفيف و حدود 3 ساعت براي بيماري فون ويلبراند ميباشد. سایر اطلاعات طبقهبندي فارماكولوژيك: هورمون هيپوفيز خلفي، هموستاتيک. طبقهبندي درماني: آنتي ديورتيك. طبقهبندي مصرف در بارداري: رده B نامهاي تجاري: Minirin, Noctissin, Octastim عوارض جانبي اعصاب مرکزي: سر درد. قلبي ـ عروقي: افزايش خفيف فشارخون (با مصرف مقادير زياد)، فلاشينگ. چشم ،گوش، حلق وبيني: احتقان بيني، رينيت، خونريزي بيني، سرفه، گلودرد. دستگاه گوارش: تهوع، كرامپهاي شكمي. ادراري ـ تناسلي: درد فرج. موضعي: درد، قرمزي در محل تزريق. توجه: در صورت بروز علائم يا نشانههاي آنافيلاكسي، حساسيت مفرط يا مسموميت با آب، بايد مصرف دارو قطع شود. مسموميت و درمان تظاهرات باليني: خوابآلودگي، بيحالي، سر درد، اغتشاش شعور، آنوري و افزايش وزن (مسموميت با آب)، دردهاي شکمي، تنگي نفس، احتباس مايعات. درمان: شامل محدوديت مصرف آب و قطع موقت دارو است تا زماني كه پرادراري بروز كند. درمان مسموميت شديد با آب ممكن است نياز به ايجاد ديورزاسموتيك با تجويز مانيتول، دكستروز هيپرتونيك يا اوره (به تنهايي يا همراه فوروسمايد) داشته باشد.
سرنگ آماده تزریق اورگالوتران نام ژنریک Ganirelix شکل دارویی اشكال دارويي: Injection: 500 mcg/ml, 0.5ml موارد مصرف موارد و مقدار مصرف درمان کمکي در درمان ترشح بيش از حد تخمدان جهت القا باروري 250 ميكروگرم روزانه به صورت زيرپوستي در فاز مياني تا انتهايي بعد از آغاز FSH در روز 2 الي 3 سيکل قاعدگي درمان بايد تا آغاز HCG ادامه يابد. موارد منع مصرف موارد منع مصرف و احتياط در حساسيت مفرط شناخته شده نسبت به دارو و GnRH و آنالوگهاي آن. در بارداري ممنوع است بهتر است قبل از آغاز دارو از عدم بارداري اطمينان حاصل شود. عوارض جانبی دارو ملاحظات اختصاصي براي ارزيابي زمان آماده شدن فوليکولها عمدتاً نياز به بررسي اولتراسوند (سونوگرافي) ميباشد. نكات قابل توصيه به بيمار 1- به بيمار نحوه تزريق زيرپوستي را آموزش دهيد. 2- به بيمار بياموزيد تا دارو را در زماني مشخص از روز استفاده نمايد. 3- به بيمار توصيه کنيد افزايش وزن ناگهاني، درد و ناراحتي شکم و تنگي نفس (علائم سندورم تحريک بيش از حد تخمدان) را به اطلاع پزشک برساند. مصرف در شيردهي: در دوران شيردهي توصيه نميشود. مصرف در بارداري: مصرف در دوران حاملگي توصيه نميشود. موارد قابل توجه - تداخل دارویی تداخل دارويي تداخل دارويي بارزي در مورد اين دارو گزارش نشده است. مکانیزم اثر تداخل دارويي تداخل دارويي بارزي در مورد اين دارو گزارش نشده است. فارماكوكینتیك فارماكوكينتيك جذب: به سرعت و کامل جذب ميشود و پيک غلظت سرمي 60 دقيقه بعد از تزريق بدست ميآيد. فراهم زيستي حدود 90 درصد است. پخش: حجم توزيع حدود 40 ليتر در تزريق واحد و 75 ليتر در تزريق متمادي است. متابوليسم: در کبد به دو متابوليت اوليه متابوليزه ميشود. دفع: در مدفوع و کليه دفع ميشود و نيمه عمر براي تزريق واحد 13 ساعت و 17 ساعت در تزريق متمادي است. سایر اطلاعات طبقهبندي فارماكولوژيك: آنتاگونيست GnRH. طبقهبندي درماني: درمان ناباروري در زنان. . طبقهبندي مصرف در بارداري: رده X نامهاي تجاري: Orgalutran عوارض جانبي اعصاب مرکزي: سردرد. سيستم آندکراين و متابوليک: سندروم ترشح بيش از حد تخمدان ( Ovarian hyperstimulation syndrome). دستگاه گوارش: درد شکمي، تهوع. پوست: عوارض و تحريک در محل تزريق. ادراري- تناسلي: درد لگن و خونريزي واژينال. مسموميت و درمان موردي از مسموميت گزارش نشده است.
