برای شناخت بیشتر شخصیت هر فردی باید به عمق افکار و عقاید او رخنه کنید.کار چندان راحتی نیست اما نتایج به دست آمده تقریبا عین واقعیت است. شخصیت‌های هنری جامعه هم از این قاعده مستثنی نیستند؛ با این تفاوت که دست شما برای درک و تماشای رفتارهای اجتماعی آنها بازتر است چون بیشتر از افراد عادی دیده می‌شوند ورفتارهای‌شان زیر ذره‌بین می‌رود. محسن چاوشی با وجود جمع‌گریزی‌اش،شخصیت پرحاشیه‌ای بوده و تاکنون بارها به خاطر اختلافات با دیگر خواننده‌های مشهور و حتی تغییر سبک خواندنش به سرتیتر خبرهای موسیقی تبدیل شده است اما برای تحلیل پیچیدگی‌های این شخصیت سراغ دکتر نیما قربانی، روانشناس رفته‌ایم تا ابعاد شخصیتی او را بهتر بشناسیم و دلایل بعضی از رفتارهایش را از نگاه روانشناسانه بررسی کنیم. «خودمحور» است با نگاهی اجمالی به گفت‌وگوهای انگشت شمار او در رسانه‌ها و مصاحبه‌های جنجالی همکاران دور و نزدیکش به وضوح پیداست که حرف حرف خودش است.چاوشی که در این سال‌ها با اسم‌های نام‌آشنا و ثابتی در موسیقی فعالیت کرده همیشه به تنهایی برای کارهایش تصمیم گرفته است.این را از تغییر ناگهانی سبک ارائه آثارش می‌توان حدس زد. او شخصیتی خودمحور دارد؛ یعنی با وجود مشورت‌های چندساعته با دیگران درباره کارهایش، تصمیم اول و آخر را خودش می‌گیرد. موفقیتی که در این سال‌ها بعد از سنتوری او را به اوج برده است هم از همین ویژگی شخصیتی او نشات می گیرد. خود چاوشی طی یک فرآیند پیچیده تصمیم نهایی را می‌گیرد که با چه کسی همکاری کند یا کنار چه کسانی نباشد؛ تا جایی که حتی پیشنهادهای وسوسه‌کننده اطرافیان برای اجرای کار و ایده آنها هم تاثیری در تصمیم‌های هنری و شخصی او نداشته و ندارد. در سکوت حاشیه‌ساز می‌شود مطرح شدن همیشه سر و صدا و جنجال به پا کردن نمی خواهد؛ گاهی شما در عین سکوت و دیده نشدن هم حاشیه‌ساز می‌شوید. سکوت او یعنی تعداد گفت‌و‌گوی‌هایش کمتر از انگشتان دست است و عکس و فیلم‌های فراوان با پزهای مختلف در روزمرگی‌های او دیده نمی‌شود. چاوشی دقیقا از زمانی سر زبان‌ها افتاد که غیر از یک صدای خش‌دار و سوزناک، منبع دیگری برای معرفی خود به مخاطب ارائه نداد. این روند همچنان ادامه داشت تا جایی که بعد از تبدیل شدن به خواننده‌ای پرطرفدار هیچ کس مصاحبه و عکسی از این خواننده نامرئی پیدا نکرد تا به تمام سوالات در ذهنش پاسخ دهد.این کنجکاوی گوشه ذهن همه مخاطبان ماند تا هر کس با تصویری در ذهنش برای خود چاوشی بسازد. او به نقل از اطرافیان نزدیکش اصلا منزوی و افسرده نیست و برعکس در خوش‌مشربی زبانزد است. بچه جنوب است و این ویژگی او هم ارتباط مستقیم با این قضیه دارد. با اینکه این دیده نشدن تا امروز حاشیه‌های زیادی برایش ساخته اما او نشان داده است که در تصمیماتش جدیت و وسواس خاصی دارد. از آرامش خودش مراقبت می کند یکی از جنجال‌های اخیر این خواننده نداشتن اجرای کنسرت با وجود طرفداران میلیونی است؛ تا جایی که مخالفان برچسب دستگاهی بودن صدا و نداشتن توانایی اجرای زنده را بارها به او زده‌اند. ادعایی که با تعریف و تمجیدهای همکاران نزدیک او درباره قدرت صدایش باطل به نظر می‌رسد. اما از دیدگاه روانشناسانه تمام این دیده‌نشدن‌ها از نوعی ترس اجتماعی نشات می‌گیرد. فوبیایی از اینکه نمی‌دانید