ماه من چهره برافروز که آمد شب عید عید بر چهره چون ماه تو میباید دید اسعدالله لک العید به شکرانه بیا که مرا دیدن رخسار تو عیدیست سعید همیشه لحظه ی خداحافظی، میزبان دم در ایستاده و با لبخند مهمونش رو بدرقه میکنه ، لبخند خداوند؛ گوارای وجودتان .. صد شکر که این آمدو صد حیف که آن رفت ...
امام علی: إِنَّمَا هُوَ عِیدٌ لِمَنْ قَبِلَ اللَّهُ صِیامَهُ وَ شَکَرَ قِیامَه. نهج البلاغه، حکمت 437 این عید کسى است که خدا روزهاش را پذیرفته و نماز وى را سپاس گفته است. عیدتون مبــــــــــــــــــــــارکـــــــــــــــــ عزیزان