قلب شیعه شد شیدا غرق نوره باز دنیا شیعه شاده چون که حضرت رضا شد بابا اومد زمان باده ، دلها چه بی اراده ، سمت باب المراده آخه میلاد گل رضا حضرت جواده مولا عزیز زهرا ابن الرضا اومد آیه ی قرآن غرق شوره باز ایران اومده به دنیا نور چشم و قلب سلطان امشب شب امیده ، سر زد بازم سپیده ، نور ولا رسیده خدا رو قلبم یه طرحی از کاظمین کشیده مولا عزیز زهرا ابن الرضا روشن از تو شد مهتاب دلبر دل بی تاب اومده به دنیا سومین علی ارباب آمد علی دیگر ، بهر رقیه دلبر ، رویش جمال حیدر رقیه شاده آخه رسیده علی اصغر مولا علی اصغرابن الحسین شاعر:محمد زنجانی
رستخیز کلمات است، قلم می خواهم دل من می رود از دست، قلم می خواهم جوهرم مست شده؛ مست، قلم می خواهم ساقی از میکده ی عرش شراب آورده از لغت نامه ی حق، واژه ی ناب آورده خوش ترین حال اگر حال پریشانی ماست بهترین باده اگر باده ی روحانی ماست بخدا زیر سر یار خراسانی ماست شیعه بوده است از آن روز ازل مست رضا ذکر او تا به ابد چیست، أناالمست رضا امشب این شاه خراسان سر دیگر دارد آمده تا که از این خمر ثمر بردارد هر که در نسل خودش با برکت تر دارد شرف الشمس تر از ماه خدا، بسم الله پسری مثل جواد بن رضا، بسم الله هیچ کس مثل رضا شاه کرم پرور نیست کودکی خوبتر از ابن رضا دیگر نیست دشمنش لال شود، کوثر ما ابتر نیست قمری کرده به دست قمری جلوه گری چه مبارک پدری و چه مبارک پسری آه ای شب زدگان، ماه رضا ماه همه است پسر شاه، بوالله شهنشاه همه است او که با سن کم خود ولی الله همه است بین گنجینه ی زهرا نهمین دُر شده و درک او بیشتر از حد تصور شده و دوست از وسعت این جود و سخا مبهوت است دشمن از سحر کلامش بخدا مبهوت است از کرامات جواد بن رضا مبهوت است او اشاره بکند معجزه ها خواهد کرد ماهی بحر در افلاک شنا خواهد کرد آمده تا که جهان پر شود از جود فقط قطره در جوف صدف دُر شود از جود فقط عالمی غرق تفکر شود از جود فقط نه فقط بر من و ما جود و کرم دارد او به امامان، بخدا جود و کرم دارد او قدسیان، روبرویش بال و پر انداخته اند شیرها، پیش نگاهش جگر انداخته اند علماء، پای علومش سپر انداخته اند علم و حلم و کرم و جود اساساً با اوست آنچه خوبان همه دارند، تماماً با اوست شعرا، واژه کم آمد، بنویسید جواد جبرییل آمده باید بنویسید جواد بعد از این جای محمد، بنویسید جواد او علی، حضرت زهرا و حسین و حسن است پسر شاه خراسان همه ی پنج تن است دشمنانش، بخدا پست تر از خاشاکند دوستانش همگی محترمند و پاکند زائران حرم او، همه ی افلاکند عاشقان حرمش اهل نجاتند همه انبیاء، دور و برش در صلواتند همه با دو مولود، دلم معتکف قنداقه است چشم دل، دیده دو دُر در صدف قنداقه است بوسه باران پدرها، هدف قنداقه است یکی از نسل رضا مثل علی اکبر شد یکی از نسل حسین است و علی اصغر شد علی اصغر، ولی از عشق پدر شد اکبر عمر شش ماهه ی او نوح ترینِ محشر سپر دین خداوند شده با حنجر از سه شعبه شده هر چند کباب این کودک سربلندی حسین است و رباب این کودک شاعر : امیر عظیمی
خنده بر روی لب اهلِ ولا مبارکه جشنِ میلاد جواد بنُ الرضا مبارکه این خجسته جشن ِ میلاد تهنیت باد تهنیت باد،ای عزیز مرتضی مولا جواد بنُ الرّضا... دیده ی عشّاق ِ آل مصطفی گردیده تر چونکه در ماهِ رجب ماهِ رضا شد جلوه گر این خجسته جشن ِ میلاد تهنیت باد تهنیت باد،ای عزیز مرتضی مولا جواد بنُ الرّضا... ای محبین با نوای یا رضا و یا حسین وعده ی دلدادگان هم کربلا هم کاظمین این خجسته جشن ِ میلاد تهنیت باد تهنیت باد،ای عزیز مرتضی مولا جواد بنُ الرّضا... هر چه گویم از مقامات و کراماتش کم است تاری از قُنداقه اش حبل المتین عالَم است این خجسته جشن ِ میلاد تهنیت باد تهنیت باد،ای عزیز مرتضی مولا جواد بنُ الرّضا... سائل و محتاج لطف او همه دنیا بُوَد رزق کلّ معتکف ها دست این آقا بُوَد این خجسته جشن ِ میلاد تهنیت باد تهنیت باد،ای عزیز مرتضی مولا جواد بنُ الرّضا...
همین بس است که دردانه ی پدر بودی دوام نسل پدر بودی و پسر بودی درخت نخل ولایت فقط تو را کم داشت برای نخل ولا بهترین ثمر بود اگر چه در پر قوی رضا بزرگ شدی زبانزد همگان در دل و جگر بودی خدا به نام شما زد جواد بودن را ز هر که هست به مادر شبیه تر بودی خدا نخواست فدایی مادرت بشوی که حکمت است پس هر نبود و هر بودی برای دین به جوانیت اکتفا کردی تمام عمر کمت در دل خطر بودی خدا مگر که بداند چه محشری می شد به عمر نوح اگر منشاء اثر بودی مسیر باد به امر تو شد جنوب-شمال مدینه تا به خراسان که در سفر بودی اگر چه تلخ تر از زهر بود دور و برت به نام خویش به کام همه شکر بودی به کوری همه ی چشمهای شور عرب همین بس است که دردانه ی پدر بودی شاعر: مظاهر كثيري نژاد
سر زد خورشید عشق از افق امامت خوردش مهر تکمیل به خونه ی کرامت از یمن میلادش دنیا شده قیامت اومده یکی یک دونه/ لبای رضا خندونه لالایی براش می خونه/ گل بابا گندم گونه شبی که رضا دلشاده عالمی شده دلداده عیدی امام هشتم هرچی که دلش میخواده یاجواد الائمه مددی یابن سلطان قطره قطره شهد عسله که می ریزه از گوشه لبهای دردونه ی عزیزه بانویی که مریم در خونش کنیزه چقده شبیه زهراست/ نور دوتا چشم باباست سائلا کشیدن صف چون/ بریز و بپاشی برپاست چه متینه و آرومه مثل عمه جون معصومه خلق و خوی حیدر داره از تیغ نگاش معلومه یاجواد الائمه مددی یابن سلطان