بیرون از غار تنهایی چه چیزی انتظارتان را می‌کشد. نوعی ترس موهوم که فرد خود را بدون هیچ تهدیدی با خطر مواجه مىبیند. عکس نگرفتن، مصاحبه نکردن و اجرای زنده نداشتن به خاطر بر هم نخوردن آرامشی است که او در انزوا و تنهایی خود به آن رسیده است. تغییر شرایط و امتحان موقعیت‌های جدید برای این شخصیت لذت‌بخش نیست. با وجود اینکه بارها سبک موسیقی خود را تغییر داده اما پای حرف خود در دیده نشدن در جمع ایستاده است. این ترس غالب در اکثر موارد ریشه در گذشته افراد دارد؛ به گونه‌ای که آنها ترجیح می‌دهند با همان تصویر تکراری از چیزی که هستند زندگی کنند و آرامش داشته باشند. کمال گرایی و سرسختی در او دیده می شود بعد دیگر این شخصیت کمال‌گرا بودن او در فعالیت های هنری‌اش است. محسن چاوشی در یکی از معدود مصاحبه‌هایش این طور می‌گوید: «ترجیح مىدهم یك چاه بىنام و نشان پرعمق باشم تا دریایى کم‌عمق.در این سال‌ها از نظر خودم كار خاصى انجام نداده‌ام، با این حال باز هم وقت كم آوردم. شاید بهتر باشد بگویم در این چند سال فقط تجربه کسب كرده‌ام. تلاشم این بوده كه با هر كارى مخاطبم را غافلگیر كنم تا او باز هم مرا بشناسد و قبول داشته باشد. سعى كردم در ملودىسازى حركت تازهاى داشته باشم. روى صدایم به شدت كار كردم تا از فضایى كه به من نسبت مىدادند، فاصله بگیرم.» با این گفته‌ها و جملاتی مشابه این می‌توان دریافت که او در زندگی همیشه به دنبال انتخاب بهترین گزینه بوده است. به ویژه در موسیقی تا بتواند قوی‌ترین آثارش را در اختیار مخاطبان خود بگذارد. حتی شاید نداشتن اجرای زنده او به دلیل کمال‌گرایی‌اش باشد چرا که می‌خواهد کنسرتش به قدری با دیگر اجراهای زنده تفاوت داشته باشد که او را برای رفتن به روی سن راضی کند. چاوشی در کار هنری خود دست به ریسک‌های بزرگی زده است؛ از انتخاب ترانه‌های بزرگان برای اجرا تا تصمیم برای محبوبیت در عین دیده نشدن. عطشی که با موفقیت‌های روزافزون این خواننده شعله‌ورتر می‌شود. خود باوری دارد، نه خود شیفتگی شاید این همه نه گفتن به حضور در اجتماع طرفدارانش از چاوشی تصویری خودشیفته و مغرور ساخته باشد اما سبک و سیاق خواندن او از همان روزهای اول نشان از سادگی و راحتی داشت؛ تا جایی که سیل عظیمی از شنونده‌های عام را با خود همراه کرد اما این خواننده برخلاف ظاهر آرام خود توفانی از علاقه و اعتماد به کمپین‌های طرفداران خود دارد؛ تا جایی که حتی برای به دست آوردن دل آنها سبک‌های مختلفی را با آزمون و خطا امتحان کرده است. دانش موسیقی این ستاره پاپ هم ریشه در هوش و ذکاوت او در مسیری که انتخاب کرده دارد. چاوشی در مخاطب‌شناسی خوش‌سلیقه است و به جز موارد انگشت‌شمار، در تمام آثاری که از او منتشر شده توانسته مورد توجه جامعه مخاطبانش قرار بگیرد. بیشتر اینها آثاری هستند که او در تنهایی و خلوت خودساخته است.از طرف دیگر به نظر می‌رسد که این شخصیت نسبت به قضاوت دیگران حساس است؛ پس تا می‌تواند سعی می‌کند خودش را در معرض قضاوت و نگاه قرار ندهد. با این حال او در کنج عزلت موفق است و با انتشار آلبوم‌های خود هر سال دوباره بر سرزبان ها می‌افتد؛ موفقیتی که جزیی از شخصیت متفاوت او در برخورد با دنیای بیرون است و از خودباوری و تسلط خوب او بر شرایط حاکم خبر می‌دهد.