تریپتورلین نام ژنریک Triptorelin شکل دارویی اشكال دارويي: Injection: 95.6 mcg Injection,Powder,Extended Release: 3.75 mg موارد مصرف موارد و مقدار مصرف درمان تسكيني سرطان پيشرفته پروستات. بزرگسالان: مقدار mg 75/3 از راه عضلاني، هر ماه يك بار تزريق ميشود. موارد منع مصرف موارد منع مصرف و احتياط موارد منع مصرف: حساسيت به تريپتورلين يا هر يك از اجزاي فرمولاسيون آن، حساسيت به ديگر آگونيستهاي GnRH، بارداري، زناني كه ممكن است حين مصرف دارو باردار شوند. موارد احتياط: در هفتههاي اول درمان، در صورت وجود ضايعات متاستاتيك مهرهاي و يا انسداد دستگاه ادراري فوقاني يا تحتاني بايد احتياط شود. عوارض جانبی دارو عوارض جانبي اعصاب مرکزي: سرگيجه، ناپايداري عاطفي، خستگي، سردرد، بيخوابي، درد. قلبي ـ عروقي: گرگرفتگي، هايپرتانسيون. دستگاه گوارش: اسهال، استفراغ. ادراري ـ تناسلي: اختلال جنسي، احتباس ادرار، عفونت ادراري. خون: آنمي. عضلاني ـ اسكلتي: درد پا، درد عضلاني و اسكلتي. پوست: درد محل تزريق، خارش. مسموميت و درمان احتمال مصرف بيش از حد دارو به صورت تصادفي كم است. در صورت وقوع، دارو را قطع نموده و اقدامات حمايتي را انجام دهيد. موارد قابل توجه - تداخل دارویی تداخل دارويي داروهايي كه باعث پرولاكتينمي ميشوند، ممكن است باعث كاهش رسپتورهاي GnRH در هيپوفيز شوند. اين داروها نبايد با هم مصرف شوند. مکانیزم اثر تداخل دارويي داروهايي كه باعث پرولاكتينمي ميشوند، ممكن است باعث كاهش رسپتورهاي GnRH در هيپوفيز شوند. اين داروها نبايد با هم مصرف شوند. فارماكوكینتیك فارماكوكينتيك جذب: در مصرف خوراكي فعال نيست. مصرف داخل عضلاني (IM) به مدت يك ماه سطح پلاسمايي مربوطه را ايجاد مينمايد. پخش: شواهدي براي اتصال تريپتورلين به پروتئينهاي پلاسمايي در دست نيست. متابوليسم: ناشناخته است، اما به نظر نميرسد كه آنزيمهاي كبدي در متابوليسم اين دارو دخيل باشند. متابوليتي شناسايي نشده است. دفع: توسط كبد و كليه دفع ميشود. سایر اطلاعات طبقهبندي فارماكولوژيك: آنالوگ هورمون آزاد كننده گنادوتروپين (GnRH). طبقهبندي درماني: ضد سرطان. طبقهبندي مصرف در بارداري: رده X نامهاي تجاري: Diphereline,Decapeptyl, Decapeptyl CR ملاحظات اختصاصي 1- دارو فقط بايد تحت مراقبت پزشكي تجويز شود. 2- محل تزريق را به صورت دورهاي تغيير دهيد. 3- سطح تستوسترون و آنتيژن اختصاصي پروستات (PSA) را پايش كنيد. 4- در طول هفتههاي اول درمان، بيماران داراي ضايعات متاستاتيك مهرهاي و يا انسداد ادراري فوقاني يا تحتاني را پايش كنيد. 5- علايم و نشانههاي سرطان پروستات ممكن است در طول هفتههاي اول درمان تشديد شود. 6- بيماران ممكن است تشديد علايم يا بروز برخي نشانههاي جديد مثل درد استخواني، نوروپاتي، هماچوري يا انسداد خروجي مثانه را تجربه كنند. 7- در صورت بروز واكنشهاي حساسيتي، دارو را قطع نموده و درمان حمايتي و علامتي را انجام دهيد. نكات قابل توصيه به بيمار 1- عوارض احتمالي را به بيمار گوشزد كنيد. 2- نشانههاي بيماري (شامل درد استخواني، نوروپاتي، هماچوري و انسداد خروجي مثانه يا مجراي ادرار) ممكن است در طول هفتههاي اول درمان تشديد شود. مصرف در كودكان: مطالعه نشده است. مصرف در شيردهي: ترشح دارو در شير مشخص نيست. نبايد در اين دوران استفاده شود. مصرف در بارداري: ممنوع است. اثر بر آزمايشهاي تشخيصي ممكن است باعث افزايش BUN، گلوكز، آنزيمهاي كبدي و سطح تستوسترون شود. ممكن است باعث كاهش سطح Hgb شود. ممكن است تستهاي تشخيصي عملكرد محور هيپوفيز ـ گنادها را مختل كند.
