یکی از خصوصیات اصلی دستگاههای ایرانی نت شاهد(شاهد موقت) و نت ایست است که بر اساس این خصوصیات و تناسبات خاص میان نتها و البته چند ویژگی دیگر دستگاهها به دوازده مقام (یا دستگاه) تقسیم میشوند. این دوازده مقام شامل، هفت دستگاه و پنج آواز است. آوازها از نظر فنی به نوعی وابسته به یکی از دستگاهها میباشند. به عبارتی آوازها، شعبات فرعی از دستگاهها هستند. مقامات (دستگاهها) دوازدهگانه موسیقی ایرانی به شرح زیر میباشند: دستگاه شور، که شامل چهار آواز نیز هست: آواز ابوعطا آواز بیات ترک آواز افشاری آواز دشتی دستگاه سه گاه دستگاه چهارگاه دستگاه همایون، که شامل یک آواز نیز هست: آواز بیات اصفهان (برخی از متعلقات دستگاه شور و برخی از متعلقات دستگاه همایون میدانند) دستگاه ماهور دستگاه نوا دستگاه راست پنجگاه تناسبات تشکیل دهنده دستگاه شور، به نوعی در تمامی دستگاههای دیگر موسیقی ایرانی حضور دارد. از این روی میتوان شور را دستگاه مادر در موسیقی ایرانی نامید. اگر شما به آواز و موسیقی علاقه دارید جهت فراگیری آن میتوانید به یک آموزشگاه موسیقی مراجعه کنید
