مرد هم قلـــــب دارد.... فقط صدایش..یواش تر از صدای قلب یک زن است.... مرد هم در خلوتش برای عشقش گریه میکند....شاید ندیده باشی..اما همیشه اشک هایش را در آلبوم دلتنگیش قاب میکند.. هر وقت زن بودنت را می بیند...سینه را جلو میدهد..صدایش را کلفت تر میکند...تا مبدا... لرزش دست هایش را ببینی... مرد که باشی...دوست داری....از نگاه یک زن مرد باشی... ... ... نه بخاطر زورِ بازوها! مثل تو دلتنگ میشود.. ولی،گریه نمیکند... بچه میشود....بهانه میگیرد... تو این ها را خوب میدانی.... تمام آرزویش این است که سر روی پاهایت بگذارد... تا موهایش را نوازش کنی.. عاشق بویِ موهای توست و بیشتر از تــــو به آغوش نیاز دارد..... چون وقت تنهايي.... خاطره ی تــــو او را امیدوار میکند....
با غم تنهایی ام دیگر مدارا کرده ام با خودم یک خلوت جانانه برپاکرده ام آخرش یک شب گلوی بغض را خواهم گرفت من که هر شب گریه هایم راتماشا کرده ام گفته بودم بی تو میمیرم خدایی راست بود چند وقتی هست هی امروز وفردا کرده ام شعربی چشمان تودر ذهن من خشکیده است این غزل را توی شالیزار پیدا کرده ام من حواسم نیست از روزی که رفتی چندبار چند بار این درد سرکش را مداوا کرده ام ادعای بی خیالی پیش این عاشق نکن من خودم یک عمر از این ادعاها کرده ام قول دادم این اواخر پاک باشم از دروغ "دوستت دارم"ولی هر بار حاشا کرده ام
"قایقی خواهم ساخت... " تو چه گفتی سهراب؟ با کدوم عمر دراز؟ نوح اگر کشتی ساخت، عمر خود را گذراند با تبر روز و شبش، بر درختان افتاد سالیان طول کشید، عاقبت اما ساخت پس بگو ای سهراب ... شعر نو خواهم ساخت بیخیال قایق .... یا که میگفتی .... "تا شقایق هست زندگی باید کرد... """ این سخن یعنی چه؟ با شقایق باشی.... زندگی خواهی کرد؟ سهراب این شعرو سخن یک خیال پوچ است پس اگر میگفتی ... تا شقایق هست، حسرتی باید خورد جمله زیباتر میشد تو ببخشم سهراب ... که اگر در شعرت، نکته ای آوردم، انتقادی کردم بخدا دلگیرم، از تمام دنیا، از خیال و رویا بخدا دلگیرم، بخدا من سیرم، من جوانی پیرم زندگی رویا نیست... زندگی پردرد است... زندگی نامرد است، زندگی نامرد است!
تمام عمر بستیم و شکستیم به جز بار پشیمانی نبستیم جوانی را سفر کردیم تا مرگ نفهمیدیم به دنبال چه هستیم عجب آشفته بازاریست دنیا عجب بیهوده تکراریست دنیا چه رنجی از محبت ها کشیدیم برهنه پا به تیغستان دویدیم نگاه آشنا در این همه چشم ندیدیم و ندیدیم و ندیدیم سبک باران ساحل ها ندیدند به دوش خستگان باریست دنیا مرا در موج حسرت ها رها کرد عجب یار وفاداریست دنیا !!! عجب آشفته بازاریست دنیا عجب بیهوده تکراریست دنیا میان آنچه باید باشد و نیست عجب فرسوده دیواریست دنیا عجب خواب پریشانیست دنیا
انتظار تو فقط مال منه سهم من از تو افسوس ترو نداشتنه همه با هم دیگه هستن همه خیلیا رو دارن یکی هست که وقت گریه سر رو شونههاش بزارن ولی من از همه دنیا ترو داشتم، ترو داشتم وقتی گریه میکردم سر رو شونت میذاشتم همه تنهائیامون مال هم بود ، مال هم بود هرچی باهم دیگه بودیم ، واسه من خیلی کم بود انتظار تو فقط مال منه سهم من از تو افسوس ترو نداشتنه داشتنه تو قوت پرواز برای این بال شکسته است بودن تو جرات لبخند صدای این لبهای بسته است دارم از عطش میمیرم ، ابر من کجا میباری ؟ تن من خشکید و پوسید تو به سبزهها میباری انتظار تو فقط مال منه سهم من از تو افسوس ترو نداشتنه
