عشقـــــ تلخـــــ

او که همــدردم شده،
گـویا خودش هم ،، درد بود
او خودش زخمِ همان
مرهَـــم که مےآورد بود!

 

عاشــق؛،
دختر بچــه‌اى است
كه كفش‌هاى پاشنه بلند مادر را پوشيدہ!

هيجان دارد
ولے زمين خوردنش حتمےست!

 

تلخ منـــم..
همچون چای سـرد
که ساعات طولانے
نگاهـش کرده بـــاشے
و ننوشـیده باشے..
تلخ منم، چای یخ
که هیچکس ندارد
هوسش را...

 

سیاهے از رخ شب میرود، ولے از دل
نمےرود غم دیرینه‌اـے که من دارم..

 

دوستے یڪ اتفاق استـ!
و جدایـے یڪ قانون
پس بـیا قانون شکن باشیــم️

 

كوهے شـبيه زن
يڪ زن شبـيه درد
دردى شبــيه كوه
اين چـرخه را فقط
يڪ مرد مقصر استـ.!

 

چه میڪنـے بـاد!
عطر موهـایش را جای دیگری بپاش..
این خانه،
خـودش ویران استـ!ــ

 

‏مَن باشـم و وِی باشد و مِے باشد و نِے

کِے باشد و کِے باشد و کِے باشد و کِے!

 

دیـوانه نمی‌گوید دوستت دارم!
دیوانه مےرود
تمام دوست داشتن را
به هر جان کندنے
جمع میکند از هر دری
مےزند زیر بغل!
میریزد پای کسی که
قرار نیست بفهمـد دوستش دارد..!

 

بخند تـا از عطر تو
لبریـز شود بهار
بخند که این صبح
به لبخنـد تو زیباستـ!