مِی نامه

می خور، مخور اندوه که گفته است حکیم
غم های جهان چو زهر و تریاقش می

"خیام"​

 

ماییم و می و مطرب و این کنج خراب
جان و دل و جام و جامه در رهن شراب

فارغ ز امید رحمت و بیم عذاب
آزاد ز باد و خاک و وز آتش و آب

"خیام"​

 

می بخور منبر بسوزان مردم آزاری نکن.

 

پیـــالـه ای کـه تــورا وارهـانــد از هستـی
اگـر بـه هـر دو جهان میـدهنـد ، ارزان است

"صائب تبریزی"​

 

من مستم و تــو نعـره زن ، امشب حـکایتـی ست
میخـانـه ات کجـاست کـه سـرخـوشتر از منـی...؟

"عماد خراسانی"
​

 

هر چه نتوان یافت در ظلمت ز آب زندگی
من همان در تیره شب می‌یابم از جام شراب

"خواجوی کرمانی"​

 

بتابستان ز مستان می تو مستان

بتا،بستان می تو زمستان زمستان

 

باده نتواند برون بردن مرا از فکر یار
دست دایم چون سبو در زیر سر باشد مرا

"صائب تبریزی"

​

 

من ان نی ام که حلال از حرام نشناسم
شراب با تو حلال است و اب بی تو حرام

"سعدی"​

 

نام تو مرا همیشه مست می‌کند
بهتر از شراب،
بهتر از تمام شعرهای ناب!

"فریدون مشیری"​