ساده هستم ساده می بینم ساده می پندارم زندگی را نمیدانستم جرم می دانند سادگی را سادگی جرم است و من مجرم ترین مجرم شهرم ساده می مانم… ساده میمیرم… اما… ترک نمی گویم پاکی این سادگی را …
مرد فقیرى بود که همسرش کره مى ساخت و او آنرا به یکى از بقالى های شهر مى فروخت آن زن کره ها را به صورت دایره های یک کیلویى مى ساخت. مرد آنرا به یکى از بقالى های شهر مى فروخت و در مقابل مایحتاج خانه را مى خرید. روزى مرد بقال به اندازه کره ها شک کرد و تصمیم گرفت آنها را وزن کند. هنگامى که آنها را وزن کرد، اندازه هر کره ۹۰۰ گرم بود. او از مرد فقیر عصبانى شد و روز بعد به مرد فقیر گفت:دیگر از تو کره نمى خرم، تو کره را به عنوان یک کیلو به من مى فروختى در حالى که وزن آن ۹۰۰ گرم است. مرد فقیر ناراحت شد و سرش را پایین انداخت و گفت:ما ترازویی نداریم و یک کیلو شکر از شما خریدیم و آن یک کیلو شکر را به عنوان وزنه قرار مى دادیم . یقین داشته باش که:به اندازه خودت برای تو اندازه مى گیریم!
گاهی دلم پر می کشدبرای شعرهای تـــــو یك فنجان گرم صحبت،یک دمنوش خوشمزه با گل بوته های مریم و آویشن مزه کردنهای اهل خانه.گرفتاری باران و زمین خالی از تو. صدای سوت زدن بچه های همسایه و توپ چند تیکه خیالیشان. یك ذره که دیر تر بیایی اوضاع همین است. همین است که می بینی وقتی نیستی جای خالی ات را حس می کنیم،درست مثل نبودن اشك توی چشم هایمان. وقتی که نیستی دلمان برای هر چیزی تنگِ تنگ است. امّا با وجود اینکه بوی مهرت ماه هاست دیگر در کوچه بن بست خانه مان نمی پیچد با وجود اینکه امید خبر آمدنت را از سیم نگاهت قطع کرده امّا گوشهایم صدای نبض بارانی که قرار است به وقت موعود ببارد را می شنود.
دیگه فراموشت کردم....!!!!!! قانع شدم که باید فراموش بشی.... آخه تو مااااااااااااااااااااااااااااااااله من نبودی مال مردم بودی ....!!!!!! قربون دلم بشم که مال مردم خور نیست ..... یادم تو را فراموش ..... روزای خوبمون پر ...... خاطراتمون پر ...... حرفای قشنگت + دروغ هات پر ..... عشق چشات پر.... تن صدات پر ..... هرچی که تو رو یاد من میندازه پر ......... :::فرامــــــــــــــــــــــوش شــــــــــــــــــــــدنــــــــــــــت مـــــــــــــبـــــــــــــارک:::
هیشکی نمیتونه با تو بسازه چونکه هر روز میگیری یه فاز تازه دوباره منو تنهایی و این فکر خسته جای خالیمم حس نمیشه چونکه یکی هستش پیشت نشسته و اینم دووم نمیاره و میره چونکه تو اخلاقت همینه متاسفانه خیانت میکنی با غیافه ی حق به جانب میگی که اینه ، خب معلومه دیگه هرکی باشه میره دیگه بگذر از من امیدوارم ببینی بهتر از من دوباره پاش بشینی ایندفعه باش بسازی و نگی که اینیکی هم رفت دیگه بگذر از من باشه اینبارم بودش تقصیر من به تو نیست اعتباری میای و میگی اینم مثل تو دیوونه بود که رفت ♫♫♫ اون نمیدونه که قلبم واسش میمیره دست پیش میگیره قلبم واسه این یه دندگیش میمیره از اونکه جای من نشسته خسته میشه برمیگرده بازم مثه قبل میشه بازم نشون میده که خوبه حالش ولی میدونم تنهاست تو اتاقش داره واسم میمیره عشق ، نفساشو میگیره دیگه بگذر از من امیدوارم ببینی بهتر از من دوباره پاش بشینی ایندفعه باش بسازی و نگی که اینیکی هم رفت دیگه بگذر از من باشه اینبارم بودش تقصیر من به تو نیست اعتباری میای و میگی اینم مثل تو دیوونه بود که رفت