اوروفولیتروپین نام ژنریک Urofollitropin (purified شکل دارویی اشكال دارويي: Injection, Powder: 75 IU FSH موارد مصرف موارد و مقدار مصرف القاء تخمکگذاري: 150 واحد در روز ( در IVF تا 225 واحد در روز) به صورت عضلاني و يا زير پوستي در 5 روز اول درمان. دوز را ميتوان بين 75 و 150 هر 2 روز تا حداکثر 450 واحد در روز اضافه نمود. درمان بيش از 12 روز توصيه نميشود. اگر پاسخ به دارو مناسب بود و يا رشد فوليکولها به ميزان کافي رسيد HCG بعد از آخرين دوز با آن تجويز ميشود. در صورتي که سطح استراديول بيش از 2000 pg/mL بود يا تخمدانها بيش از حد بزرگ شده بودند يا درد شکمي بروز کرد تزريق HCG را انجام ندهيد يا متوقف کنيد. موارد منع مصرف نکات قابل توصيه به بيمار 1- به بيمار نحوه تزريق صحيح را آموزش دهيد. 2- در صورت بروز سندروم تحريک بيش از حد تخمدان مانند اتساع و درد شکم، اشکال در تنفس و خونريزي واژينال سريعاً به پزشک خود اطلاع دهد. 3- در مورد ناباروري توصيه ميشود از روز قبل از مصرف hCG تا زمان تخمک گذاري هر روز مقاربت جنسي صورت گيرد. مصرف در شير دهي: ترشح در شير نامشخص است در اين دوره توصيه نميشود. مصرف در بارداري: مصرف در دوران بارداري ممنوع است. توجه: جهت تکميل اطلاعات به تک نگار Menotropin مراجعه شود. موارد قابل توجه - مکانیزم اثر فارماكوكینتیك موارد منع مصرف و احتياط موارد منع مصرف: در موارد حساسيت به فوليتروپين، غلظت بالاي FSH در خون که ميتواند نشانگر نارسايي اوليه تخمدان باشد، اختلالات کنترل نشده تيروييد و يا آدرنال، وجود اختلالات ديگر ايجاد کننده ناباروري به جز عدم تخمکگذاري، وجود تومورهاي مغري نخاعي مانند تومور هيپوفيز، خونريزي غير عادي واژينال بدون علت، کيست تخمدان که علت آن PCO نباشد و بارداري ممنوع ميباشد. موارد احتياط: بزرگ شدن تخمدان: ممکن است باعث بزرگي تخمدان همراه با علائمي مانند درد شکم شود که در بسياري از موارد با قطع دارو بهبود مييابد در اين مورد بهتر است hCG تزريق نشود. براي جلوگيري از سندروم تحريک بيش از حد تخمدان بايد درمان با حداقل دوز صورت گيرد و بزرگ شدن تخمدان و درد شکم مانيتور شود و در صورت بروز علائم دارو سريعا قطع و درمان در بيمارستان انجام شود. ممکن است باعث بروز مشکلات جدي ريوي مانند آتلکتازي و ARDS شود. مشکلات ترومبوليک با اين دارو گزارش شده است در بيمارن با سابقه و در ريسک اين مشکلات با احتياط استفاده شود. در بيماران با اختلالات کبدي و کليوي با احتياط استفاده شود. ملاحظات اختصاصي 1- اوروفوليتروپين اثر بخشي معادل HMG در درمان ناباروري دارد اما برخي عوارض مانند سندروم تحريک بيش از حد تخمدان را کمتر ايجاد ميکند . 2- بهتر است تزريق زير پوستي در ناحيه شکم انجام شود و تزريق در ناحيه ران انجام نشود مگر زماني که امکان تزريق در شکم وجود ندارد. 3- تزريق عضلاني بهتر است در ناحيه پشت انجام شود. 4- احتمال دوقلوزايي با اين دارو از بارداري طبيعي بيشتر است. سایر اطلاعات طبقهبندي فارماكولوژيك: گونادوتروپين. طبقهبندي درماني : محرك تخمك گذاري، محرك اسپرمگذاري. طبقهبندي مصرف در بارداري: رده X نامهاي تجاري: Fostimon
