مختصری درباره ی ورود پیانو به ایران پیشکشی از سوی ناپلئون امپراتور فرانسه به فتحعلی شاه قاجار پس از شبه پیمان مابین دو دولت به منظور پیشبرد روابط اقتصادی_نظامی به یقین نمیتوان مطمئن بود که قصد ناپلئون از این هدیه چه بوده.نخستین نسل پیانیستهای موسیقی کلاسیک غربی از میان ایرانیان هم تقریبا همزمان با رواج پیانو در عرصه عمومی پدید امد.اما در میان انها هیچ نام مشخصی که به دلیلی در یادی بماند پیدا نشد.نام انها را فقط و فقط میتوان در آفیش برنامه های به جا مانده از ان دوران سراغ گرفت و بس. نسل پس از انها اما نامهای بزرگی عرضه کرد و شاگردانی پرورش داد که سعی در ایجاد سنتی برای تاویل و اجرای موسیقی کلاسیک داشتند. هنرمندانی چون: رافی پطروسیان.گیتی امیر خسروی(شاگرد ارتور روبینشتاین).تانیا اشوت(شاگرد یوزف هوفمان).امانوئل ملک اصلانیان(شاگرد امیل فون زاور و کنراد آنزورگه).وسکی اوهانسیان(شاگرد آنی فیشر و ملک اصلانیان).نوین افروز(از شاگردان آ.ب.میکلانجلی).رافائل میناسکانیان.پری برکشلی.آریانا برکشلی.فریده بهبود و گاگیک بابایان و پس از انها فریدون ناصحی و پیمان یزدانیان رامیتوان نام برد. اما چرا با همین سابقه ایران نتوانست در عرصه ی نوازندگی پیانو دستاوردی درخشان داشته باشد؟و چراهای بیشمار دیگر اگر شما علاقمند به یادگیری پیانو دارید میتوانید به یک آموزشگاه موسیقی مراجعه کنید
