آن ماه که مهر از نگاهش ریزد گلبوسه ملک به خاک راهش ریزد درجشن ولادت رضا هر که نشست ازبارش مرحمت گناهش ریزد امشب که شب خجسته میلاد است تسبیح فرشتگان مبارک باد استشاد است دل آل محمد اما بیش از همه دلها دل زهرا شاد است فرخنده میلاد حضرت امام علی بن موسی الرضا بر همه دوستان مبارک باد.
همیشه از حرمت، بوی سیب می آید صدای بال ملائک، عجیب می آید! سلام! ضامن آهو، دلِ شکستهِ ی من به پای بوس نگاهت، غریب می آید تبريک ميگم
ببین از کجا میام که هنوز مسافرمکه هنوز نیومده هوایی شدم برمبه چی دل بستم که از همه دل کندم که به دنیا و غم دنیا میخندم کاشکی بازم تو حرم با کفترات بپرم پیش تو پر بگیرم ازت خبر بگیرم کاشکی بازم تو حرم با کفترات بپرم پیش تو پر بگیرم ازت خبر بگیرم رو سیاهم که هنوز از تو خیلی دورم مهربونی با من اما انگار کورم اگه دورم از تو تو به من نزدیکی دلمو میبینی حتی تو تاریکی چی میشه یه بار دیگه باز بیام پا بوست که میخوام غرق بشم توی اقیانوست چی میشه یه بار دیگه باز بیام پا بوست که میخوام غرق بشم توی اقیانوست کاشکی بازم تو حرم با کفترات بپرم پیش تو پر بگیرم ازت خبر بگیرم کاشکی بازم تو حرم با کفترات بپرم پیش تو پر بگیرم ازت خبر بگیرم ....
من ندیدم از این اعراب خیری جز رنج و فقر و حقارت و بدبختی تا که گنج بود و زیرخاکی از ما بردند و دادند کتابی اسمانی بردند فرهنگ ایرانی گفتند گنگ باش بخوان قرانی ای خیام و مولانا و حافظ و سعدی کجایید که ببینید ایران شد ویرانی
پارسیان ( در زمان شاهنشاهی هخامنشی )دروغ گویی را بدترین عیب می دانستند، و برای آنكه ناگریز به انجام این كارزشت نشوند حتی از وام خواستن نیز خودداری می كردند، چرا كه ممكن بودوامدار به جهتی ناگزیر به دروغگویی شود. آنان از آب دهان افكندن در آب ودر رهگذرها و در نزد دیگران اباء داشتند و آن را امری بسیار نکوهیده می پنداشتند . در آب روان دست و رو نمی شستند و آنرا به ناپاكی نمی آلودند.ایرانیان كهن فرزندان خود را از دوران كودكی به ورزش هایی مانند دویدن،تحمل سرما و گرما،بكار بردن سلاح های گوناگون، سواری و ارابه رانی عادت می دادند و بزرگترین صفات آنان مردانگی، رشادت ودلاوری بود. از دیگر ویژگیهای ایرانیان محترم داشتن همسایه بود، به كسانی كه در راه نگهداری میهن و حفظ كشور خدماتی عرضه داشته بودند، پاداش های بزرگ می دادند. از رشوه گیری ، دزدی و تصرف در مال دیگران خودداری می كردند. از پرخوارگی وشكم پرستی پرهیز داشتند. به هنگام راه رفتن چیزی نمی خوردند،و شكار را به اعتبار جنبه ورزشی آن دوست داشتند. دستورات زرتشت در زندگی ایرانیان آنزمان جنبه عملی پیدا كرده بود و همین مساله مهم سبب برجسته تر شدن ویژگیهای اخلاقی آنان نسبت به اقوام دیگر می شد. هرودوت عزیز دل یک اریایی اصیل ضمن حفظ ارزشهای خودش با دگم بودن و تعصب در افکار و عقاید خودش به ستیزه با قوم دیگر بر نمیخیزد آقا محمد بزرگوار سر نیزه به سمت دین و کنش خاص از ما برتری نمیسازه ما همه اریایی هستیم بزرگترین افتخارمون هم پارس بودنمون هست اما طبق همون مرام نجابتمون که ما رو نژاد آریا خوند به همه ی عقاید و ادیان احترام میذاریم و براستی احترام گذاشتن پذیرش نیست اما تهاجم هم نیست ما نوادگان کورش کبیر با صلح و محبت و عشق فتح دل میکنیم نه با ستیزه گری و دگم بودن و قلمرو گردانی قبل از اینکه یک ایرانی متعصب باشیم یاد بگیریم یک آریایی نجیب، اصیل و انسان دوست(با هر قومیتی)باشیم عزیز مراعات حرمت مسلمانان و ارزشهای دینی اونها رو بکنیددر غیر اینصورت به نحو دیگری قطعا پیگیری خواهد شد