ستروتاید نام ژنریک Cetrorelix acetate شکل دارویی اشكال دارويي: Injection, Powder: 250 mcg, 3 mg موارد مصرف موارد و مقدار مصرف مهار افزايش پيش از موعد هورمون LH در موارد افزايش تحريك تخمدان بزرگسالان: 3 ميليگرم زير جلدي در ابتدا يا اواسط فاز فوليكولار، زماني كه سطح استراديول سرمي نشان دهنده پاسخ تحريكي مناسب است معمولاً در روز هفتم تحريك (بين روزهاي 5 تا 9). در صورت عدم تجويز HCG ظرف 4 روز بعد از تزريق، روزانه بايد 25/0 ميليگرم از دارو به صورت زير جلدي تا زمان تجويز HCG تزريق شود. يا 25/0 ميليگرم زير جلدي به صورت رژيم چند دوزي كه يا در روز پنجم تحريك (صبح يا عصر) يا روز ششم (صبح) و ادامه آن به صورت يك بار در روز تا زمان تجويز HCG. موارد منع مصرف موارد منع مصرف و احتياط موارد منع مصرف: سابقه حساسيت به سترورليكس، هورمونهاي پپتيدي برونزاد، مانيتول، GnRH و آنالوگهاي GnRH و نارسائي شديد كليوي و خانمهاي باردار يا مشكوك به بارداري و شيرده. عوارض جانبی دارو عوارض جانبي اعصاب مرکزي: سردرد. دستگاه گوارش: تهوع. ادراري ـ تناسلي: سندرم تحريك بيش از حد تخمدان. مسموميت و درمان موردي گزارش نشده است. تجويز دوز واحد 120 ميليگرم بدون ايجاد علائم مسموميت توسط بيمار تحمل ميشود. موارد قابل توجه - تداخل دارویی تداخل دارويي موردي گزارش نشده است. مکانیزم اثر تداخل دارويي موردي گزارش نشده است. فارماكوكینتیك فارماكوكينتيك جذب: دارو متعاقب تجويز زير جلدي سريعاً جذب ميشود. حداكثر غلظت خوني دارو در عرض 3-1 ساعت ايجاد ميشود. پخش: دارو 86 درصد به پروتئينهاي پلاسما اتصال مييابد. متابوليسم: در عرض 24 ساعت مقادير كمي از دارو ممكن است در صفرا وارد شود. دفع: دارو به صورت تغيير نايافته در ادرار و به صورت متابوليت از صفرا دفع ميشود. سایر اطلاعات طبقهبندي فارماكولوژيك: آنالوگ هورمون آزاد كننده گنادوتروپين. طبقهبندي درماني: درمان عقيمي. طبقهبندي مصرف در بارداري: رده X نامهاي تجاري: Cetrotide ملاحظات اختصاصي 1- دارو بايد توسط پزشك باتجربه در درمان ناباروري تجويز شود. 2- وقتي سونوگرافي تعداد كافي از فوليكول با سايز مناسب را نشان داد، به منظور القاء تخمگگذاري بايد از HCG استفاده شود. 3- به منظور كاهش خطر بروز سندرم تحريك بيش از حد تخمدان، در صورت پاسخ بيش از حد تخمدان به درمان از HCG استفاده نشود. 4- پس از توصيههاي لازم دارو توسط خود بيمار نيز ميتواند استفاده شود. 5- قبل از شروع دارو درماني احتمال بارداري بايد بررسي شود. نكات قابل توصيه به بيمار 1- به بيمار توصيه نمائيد شكل داروئي 3 ميليگرم را در دماي اتاق (25 درجه سانتيگراد ) و شكل داروئي 25/0 ميليگرم را در يخچال (8-2 درجه سانتيگراد ) نگهداري نمايد. 2- به بيمار توصيه نمائيد هرگونه عارضه ناخواسته را گزارش نمايد. 3- بيمار را نسبت به اهميت تبعيت دقيق از رژيم درماني آموزش دهيد. 4- روش تجويز دقيق دارو را به بيمار آموزش دهيد. 5- به بيمار توصيه نمائيد از ناحيه تحتاني شكم جهت تزريق استفاده نمايد. در صورت استفاده از رژيم چند دوزي به منظور كاهش عارضه تحريك موضعي روزانه محل تزريق را تغيير دهد. 6- به بيمار توصيه نمائيد براي هر بار تزريق از سرنگ جداگانه استفاده نمايد. مصرف در شيردهي: ترشح دارو در شير مشخص نيست. خانمها در ايام شيردهي از دارو استفاده نكنند. اثر بر آزمايشهاي تشخيصي ممكن است باعث افزايش سطح GGT, AST, ALT و آلكالين فسفاتاز ميشود.