تو این فکر بودم که با هر بهونه یه بار آسمونو بیارم تو خونه حواسم نبود که به تو فکر کردن خود آسمونه خود آسمونه تو دنیای سردم به تو فکر کردم که عطرت بیاد و بپیچه تو باغچه بیای و بخندی تا باز خنده هاتو مثل شمعدونی بزارم رو طاقچه به تو فکر کردم به تو آره آره به تو فکر کردم که بارون بباره به تو فکر کردم دوباره دوباره به تو فکر کردن عجب حالی داره تو و خاک گلدون با هم قوم وخویشین من و باد و بارون رفیق صمیمیم از این برکه باید یه دریا بسازیم یه دریا به عمق یه عشق قدیمی دوست داشتم با تمام وجودم عزیزم هنوزم تو رو دوست دارم الهی همیشه کنارتو باشم الهی همیشه بمونی کنارم به تو فکر کردم به تو آره آره به تو فکر کردم که بارون بباره به تو فکر کردم دوباره دوباره به تو فکر کردن عجب حالی داره ...
دلم گرفته از دلم که از تو دوره خاطره هات همیشه در حال عبوره چیزی ازم نمونده و هنوز میسوزم یاد تو مثل اتیشه مثل تنوره دردی که از تو با منه مرد میخوادو مردی که بی تو باشه از اهل قبوره.. اهل قبوره.. غباری که از تو نشسته روی قلبم بارون چیه، سیل نمیتونه بشوره زخم که نه ، جدایی از تو دلخراشه، یاد تو مثل خوره ، مثل بوف کوره.. چشمای تو دلبری کردو دل من رفت طفلی هنوز دنبال یه سنگ صبوره تقصیر اون نیست نگو تقدیر نگو قسمت غصه ی بی وفایی از خدا به دوره .. خدا به دوره.. غباری که از تو نشسته روی قلبم بارون چیه، سیل نمیتونه بشوره زخم که نه ، جدایی از تو دلخراشه، یاد تو مثل خوره ، مثل بوف کوره.. ....
شال و کلاه کن آسمون خیسه / چترتو واکن گریه بارونه حال و هوای برگ ریزون چشمامو / پاییزم نمیدونه پروانه ها وقتی که می سوختن /تقدیرتو دوختن به تقدیرم هر وقت دلت می گیره می سوزم / هر وقت دلت می سوزه می میرم خیلی دلم گیره خیلی گرفتارم/ دوس داشتنت خوبه خیلی دوسِت دارم محبوب من چشمات به من میگن / روز جدایی خیلی نزدیکه می ری نمی دونی که دور از تو /دنیام چقد غمگین و تاریکه دنیای من تاریک و غمگینه / بار جدایی خیلی سنگینه هر کس که از حالم خبر داره /از شونه هام این بارو برداره ...
