25 ٱردیبهشت به نام روز حکیم ابوالقاسم فردوسی نامگذاری شده است این روز را به همه فرهنگ دوستان شاد باش میگوییم ( زندگینامه حکیم ابوالقاسم فردوسی طوسی ) حکیم ابوالقاسم فردوسی طوسی, بزرگ ترین حماسه سرای تاریخ ایران و یکی از برجسته ترین شاعران جهان شمرده می شود.در تذکره ها و تواریخی که تا اواخر قرن سیزدهم هجری تألیف شده است مطالب قابل توجهی که ما را از نظر تحقیق در زندگانی وی قانع سازد بسیار کم است.ناچار بیشتر باید به نوشته های دانشمندان قرن اخیر توجه کرد که با دقت در متن شاهنامه برای نظریات خود دلایل مؤثری آورده اند. زادگاه او：مولد این شاعر بزرگ دهکده ((باژ)) یا ((باز)) از طابران طوس است.دولتشاه سمرقندی او را از مردم دهکده ((رزان)) دانسته است اما گمان میرودکه اشتباه او ناشی از عبارت نظامی عروضی در چهار مقاله باشد که نویسد هنگامی که هدیه سلطان محمود به طوس رسید ((جنازه فردوسی را به دروازه رزان بیرون همی بردند)). تاریخ تولد：درباره تاریخ تولد فردوسی روایات تذکره ها و تاریخ ها پریشان است.در نسخه های معتبر شاهنامه سالهای عمر او تا هفتاد و شش و نزدیک هشتاد یاد شده است و با توجه به سال درگذشت فردوسی می توان تاریخ نسبتا دقیقی برای تولد او دریافت.در جایی می گوید： کنون سالم آمد به هفتاد و شش غنوده همی چشم بیمار فش و در مورد دیگر گوید ： کنون عمر نزدیک هشتاد شد امیدم به یکباره بر باد شد محققان معاصر گمان دارند که بیت اخیر پس از پایان شاهنامه بر آن افزوده شده است زیرا در همه نسخه های خطی شاهنامه این بیت وجود ندارد و ظاهرا پس از سال ۴۰۰هجری,فردوسی در شاهنامه تجدید نظر کرده و ابیاتی بر آن افزوده است.بر طبق بیشتر نسخه های شاهنامه,فردوسی در سال ۴۰۰هجری هفتاد و یک سال داشته است و در این صورت اگر هفتاد و یک سال از ۴۰۰هجری به عقب برگردیم تولد او به سال ۳۲۹ و برابر با سال درگذشت رودکی می شود.این تاریخ را دلایل دیگری نیز تأیید می کند,فردوسی بنا به گفته خودش در هنگام روی کار آمدن محمود غزنوی پنجاه و هشت ساله بوده است زیرا می گوید： بدانگه که بد سال پنجاه و هشت جوان بودم و جوانی گذشت خروشی شنیدم ز گیتی بلند که اندیشه شد پیرو من بی گزند که ای نامداران و گردنکشان که جست از فریدون فرخ نشان؟ فریدون بیدار دل زنده شد زمین و زمان پیش او بنده شد بپیوستم این نامه بر نام اوی همه مهتری باد فرجام اوی سال جلوس محمود ۳۸۹ق.است ولی دو سال پیش از آن,سال ۳۸۷،مطابق با غلبه محمود بر نوح ابن عبدالملک سامانی و سپهسالاری او در خراسان است.اگر از این تاریخ ۵۸سال به عقب برگردیم باز سال تولد فردوسی ۳۲۹ خواهد شد و تشبیه محمود به فریدون نیز می رساند که ابیات بالا مربوط به آغاز شهرت اوست. کنیت و نام：کنیت فردوسی همه جا ابوالقاسم آمده است و صورت درست نام خود و پدرش روشن نیست. خانواده فردوسی：خانواده او بنا بر نوشته نظامی عروضی((از دهاقین طوس))و صاحب ثروت و آب و ملک بوده اند اما این توانگری و مکنت در طی سالین دراز به تهی دستی گرایید و در روزگار پیری,شاعر عالیقدر با تنگدستی و نیاز بسر می برده است.در خطاب به فلک وارونه گرد گوید： چو بودم جوان برترم داشتی به پیری مرا خوار بگذاشتی روانش شاد و یادش ماندگار باد خوشا مرز ایران عنبر نسیم که خاکش گرامی تر از زرَ و سیم هوایش موافق به هر آدمی زمینش سراسر پر از خرَمی فضایش چو مینو به رنگ و نگار به یک سو زمستان ، دگر سو بهار گر ازفارس گویی، بهشتی خوش است همه مر ز آن ، خرَم و دل کش است به یک سوی ، اهواز مینو سرشت که سبز است و خرَم چو باغ بهشت گر از ملک کرمان سرایم رواست که هندوستانی خوش آب و هواست به نزد کسی کاو بود فرهمند یکی نیل کوچک بود هیرمند خراسان ز چین و ختن خوش تر است که خاکش به مانند مشک تر است صفاهان چنو در جهان شهر نیست نداند کسش کز خرد بهر نیست عروس جهان است ملک اراک که سر تا سرش مشک بیز است خاک هم از عهد جمشید و کاووس کی نبوده است ملکی به خوبی چو ری هم آن آذر آبادگان گوهری است که بر روم و شامش بسی برتری است گر آیی سوی رشت و مازندران پر از سبزه بینی کران تا کران همه بوستانش سراسر گل است به باغ اندرون لاله و سنبل است
افتتاح همایش"شاهنامه پس از شاهنامه" در دانشگاه فردوسی مشهد به مناسبت 25 اردیبهشت روز ملی بزرگداشت حکیم ابوالقاسم فردوسی. مهمان های ویژه این همایش:دکتر علی جنتی"وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی" و دکتر غلامعلی حداد عادل "رییس فرهنگسرای ادب فارسی" سفرا و سرکنسولگریهای کشورهای مختلف -اساتید مطرح ادبیات کشور - اساتید بین المللی محقق در زمینه شاهنامه و فردوسی شناسی و نیز با حضور استاد عبدالکریم گزیکی پیشکسوت موسیقی مقامی تایباد. بسی رنج بردم در این سال سی عجم زنده کردم بدین پارسی.... "عکس از یکی از اساتید عزیزم"
