با این ایده‌ها، طبیعت را به شهرمان برگردانیم

zoomit.ir - مریم اصلانی: بشر با هر قدمی که به سمت پیشرفت برداشت، قدمی از طبیعت دورتر شد. در واقع در بسیاری از موارد این طبیعت بود که قربانی زیاده‌خواهی‌های انسان شد. اما به نظر می‌رسد زمان تغییرات فرا رسیده؛ تغییر در نگرش انسان نسبت به آن چه که از دست داده است. اکنون طراحان و معماران به دنبال آن‌ هستند که به هر شکل ممکن، نقش طبیعت را در زندگی مدرن شهری افزایش دهند.


کم‌ترین فایده‌ی طبیعت برای انسان، محصولات ارزشمندی است که نمی‌توان طعم دلپذیرشان را انکار کرد. از سوی دیگر بر طبق تحقیقات اخیر ناسا، مشخص شده که حضور گلدان‌های گل در داخل منازل، به تصفیه هوا و از بین رفتن سموم و آلودگی‌های آن کمک شایانی می‌کند. البته این تنها ویژگی‌ ارزشمند حضور سبز طبیعت، در زندگی انسان امروز نیست. شاید به همین دلیل است که طراحان مبتکر دوران معاصر، به دنبال راه‌هایی برای افزایش این حضور سبز هستند.


به عنوان نمونه در سال ۲۰۰۹ طراحان فضای سبز کانادایی، دیوار کتابخانه‌ی عمومی در حومه‌ی شهر ونکوور را با گیاهان و گل‌ها، نقاشی کردند. اگر به تصویر زیر نگاه کنید به خوبی تغییر و تحولات این دیوار سبز را در طول ۶ سال گذشته مشاهده می‌کنید.



حال تصور کنید اگر تمامی دیوارهای شهر ما این چنین سبز پوش شوند، چه تأثیر عمیقی بر روحیه، سلامت و شادابی ساکنان شهرهای به ویژه شلوغ و پرجمعیت خواهند گذاشت.


اما کار به همین جا ختم نمی‌شود. نمونه‌ای دیگر از تلاش‌های صورت گرفته دراین زمینه، رستوران سبزی است که غرق در گیاهان شاداب و با طراوت است. این رستوران که توسط طراحان خلاق استودیو "Yaron Tal"، طراحی و اجرا شده، یک مثال ایده‌آل از توجه دوباره به طبیعت است.


اینجا گیاهان را می‌توان همه جا دید؛ سقف، دیواره و حتی فواصل بین میزها، مملو از گلدان‌هایی است که گیاهان خوراکی را پرورش می‌دهند. گیاهان کشت شده در این رستوران، به مصرف مشتریان می‌رسند. یعنی از تولید به مصرف؛ تر و تازه و به دور از آلودگی با سموم خطرناک و البته کاملا ارگانیک و طبیعی.


حسن دیگر حضور این همه گیاه، حس شاد و پرطراوتی است که به مشتریان رستوران القاء می‌کنند. همچنین هوا نیز از تازگی خاص برخوردار بوده و می‌توان رایحه‌ای معطر را در هوا استشمام کرد.




















امیدواریم این حضور سبز هر روز پر رنگ‌تر از روز قبل باشد. روزی که دوباره بتوان حس نزدیکی به مادر طبیعت را حتی در قلب مظاهر تمدن بشری درک کرد.​